บทที่ 1050

แม้แต่เจสสิก้าก็มีความสุข ขณะที่เธอตะโกนขึ้น “เอาเลย เจอรัลด์! ฆ่าตาแก่สารเลวนั่นซะ! ซ้อมเขาให้ตายไปเลย!”

ในทางกลับกัน ปาร์คเกอร์หันไปมองแดริลก่อนจะถามอย่างเคารพ “เมื่อดูจากออร่าของคุณแล้ว คุณอาจเป็นหนึ่งในบุคคลในตำนานเหมือนลุงสามของผม คริสโตเฟอร์หรือเปล่าครับ?”

เขาถามเพราะเขารู้สึกตกตะลึงกับการที่คอร์ดเสียเปรียบมากแค่ไหน ที่ถูกวางให้อยู่ในการต่อสู้กับเจอรัลด์คนหนุ่ม ปาร์คเกอร์จึงทำได้เพียงแค่จินตนาการเอาเท่านั้นว่าความแข็งแกร่งของแดริลแท้จริงอยู่ในระดับไหนกัน ในฐานะที่ปรึกษาของเจอรัลด์

“ฮ่า! คุณกำลังบอกว่าคริสโตเฟอร์ไม่ได้เสียเวลาในช่วงสองสามทศวรรษมานี้หรอกเหรอ? อะไรกัน เขามาถึงขอบเขตแห่งตำนานเช่นกันงั้นเหรอ?” แดริลถามกลับ

“ครับ!”

“อะไรกัน? ปู่ไม่ได้บอกว่านายท่านผู้เฒ่าโมลเดลเสียชีวิตไปแล้วหรอกเหรอ?” วินนี่ที่ยังคงอยู่ในอาการช็อกถามขึ้นมา ขณะที่เธอยังคงเฝ้ามองเจอรัลด์และคอร์ดสู้กันต่อไป

“ไร้สาระ! นั่นเป็นเพียงแค่ข่าวลือ อย่าลืมว่า พวกเราจะเปิดเผยตัวตนของนายท่านผู้เฒ่าอย่างไม่เป็นทางการได้ยังไง? แต่กระนั้น เธอเป็นเพียงแค่รุ่นเด็กคนหนึ่ง ดังนั้นมันจึงเป็นปกติที่เธอจะไม่รู้เรื่องพวกนี้” ปาร์คเกอร์ตอบกลับ

“…งั้น…ตอนนี้เจอรัลด์ก็เป็นนักต่อสู้เช่นกันเหรอคะ? เขาแข็งแกร่งมาก!” วินนี่ถามอีกครั้ง หัวใจของเธอเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ยากจะอธิบาย

อย่างไรซะ เจอรัลด์ก็เป็นคนช่วยชีวิตเธอในตอนนั้น เมื่อเขาไปที่ตระกูลโมลเดลเป็นครั้งแรกในการขอความช่วยเหลือ ตอนนั้น วินนี่ได้รับบาดเจ็บสาหัส และทนทุกข์จากภาวะโลหิตจาง ขอบคุณการบริจาคเลือดของเจอรัลด์ เธอจึงมีชีวิตรอดมาได้

ถึงอย่างนั้นเธอก็มักจะดูถูกเขาอยู่เสมอ เนื่องจากเธอเห็นว่าเขาเป็นเพียงแค่คนปกติทั่วไปจากโลกธรรมดาภานนอก

ตอนนี้ที่เขาแข็งแกร่งขนาดนี้ อย่างไรก็ตามวินนี่ก็กำลังมีความคิดที่ยากจะอธิบายได้

“…ช่างน่างุนงงเสียจริง…บอกผมด้วยนะครับถ้าผมพูดผิด แต่หลังจากสังเกตเจอรัลด์มาได้สักพัก ผมเดาว่าเขาไม่ใช่นักต่อสู้นะครับ คุณผู้ชาย การคาดเดาของผมถูกต้องหรือเปล่าครับ?” ปาร์คเกอร์ซึ่งไม่ได้พยายามปกปิดความปั่นป่วนเล็กน้อยใด ๆ ของเขาเลยสักนิด เขาถามขึ้น ขณะที่เขาหันไปมองแดริลด้วยความไม่เชื่อ

“ฮ่าฮ่าฮ่า! คุณดูเหมือนจะค่อนข้างมีสายตาแหลมคมนะ!” แดริลตอบกลับด้วยรอยยิ้มภาคภูมิใจ

“…พระเจ้า…” ปาร์คเกอร์พึมพำ ขณะที่เขาโซเซไปข้างหลังหลายก้าว ตอนนี้ใบหน้าของเขาซีดเซียวมาก

ขอบคุณวินนี่จัดการพยุงเขาไว้ได้ทันเวลา เมื่อพบว่ามันแปลกประหลาด จากนั้นเธอจึงถามขึ้น “ปู่หมายความว่ายังไงคะ? แม้มีการพัฒนาอย่างรวดเร็วในด้านของพละกำลังของเขา แต่หนูก็ไม่เห็นว่าจะมีปัญหาอะไรกับการที่เขาจะได้ตำแหน่งนักต่อสู้เลยหนิคะ ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ต้องผ่านการฝึกฝนอย่างหนักแน่เพื่อให้ได้มาอยู่ในจุดที่เขาเป็นในเวลานี้!”