บทที่ 1063

“พรของมังกรงั้นเหรอ?” คริสโตเฟอร์พึมพำ ขณะที่เขาก้าวถอยหลังสองสามก้าวในทันที เปลือกตาของเขากำลังกระตุกอย่างรุนแรง

เมื่อเห็นว่าชายชราตกตะลึงไปชั่วขณะ แดริลจึงตะโกนขึ้น “เจอรัลด์! ไปเดี๋ยวนี้!”

นักบินเองก็ปฏิบัติตามโดยติดเครื่องเฮลิคอปเตอร์ในทันที

แม้เจอรัลด์ไม่เต็มใจที่จะจากไป แต่เขาก็ทราบดีว่าปู่ของเขาได้ใช้กำลังทั้งหมดของเขาเพื่อผลประโยชน์ของเขาเองแล้ว ถ้าเขายังคงอยู่ที่นี่นานไปกว่านี้ ความพยายามของปู่ของเขาจะสูญเปล่าไปทั้งหมด

ด้วยความคิดเช่นนั้นในใจ เขาจึงรีบเข้าไปในเฮลิคอปเตอร์

เมื่อคริสโตเฟอร์พยายามที่จะไล่ตามเด็กหนุ่ม แดนิลจึงเกาะติดเขาไว้แน่นทันที โดยป้องกันชายชราจากการดำเนินการใด ๆ ต่อไป

“นายเรียกฉันว่าโหดร้ายก่อนหน้านี้ แต่นายไม่ยิ่งกว่านั้นหรอกเหรอ? เมื่อคิดว่าจริง ๆ แล้วนายจะใช้พรมังกรของนายเพื่อรับการโจมตีของอำนาจของกระจกลึกลับของฉัน! แม้ฉันรู้ว่าฉันไม่สามารถฆ่านายได้ แต่นายจะได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรงแน่! ยังคงมีเวลาอีกสามเดือนจนกว่าการปฏิญาณน้ำศักดิ์สิทธิ์จะเกิดขึ้น ฉันเกรงว่านายจะอยู่ได้ไม่นานแล้ว!” คริสโตเฟอร์กล่าว เมื่อรู้สึกว่าเขาไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ในตอนนี้ที่แดริลฟื้นขึ้นได้อีกครั้งอย่างฉับพลัน

ความรู้สึกถูกต้อนให้จนมุมของเขารับประกันได้ ท้ายที่สุดแล้ว คริสโตเฟอร์ก็รู้ข้อเท็จจริงว่าพรมังกรของเขาไม่ใช่บางอย่างที่จะดูถูกได้

บวกกับความจริงที่ว่าเขายังคงต้องการเข้าร่วมในการปฏิญาณน้ำศักดิ์สิทธิ์ คริสโตเฟอร์รู้ว่าการทุ่มสุดตัวเพื่อสู้กับแดริลจะไม่เป็นการคุ้มค่า

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าเจอรัลด์จัดการหนีไปได้ งั้นความเป็นไปได้ของการพัฒนากำลังของเขาเพิ่มเติมก่อนการปฏิญาณก็คงจะเป็นไปไม่ได้แน่

ด้วยความคิดนั้นในใจ หลังจากการดิ้นรนบางอย่าง เขาก็สามารถหลุดเป็นอิสระจากเงื้อมมือของแดริลได้แล้ว

ขณะที่คริสโตเฟอร์วิ่งไปทางเฮลิคอปเตอร์ ซึ่งเคลื่อนตัวขึ้นแล้วในตอนนี้ แดริลก็คุกเข่าลงข้างหนึ่ง ขณะที่เขาเริ่มกระอักเลือดออกมา เมื่อรู้ว่าเขาไม่มีกำลังหรือเรี่ยวแรงที่จะไล่ตามคริสโตเฟอร์อีกต่อไปแล้ว แดริลจึงทำได้แค่มองไปที่เฮลิคอปเตอร์ด้วยสายตาที่เป็นกังวลเท่านั้น

หลังจากการบินไปได้ค่อนข้างไกลจากเกาะแล้ว นักบินก็พูดขึ้น “ไม่ต้องกังวลไปหรอกครับ นายน้อย เฮลิคอปเตอร์บินขึ้นค่อนข้างสูงแล้วในตอนนี้! ผมสงสัยว่าเขายังคงสามารถไล่ตามพวกเราจากบนนี่ต่อไปได้หรือไม่!”

“ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะ…แม้กระนั้น ผมก็สงสัยว่าอาการของคุณปู่จะเป็นอย่างไรบ้างตอนนี้ …ตอนแรกผมคิดว่าเขาสามารถรับมือกับคริสโตเฟอร์ได้เป็นอย่างดีเสียอีก แต่เมื่อคิดว่าคริสโตเฟอร์จะมีสิ่งประดิษฐ์วิเศษที่ทรงพลังเช่นนั้นติดตัวล่ะก็!” เจอรัลด์ตอบกลับ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความกังวลใจ

“ท่านลอร์ดทรงพลังอย่างมากดังนั้นคุณไม่ต้องห่วงเขาหรอกครับ ไม่ว่าสิ่งประดิษฐ์วิเศษของคริสโตเฟอร์จะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ตาม ผมเชื่อว่าเขาจะไม่สามารถทำร้ายท่านลอร์ดได้อย่างร้ายแรงใด ๆ หรอก อย่างที่คุณรู้ ท่านลอร์ดอาจไม่มีสมาธิก่อนหน้านี้เพราะคุณยังคงไม่ได้ออกเดินทาง แต่ตอนนี้ที่พวกเราหนีคริสโตเฟอร์มาได้แล้ว ท่านลอร์ดก็จะได้มุ่งความสนใจไปที่เขาได้อย่างเต็มที่แล้ว” นักบินกล่าว

เมื่อเขากล่าวไปแบบนั้น อย่างไรก็ดี เฮลิคอปเตอร์สั่นไปเล็กน้อยอย่างฉับพลัน มันรู้สึกเหมือนกับว่าบางอย่างที่ถ่วงน้ำหนักเพิ่งมาเกาะติดอยู่ท้ายยานพาหนะขนส่งทางอากาศนี้

อย่างน่าตกใจ ไม่กี่วินาทีต่อมา ศีรษะของผู้หนึ่งก็สามารถมองเห็นได้ผ่านหน้าต่างของเฮลิคอปเตอร์! เป็นคริสโตเฟอร์นั่นเอง!

“นายคิดว่านายจะหนีไปที่ไหนได้ เจ้าเด็กน้อย?” คริสโตเฟอร์ถามด้วยรอยยิ้มเย็นชา