บทที่ 1075

“เอาล่ะ วิธีเดียวที่จะรู้ได้ก็คือพยายามผลักมันเปิดออก ใช่ไหม?” เมเรดิธกล่าวเสริม

“แน่นอน ในขณะที่ผมทำแบบนั้น พวกคุณก็ควรถอยออกไปเล็กน้อย!” เจอรัลด์ตอบกลับพร้อมกับพยักหน้า

ตามข่าวลือที่ปู่ของเขาเคยได้ยินมาจากทั่วโลก และต่อมาก็เล่าให้เจอรัลด์ฟัง ทรัพย์สมบัติทั้งหลายมักจะถูกซ่อนไว้ในสถานที่ซึ่งได้รับการคุ้มกันโดยสัตว์ร้ายหรือสัตว์ประหลาดแปลก ๆ

รูปวาดดวงอาทิตย์เองก็ถูกค้นพบโดยบรรพบุรุษของตระกูลของเขาภายในถ้ำที่ตั้งอยู่ในป่าทึบแห่งหนึ่ง ในตอนนั้น มันได้รับการปกป้องโดยลิงขาวกินคนขนาดใหญ่ตัวหนึ่ง และบรรพบุรุษหลายคนของเขาก็เสียชีวิตก่อนที่ในท้ายที่สุดจะประสบผลสำเร็จในการเอารูปภาพนั้นมาได้

เนื่องจากเจอรัลด์ก็อยู่ที่นี่แล้วอยู่ดี เขาอาจเข้าไปดูเช่นกันก็ได้

เจอรัลด์บอกให้พวกผู้หญิงถอยห่างออกไปเนื่องจากประตูหินดูหนักอย่างไรนั้น เขารู้ว่าเขาจำเป็นต้องใช้กำลังภายในของเขาเพื่อเปิดมัน เขาเกรงว่าถ้าพวกเธออยู่ใกล้เขามากเกินไป พวกเธออาจได้รับบาดเจ็บในท้ายที่สุด

เมื่อพวกเธออยู่ในระยะที่ปลอดภัยแล้ว เจอรัลด์ก็เริ่มสัมผัสรอบ ๆ ประตูหินเพื่อหาจุดอ่อน หลังจากจัดการหามันเจอแล้ว เขาก็สูดหายใจเข้าลึกก่อนจะมุ่งกำลังทั้งหมดของเขาไปยังจุดนั้น…และปล่อยมันทั้งหมดออกไปในคราเดียว!

ด้วยเสียงดังกึกก้อง หินรอบ ๆ เริ่มขยับอยู่กับที่ขณะที่บริเวณนั้นสั่นเล็กน้อย! ไม่กี่วินาทีต่อมา ก็ได้ยินเสียงของหินลากกับพื้นขณะที่ช่องว่างตรงประตูเริ่มขยายออก! มันคือประตูหินจริง ๆ!

เมื่อยืนยันได้แบบนั้น เจอรัลด์จึงผลักประตูหินให้เปิดออกต่อไปและเมื่อมันกว้างพอแล้ว อุโมงค์แห่งหนึ่งก็เผยตัวให้ทั้งสามคนได้เห็น!

“…นี่…คงไม่ใช่สุสานโบราณหรอก…หรือเปล่า?” เมเรดิธถามอย่างตื่นเต้น ขณะที่เธอวิ่งไปอยู่ข้างเจอรัลด์

กีย่าเองรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยหลังจากเห็นฉากตรงหน้าเธอ