บทที่ 1066

หลังจากพูดไปแบบนั้น เจอรัลด์ก็กำลังจะหันหลังกลับและจากไป ทันใดนั้นเขาได้ยินหนึ่งในผู้หญิงพูดขึ้นมา “โอ๊ย! ขาฉัน!”

เมื่อหันกลับไปมอง เขาก็เห็นว่าผู้หญิงที่ร้องเสียงเสียงแหลมขึ้นมาในเวลานี้กำลังจับข้อเท้าของเธออยู่ มันอาจได้รับบาดเจ็บตอนที่เธอพยายามดิ้นรนเพื่อให้ตัวเองหลุดเป็นอิสระก่อนหน้านี้

“เป็นอะไรหรือเปล่า?” เจอรัลด์และผู้หญิงอีกคนถามในเวลาเดียวกัน ขณะที่พวกเขาทั้งคู่นั่งยอง ๆ

โดยรู้สึกประหลาดใจไปชั่วขณะกับปฏิกิริยาที่คล้ายกันของพวกเขา จากนั้นผู้หญิงคนนั้นก็ตอบกลับ “ข้อเท้าของฉันเจ็บมากเลย…ฉันไม่คิดว่าฉันจะเดินไปได้!”

“หืมม…อืมฉันจะพยุงเธอไปแล้วกัน!” ผู้หญิงสวมแว่นตาที่ดูมีเสน่ห์กล่าว

แม้เพื่อนของเธอช่วยเหลือ แต่ขาของหญิงสาวที่ได้รับบาดเจ็บก็เจ็บมากเกินกว่าที่เธอจะเดินไปได้ทีละหลายก้าว

หลังจากเฝ้ามองพวกเธอหยุดพักสองสามครั้ง เจอรัลด์ก็พูดขึ้น “…นี่จะใช้เวลานานมากเกินไป…ให้ผมดูเถอะ!”

“แน่นอน! แต่…มันจะไม่ดีกว่าเหรอถ้าคุณจะตรวจเช็คข้อเท้าของเธอในสถานที่ของเรา? ฉันเกรงว่าพวกอันธพาลเหล่านั้นจะย้อนกลับมา!” หญิงสาวที่สวมแว่นตอบกลับด้วยโทนเสียงอ่อนโยน

“ได้” เจอรัลด์กล่าว ขณะที่เขาแบกหญิงสาวที่ได้รับบาดเจ็บไว้บนหลังของเขา การแบกเธอแบบนี้อีกครั้ง เจอรัลด์ก็รู้สึกคิดถึงวันก่อน ๆ

“เมื่อพูดแล้วก็ พวกคุณจะมุ่งหน้าไปไหนกัน?”

“อ่า พวกเราพักอยู่ในโรงแรมแบชต์น่ะ!”

“โอ้ว? ช่างบังเอิญอะไรอย่างงี้! ผมก็พักอยู่ที่นั่นเหมือนกัน!”

“เข้าใจแล้ว! คุณมาที่นี่เพื่อท่องเที่ยวหรือเปล่าคะ?”

“แน่นอนสิ! แล้วพวกคุณสองคนล่ะ? คุณเป็นนักข่าวหรือบางอย่างเช่นนั้นหรือเปล่า?” เจอรัลด์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มขมขื่นเล็กน้อย

สาว ๆ รู้สึกช็อก จากนั้นก็ถามขึ้นมา “ค คุณรู้ได้ยังไงกัน?”

“อืม เอาเป็นว่าลักษณะนิสัยของคุณเปิดเผยข้อมูลของคุณบางอย่าง!” เจอรัลด์กล่าว

“ฮ่าฮ่า! คุณค่อนข้างตลกนะใช่ไหม?” สาวแว่นที่มีเสน่ห์ตอบกลับ

“คุณคงไม่ว่าอะไรนะถ้าฉันจะถาม คุณมาจากไหนเหรอ?” หญิงสาวที่ได้รับบาดเจ็บถาม