บทที่ 1034

ด้วยเหตุผลนั้น มันไม่ใช่เรื่องดีหรอกเหรอที่เขากำลังจะตายตอนนี้?

“…ถ้าคุณอยากจะเห็นเขาเป็นครั้งสุดท้ายจริง ผมอาจมีวิธีแก้ปัญหาให้คุณนะครับ คุณหญิง…”

“แผนการของนายคืออะไร?!” ซาเวียตอบกลับทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้น

แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วและพูดออกมา “…ค ใครจะบ้าอยากจะไปเจอเขากัน? จริง ๆ แล้ว เดี๋ยวนะ ฉันก็อยากจะเห็นสภาพทุกข์ยากที่เขาเป็นอยู่ในเวลานี้ก่อนที่เขาจะตายจริง ๆ! ฮ่าฮ่าฮ่า!”

“…เข้าใจแล้วครับ ยังไงซะ กุญแจไปสู่คุกใต้ดินก็มักจะอยู่ในมือของพ่อบ้านตระกูลโมลเดลอยู่เสมอ เนื่องจากผมรู้จักมักคุ้นกับลูกชายของพ่อบ้าน จึงมีโอกาสที่เขาอาจจะช่วยพวกเราได้นะครับ!” บอดี้การ์ดตอบกลับ

“โปรดช่วยฉันติดต่อเขาด้วยแล้วกันถ้างั้น!” ซาเวียกล่าว

ไม่นานหลังจากนั้น ทั้งสองคนก็มายืนอยู่ตรงหน้าลูกชายของพ่อบ้านที่การ์ดของซาเวียเอ่ยถึง ชายหนุ่มเองมีหลังโก่งงอ และเขาก็เริ่มส่ายหัวอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินคำขอของซาเวีย

“เดี๋ยว! จำได้ด้วยว่าเจอรัลด์เป็นบุคคลที่โมลเดลต้องการตัวมากที่สุดในเวลานี้! แม้แต่พ่อของผมก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะพบปะเขาได้ในตอนนี้! ยิ่งไปกว่านั้น ความปลอดภัยภายในคุกใต้ดินก็เข้มงวดอย่างมาก จนถึงจุดที่ว่าโมลเดลหลายคนก็ไม่สามารถไปเยี่ยมเขาได้! งั้นก็จินตนาการได้เลยว่าจะเกิดปัญหาอะไรกับตระกูลหลง!”

“ต้องมีวิธีที่คุณสามารถพาฉันเข้าไปได้แน่! บอกเงื่อนไขของคุณมา!” ซาเวียตอบกลับ ขณะที่เธอมองเข้าไปในดวงตาของเขา

เมื่อได้ยินแบบนั้น ลูกชายของพ่อบ้านก็จ้องไปที่ซาเวียชั่วขณะก่อนจะก่อให้เกิดสีหน้าต่ำช้าบนใบหน้าของเขา ซาเวียจึงอดไม่ได้ที่จะก้าวถอยหลังไปสองสามก้าว

“…ด้วยความเคารพนะครับ คุณยอร์ค ผมเคยได้ยินมาว่าสามีของคุณหัวช้าเล็กน้อย ถูกต้องไหมครับ? คุณต้องอ้างว้างแน่ถ้าเป็นแบบนั้น…” ลูกชายของพ่อบ้านกล่าว ขณะที่เขาค่อย เดินไปข้างหน้าและจับข้อมือของซาเวียอย่างนุ่มนวล

“เอาตามตรงนะครับ ตั้งแต่นาทีที่ผมพบคุณ ผมก็รู้สึกลุ่มหลงกับความสวยของคุณแล้ว…นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ผมก็สาบานกับตัวเองแล้วว่าถ้าผมมีโอกาสที่จะได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับคุณ ผมจะยิ่งกว่าเต็มใจที่จะตายเพื่อเห็นแก่คุณ!” ลูกชายของพ่อบ้านกล่าวเสริม

“โปรดยับยั้งตัวเองด้วย คุณควินเลน! ถ้าคุณชอบฉันจริง งั้นก็โปรดใจกว้างกับฉันและอนุญาตให้ฉันไปพบเจอรัลด์ด้วย! ถ้าคุณทำแบบนั้นได้ งั้นฉันก็จะรู้สึกขอบคุณคุณเป็นอย่างมาก!” ซาเวียตอบกลับ ขณะที่เธอดึงมือของเธอกลับ

เขาขมวดคิ้ว จาากนั้นก็ตอบกลับ “คุณดูเหมือนค่อนข้างไม่เต็มใจที่จะทิ้งเจอรัลด์คนนั้นนะ…ความสัมพันธ์ของคุณกับเขาคืออะไรกัน? ทำไมคุณถึงยืนกรานที่จะพบเขาให้ได้ขนาดนี้?”

“ฉันจะไม่โกหกว่าเจอรัลด์เคยเป็นแฟนของฉันสมัยเรียนในมหาวิทยาลัย คุณควินเลน พูดง่าย ๆ ฉันอยากจะพบเขาเพื่อแก้แค้นเป็นครั้งสุดท้าย ท้ายที่สุดแล้ว ฉันก็จะไม่สามารถทำเรื่องเช่นนี้ได้อีกแล้ว เมื่อเขาตายไป!” ซาเวียกล่าว ขณะที่มีร่องรอยของความไม่พอใจสะท้อนในดวงตาของเธออยู่ชั่วครู่

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ผมเข้าใจแล้ว…งั้นคุณก็มีอดีตเช่นนี้กับเจอรัลด์เองสินะ…เอาล่ะ ถ้างั้นคุณยอร์ค ผมจะเต็มใจเสี่ยงชีวิตของผมเพื่อทำให้คำขอของคุณสำเร็จ แต่กระนั้น ผมก็หวังจริง ๆ ว่าคุณจะตอบแทนความช่วยเหลือของผมในท้ายที่สุดเมื่อเรื่องนี้จบลง ใช่ไหมครับ?” ควินเลนกล่าวอย่างค่อนข้างมุ่งร้าย ขณะที่ซาเวียหันหลังกลับจากไปทันทีที่เธอได้ยินว่าเขาตกลงที่นะทำมัน