บทที่ 1027

‘แต่…ไม่มีทางที่เธอจะรู้ว่าเจอรัลด์เป็นใคร…เว้นแต่ว่า…เขาอาจอยู่ในจังหวัดโลแกนจริงหรือเปล่า…? เดี๋ยวนะ เธออาจจะไม่ได้พูดถึงเจอรัลด์คนเดียวกันก็ได้!’ ซาเวียคิดกับตัวเอง

ด้วยคำถามมากมายหลายอย่างลอยอยู่ในหัวของเธอ ซาเวียจึงไม่สามารถยั้งตัวเองจากการไล่ตามหลังฮาเวนไปได้ เธอต้องการคำตอบอย่างมาก

ข้ามไปอีกสองวันถัดไป เจอรัลด์พบว่าตัวเองอยู่ในเขตที่ห่างไกลจากตัวเมืองของป่าเอเวอร์แดร์ ซึ่งตั้งอยู่ที่ชายแดนของจังหวัดโลแกน

ด้วยมรดกที่สืบยาวนานกว่าหลายพันปี ต้นไม้ภายในป่าเอเวอร์แดร์จึงเติบโตอย่างหนาแน่นมากบนภูเขามากมายที่เติบโตอยู่ใกล้กันและกันโดยเฉพาะพิเศษ นอกเหนือจากความหลากหลายมากมายของพืชที่ขึ้นในเฉพาะพื้นที่สามารถพบได้ที่นั่นแล้ว แต่ก็เป็นที่รู้กันว่ามีนักล่าหลากหลายชนิดซุ่มซ่อนอยู่ภายในป่า

“ระวังด้วยตอนที่เสียบโพลง! พวกเราไม่สามารถปล่อยให้สัตว์ร้ายหนีไปได้อีกด้วยความเจ้าเล่ห์ของมัน!” หนึ่งในผู้ชายหลายคนที่ยืนอยู่ตรงหน้ารูที่จิ้งจอกศักดิ์สิทธิ์ถูกต้อนให้จนมุม

ด้วยการที่เวลสันรับผิดชอบในการปฏิบัติการนี้ มันก็ชัดเจนว่ากลุ่มคนประกอบด้วยเจอรัลด์และคนของเขา

เนื่องจากเคเลปมอบแผนที่ของป่าเอเวอร์แดร์ให้เจอรัลด์ พวกเขาจึงก้าวหน้าหน้าเป็นสองเท่าด้วยความพยายามเพียงครึ่งเดียวในการค้นหาจิ้งจอกศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขา อย่างไรซะ แผนที่ก็ค่อนข้างละเอียด และการมีมันอย่างเดียวก็คล้ายกับการมีผู้นำทางป่าที่ช่ำชอง

แม้เจอรัลด์และคนอื่น ๆ ประสบความสำเร็จในการค้นหาร่องรอยของจิ้งจอกศักดิ์สิทธิ์เมื่อวานนี้ แต่ด้วยความผิดหวัง จิ้งจอกตัวนั้นจัดการหลบหนีไปจากพวกเขาได้

นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของการเผชิญหน้าหน้ากันหลายครั้งของพวกเขากับจิ้งจอกเจ้าเล่ห์อย่างมากตัวนั้น ไม่มีพวกเขาคนไหนสามารถคาดเดาได้เลยว่าจิ้งจอกศักดิ์สิทธิ์แท้จริงแล้วมีความสามารถอย่างไร

ยังไงซะ แม้หลังจากการพยายามอย่างหนักเพื่อจะจับมันมาตลอดทั้งคืน ความพยายามอย่างไม่มีการพักผ่อนของพวกเขาก็ดูเหมือนจะไร้จุดหมาย แม้พวกเขาได้เผชิญหน้ากับจิ้งจอกมาหลายสิบครั้งแล้วในตอนนั้น แต่จิ้งจอกก็ดูเหมือนมักจะล้ำหน้าพวกเขาไปก้าวหนึ่งอยู่เสมอ!

สุดท้ายแล้ว อย่างไรซะ ในที่สุดพวกเขาก็สามารถดักจิ้งจอกศักดิ์สิทธิ์ไว้ได้ภายในโพลงที่มันอยู่ในตอนนี้

ในที่สุดก็ได้ผลลัพธ์บางอย่างเสียที ตอนนี้เวลสันรู้สึกตื่นเต้นมาก

เจอรัลด์เองก็พูดอย่างประหม่า “อย่าปล่อยให้สัตว์ร้ายหนีไปได้อีก! จากสิ่งที่ผมอ่านในหนังสืออสูร จิ้งจอกศักดิ์สิทธิ์ไม่เพียงแต่รวดเร็วมากเท่านั้น แต่แม้ว่าร่างกายของมันจะขาวสนิท มันก็เชี่ยวชาญในการอำพลางตัวเช่นกัน! อย่างไรก็ดี สิ่งที่น่ากังวลมากที่สุดก็คือความจริงที่ว่า มันสามารถมองเห็นแผนการและกิจวัตรต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็ว เมื่อสิ่งนั้นเกิดขึ้น มันก็จะหาวิธีหนีไปได้อย่างง่ายดาย! หนังสือกล่าวไว้เป็นพิเศษว่าไอคิวของมันสูงกว่ามนุษย์ที่อัจฉริยะมากที่สุดอีกด้วยซ้ำ

เนื่องจากเจอรัลด์ได้ศึกษาหนังสืออสูรอย่างละเอียด ในคืนก่อนที่พวกเขาจะเริ่มการไล่ล่าหาจิ้งจอก เขาจึงเรียนรู้ทุกอย่างที่เขาจำเป็นต้องรู้เกี่ยวกับจิ้งจอกศักดิ์สิทธิ์พร้อมด้วยสัตว์ร้ายอื่น ๆ