บทที่ 11

เจอรัลด์รู้ดีว่ารูปถ่ายอะไรก็ตามที่เธอหมายถึงเป็นเพียงข้ออ้างในการที่เธอจะขอพบเขา

อันที่จริงแล้วเจอรัลด์ไม่ต้องการที่จะไปพบซาเวียเลย

เขารู้สึกใจเสียใจมากเพราะก่อนหน้านี้เขาเคยรักเธอมากจริง ๆ

ถึงจะอย่างไร เขาคงจะโกหกถ้าเขาบอกว่าเขาไม่ได้มีความรู้สึกใด ๆ กับเธอแล้ว

ทันทีที่เจอรัลด์ ได้ยินเสียงที่น่าหดหู่ของซาเวีย เขาตอบตกลงที่จะพบเธอในทันที

เขาลุกขึ้นและมองหารูปนั้น รูปที่เขาเก็บไว้ในตู้ของเขามาตลอด

ก่อนหน้านี้ทั้งคู่ได้ถ่ายภาพพวกนี้ที่ริมทะเลสาบเล็ก ๆ ข้างมหาวิทยาลัย

ในเวลานั้นซาเวียกางแขนของเธอออกด้วยความรักและเจอรัลด์ก็กอดเธอไว้ในอ้อมแขนของเขาพร้อมทั้งยิ้มหวานให้เธอ

แต่ในตอนนี้สถานการณ์ได้เปลี่ยนไปไปตามแนวทางที่มันควรจะเป็นแล้วหัวใจของเจอรัลด์นั้นปวดร้าวอย่างรุนแรง

เจอรัลด์จ้องมองเงินหนึ่งแสนดอลลาร์ที่เขาเพิ่งจะถอนออกจากธนาคารในเช้าวันนั้น

อันที่จริงแล้วเจอรัลด์ต้องการใช้เงินจำนวนนั้นเพื่อใช้ชีวิตอย่างมีความสุขและชดเชยทุกสิ่งที่เขาได้ทำพลาดไปในอดีต

แต่ท้ายที่สุดแล้วเจอรัลด์ก็รู้ตัวว่าเขาเป็นคนที่ซื่อเกินไป

เขาไม่ต้องการเงินสดเลยซักนิด เขาสามารถที่จะทำอะไรก็ได้ตามที่เขาต้องการด้วยบัตรทั้งหมดที่พี่สาวของเขาให้

เจอรัลด์รู้ดีว่าการทิ้งเงินจำนวนมากไว้ในหอพักนั้นไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่ดี เขาจะอธิบายสถานการณ์ให้เพื่อนร่วมห้องฟังอย่างไรหากพวกเขาพบเงินจำนวนมากมายนี้

หลายปีที่ผ่านมาเขามีเพื่อนที่จริงใจมากมายที่คอยอยู่เคียงข้างเพราะความยากจนของเขา

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เจอรัลด์กลัวว่าเขาจะสูญเสียพวกเขาไปถ้าหากเขาบอกความจริงกับพวกเขาในตอนนี้

“เอาล่ะ ฉันจะลงไปพบซาเวียก่อนแล้วกัน ก่อนที่ฉันจะฝากเงินหนึ่งแสนดอลลาร์นี้กลับเข้าไปในบัญชีธนาคารของฉัน”

เจอรัลด์หาถุงกระดาษดีๆไม่เจอเลย ดังนั้นเขาจึงไปคว้าถุงขยะสีดำจากหอพักของเขาก่อนที่เขาจะใส่เงินจำนวนหนึ่งแสนดอลลาร์ลงไปในกระเป๋า พร้อมกับรูปคู่ของเขากับซาเวียที่ทะเลสาบข้างมหาวิทยาลัยใบนั้น

“ฉันอยู่ตรงนี้เจอรัลด์!”

ซาเวียกวักมือเรียกเขาทันทีที่เธอเห็นเขาเดินมาหาเธอ

ความรู้สึกนั้นมันเหมือนกับตอนที่พวกเขาทั้งสองยังคบกันอยู่

แต่ความเป็นจริงแล้วซาเวียต่างหากเป็นคนที่รู้สึกอึดอัดที่สุดในวันนี้

เจอรัลด์ซื้อกระเป๋าแอร์เมสที่มูลค่าถึงห้าหมื่นห้าพันดอลลาร์ในวันนี้

ห้าหมื่นห้าพันดอลลาร์!

คนธรรมดาจะใช้เวลานานแค่ไหนในการหาเงินจำนวนมากขนาดนั้น?

นี่เป็นเรื่องยากโดยเฉพาะเพราะเจอรัลด์กลายเป็นคนรวยทันทีที่เธอทิ้งเขา! ซาเวียไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เธอทำพลาดไป

นั่นเป็นเหตุผลที่เธอตัดสินใจที่จะใช้รูปถ่ายเป็นข้ออ้างในการพบกับเจอรัลด์

"มีอะไร?" เจอรัลด์ ยังคงอารมณ์เสียเมื่อมาถึงทะเลสาบ แต่เขาไม่ได้แสดงด้านที่อ่อนไหวและอ่อนโยนของเขาให้ซาเวียเห็น เขากลับแกล้งทำเป็นเย็นชาและไม่แยแสต่อหน้าเธอ

ซาเวียอดไม่ได้ที่จะชายตาไปมองถุงขยะสีดำในมือของเจอรัลด์

หลังจากนั้นเธอก็พูดว่า“ อ๊ะ! ฉันคิดว่านายคงจะไม่ได้ซื้อของอย่างอื่นตอนที่นายมาพบฉันนะ”

ซาเวียพูดอย่างผิดหวังมาก

เธอเริ่มที่จะเพ้อฝันว่าเจอรัลด์จะนำกระเป๋าแอร์เมสมูลค่าห้าหมื่นห้าพันดอลลาร์มาด้วย พร้อมกับขอร้องให้เธอกลับไปเป็นเหมือนเดิม

โดยไม่คาดคิดว่าเขาแค่จะทิ้งขยะของตัวเองหลังจาเจอเธอแล้ว

เจอรัลด์หยิบภาพใบนั้นออกมาจากกระเป๋าก่อนที่เขาจะพูดว่า “นี่ซาเวีย หลังจากที่ฉันคืนรูปนี้ให้เธอแล้วเราทั้งคู่จะไม่มีความเกี่ยวข้องกันอีกต่อไป”

เจอรัลด์คิดไว้ว่าเขาจะเก็บภาพถ่ายใบนี้ไว้เป็นความทรงจำ แต่ดูเหมือนว่าเขาไม่ต้องการที่จะทำแบบนั้นอีกต่อไป!

ซาเวียรู้สึกกระวนกระวายเล็กน้อยในขณะนี้ เธอรู้สึกเสียใจมากและกระทืบเท้าก่อนที่เธอจะชกเข้าไปที่กลางอกของเจอรัลด์

“นายมันช่างงี่เง่า! นายนี่มันงี่เง่าจริงๆ! นายคิดว่าเหตุผลที่ฉันขอให้นายมาพบฉันที่นี่เป็นเพียงเพราะฉันต้องการให้นายเอารูปมาคืนให้ฉันงั้นเหรอ?

เจอรัลด์เกิดสีหน้าที่ประหลาดใจ “ถ้านั่นไม่ใช่เหตุผล แล้วทำไมเธอถึงขอให้ฉันมาพบเธอล่ะ”

“เจอรัลด์! ฉันจะทำให้คุณเข้าใจความจริงได้ยังไงดีล่ะ นายคิดจริง ๆ เหรอว่าฉันมีอะไรเกี่ยวข้องกับยูริน่ะ?”

“นายเป็นคนโง่! ฉันทำแบบนี้เพราะฉันแค่พยายามจะทดสอบนาย!” ซาเวียพูดต่อ

“ทดสอบฉันเหรอ?” เจอรัลด์ถามพร้อมกับยิ้มด้วยความขมขื่น

เธอไปที่ป่ากับยูริเพราะต้องการทดสอบเขาเหรอ? แต่ท้ายที่สุดแล้วดูเหมือนว่ามันจะเป็นการทดสอบสำหรับตัวเธอเองนะ

เจอรัลด์ไม่ต้องการที่จะพูดอะไรอีกแล้ว

“เอาล่ะเธอสามารถทำการทดสอบอะไรก็ได้ที่เธอต้องการ ฉันแค่จะส่งรูปนี้คืนให้เธอแล้วเราทั้งคู่ควรอยู่ให้ห่างกันต่อจากนี้ไป ลาก่อน!”

เจอรัลด์ส่ายหัวก่อนจะหันกลับไป

“นาย นาย…เจอรัลด์หยุด! ถ้านายเดินจากไปตอนนี้ฉันจะกระโดดลงไปในทะเลสาบเดี๋ยวนี้แหละ!”

ซาเวียไม่คาดคิดว่าเจอรัลด์ที่เคยเชื่อฟังและเกรงใจเธอจะทำแบบนี้ ในตอนนี้เขาทำตัวเฉยเมยและเย็นชาใส่เธอ