บทที่ 1030

ด้วยเหตุนั้น เขาก็หัวเราะออกมา แม้เขาตื่นเต้นที่พบแหล่งเลือด แต่เขาก็ประหลาดใจอย่างแท้จริงกับคำกล่าวของชายชรา

“แน่นอน! คุณทำให้ผมเสียเวลาและความพยายามอย่างมากเลย รู้ไหม? ผมทันคิด เนื่องจากผมบังเอิญได้พบคุณในขณะที่กำลังมองหาส่วนผสมสำคัญอย่างสุดท้ายสำหรับยาของผม ผมเชื่อว่าพวกเราทั้งคู่ถูกลิขิตให้พบกันที่นี่ แม้มันน่าเสียดายที่ผมไม่สามารถฆ่าคุณได้ในตอนนั้นในจังหวัดซอลฟอร์ด แต่ก็ดูเหมือนว่าคุณปรารถนาที่จะตายเพราะคุณพาตัวเองมาถึงที่ในคราวนี้! มันถึงเวลาซะทีที่พวกเราจะได้ชำระความแค้นและความคับข้องใจของพวกเราทั้งหมดในอดีตในวันนี้ คุณคลอฟอร์ด!” ชายชราตอบกลับ การเพ่งมองของเขาแข็งกระด้าง

“อ่า ใช่ คุณยังคงทำงานให้ชุยเลอร์ในตอนนั้นในจังหวัดซอลฟอร์ดถ้าผมจำไม่ผิด พวกเรายังไม่ได้เกลียดกันและกันในตอนนั้นเลยด้วยซ้ำ แต่หลังจากเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้น อย่างไรซะ ผมก็รู้สึกประหลาดใจที่คุณไม่แม้แต่จะอยู่ที่นั่น ตอนที่ผมกลับไปที่จังหวัดประมาณหกเดือนก่อน งั้นกลับกลายเป็นว่าคุณได้ย้ายมายังภูมิภาคทางเหนือเองสินะ!” เจอรัลด์กล่าว ขณะที่เขาจ้องชายชรากลับ

ชายชราคนนี้มีใบหน้าทั้งสองซีกถูกระบายเป็นสีดำและสีขาวตามลำดับ มันทำให้ใบหน้าของเขาดูเหมือนสัญลักษณ์ของหยินหยาง

ย้อนกลับไปตอนที่พวกเขาพบกันครั้งแรก ชายชราที่มีชื่อว่าจูเลียน ซึ่งอยู่ภายใต้การปลอมตัวเป็นพ่อบ้านของยาเอล ตั้งแต่นาทีที่พวกเขาพบกัน เจอรัลด์ก็รู้สึกได้แล้วว่าจูเลียนไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป

สุดท้ายลางสังหรณ์ของเขาก็กลับกลายเป็นว่าถูกต้อง และจูเลียนก็ทิ้งความประทับใจอย่างมากให้เจอรัลด์นับตั้งแต่เหตุการณ์นั้น เจอรัลด์จึงพบว่ามันแปลกที่จูเลียนไม่ได้อยู่ในตอนที่เขาทำลายตระกูลชุยเลอร์ไปตลอดกาล

“เอาล่ะ เดิมทีผมนึกว่าชุยเลอร์จะสามารถตามทันเฟนเดอร์สันได้จริง ถ้าทั้งหมดเป็นไปตามแผนการล่ะก็ งั้นชุยเลอร์ก็คงจะใช้อำนาจที่ได้รับมาใหม่ทำลายคลอฟอร์ดได้อย่างง่ายดายแล้ว! แต่ตั้งแต่นาทีที่ผมตระหนักได้ว่าโนอาได้พยายามประจบประแจงคลอฟอร์ดอย่างลับ ๆ ภายใต้ข้ออ้างว่าเขาจะทำลายเฟนเดอร์สัน ผมจึงรู้ตั้งแต่จุดนั้นว่าแม้ว่าโนอาจัดการเข้าควบคุมเฟนเดอร์สันได้ในที่สุด แต่เขาก็จะไม่มีวันกล้าที่จะต่อต้านคลอฟอร์ดได้จริง ๆ หรอก! ท้ายที่สุดแล้ว ผมก็เข้าใจว่าเขาดีมากเกินไปในตอนนั้น นั่นคือเหตุผลหลักที่ทำไมผมถึงทิ้งพวกเขาไป!”

“โดยต้องการจะพัฒนากำลังของผมต่อไป ผมจึงลงเอยมาที่ป่าเอเวอร์แดร์ในการค้นหาส่วนผสม เพื่อที่ผมจะได้ปรุงยาอายุวัฒนะเพื่อให้รางวัลตัวเอง! หลังจากการค้นหามานานมาก ในที่สุดผมก็จัดการรวบรวมสมุนไพรที่จำเป็นทั้งหมดที่ผมต้องการเพื่อจะกลั่นมันได้แล้ว ถึงอย่างนั้น ก็ยังคงมีส่วนผสมสุดท้ายอีกหนึ่งอย่างที่ผมต้องการซึ่งจำเป็นต่อการปรุงยาอายุวัฒนะ และนั่นก็คือหัวใจ! เนื่องจากผมจัดการพบคุณที่นี่ได้จริง ๆ ผมจะต้องใช้หัวใจของคลอฟอร์ดเพื่อปรุงยาอายุวัฒนะได้อย่างสมบูรณ์แน่นอน! ช่างเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดที่คุณแสดงตัวเองออกมาในขณะนี้! ฮ่าฮ่าฮ่า!” จูเลียนอธิบายพร้อมกับมือยังคงไขว้อยู่ข้างหลัง

“คลอฟอร์ดไปทำอะไรให้คุณเกลียดพวกเขามากขนาดนี้ล่ะ? คุณถึงใช้อุบายทุกรูปแบบ และพยายามอย่างไม่รู้จบที่จะจับผมให้ได้?”

“ฮ่า มันก็ธรรมดามาก คุณรู้ไหมว่าคลอฟอร์ดนั้นทรงอำนาจมากเกินไป? ครอบครัวของคุณมีอำนาจมาก จนแม้แต่คำสั่งเดียวที่พวกเขามอบให้ก็เพียงพอที่จะกวาดล้างทั้งวงศ์ตระกูลได้แล้ว แม้ว่าคนเหล่านั้นจากตระกูลเลเกอร์เพียงทำร้ายหนึ่งในนายน้อยของเยลแมนในสมัยนั้น แต่ครอบครัวของคุณก็แก้แค้นโดยการปลิดชีวิตหลายร้อยคนของสมาชิกตระกูลเลเกอร์! และก็ง่าย ๆ แบบนั้น ครอบครัวของผมเกือบจะถูกกวาดล้างไปจนหมด ทั้ง ๆ ที่ความจริงพวกเราคือหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ในยานเคนในตอนนั้น!” จูเลียนคำรามใส่ ความโกรธแค้นของเขาสะท้อนในสายตา

เมื่อได้ยินแบบนั้น ในที่สุดเจอรัลด์ก็สามารถเห็นภาพใหญ่ขึ้น เมื่อนึกถึงสิ่งที่ยายของเขาได้เล่าให้เขาฟัง ครั้งหนึ่งมีสี่ตระกูลใหญ่ในยานเคน เนื่องจากแม่ของเขาได้หนีตามพ่อของเขาไปในตอนนั้นแทนที่จะผ่านการแต่งงานแบบคลุมถุงชนที่เยลแมนได้สัญญาไว้กับเลเกอร์ ตระกูลเลเกอร์จึงแสดงความไม่พอใจโดยการทำร้ายลุงห้าที่ยังคงอยู่ในสภาพเจ้าชายนิทราในวันนี้ก็เพราะพวกเขา

ในการแก้แค้น จากนั้นพ่อของเขาจึงจัดการถอนรากถอนโคนตระกูลเลเกอร์ส่วนใหญ่จนสิ้น มันชัดเจนในตอนนี้ว่าชายชราที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าเขานั้นคือผู้สืบสกุลของเลเกอร์

“ฮ่าฮ่าฮ่า! พระเจ้าอยู่ข้างฉันจริง ๆ คราวนี้! ฉันเดาว่าการเดินทางมาจังหวัดโลแกนก็ไม่ได้เป็นการตัดสินใจที่สูญเปล่าเลย!” จูเลียนกล่าวเสริมด้วยการหัวเราะเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

“…ผมขอโทษ!” เจอรัลด์ตอบกลับ

“เฮอะ! ช่างน่าขัน! คุณคิดว่าการขอโทษจะช่วยให้คุณรอดจากความตายได้งั้นเหรอ?” จูเลียนพูดเยาะเย้ยขณะที่เขาขี้ไปที่เจอรัลด์พร้อมกับส่ายหัวของเขา