บทที่ 1103

ถึงแม้ว่าตอนนี้จะเย็นมากแล้ว แต่เจอรัลด์ก็ยังมองเห็นชายวัยกลางคนคนหนึ่ง กำลังถูกชายถือปืนประมาณสิบคนที่ขับเรือสปีดโบ๊ททั้งห้าลำก่อนหน้านั้นไล่ล่าอยู่ ร่างของเขาเปียกโชกไปด้วยเลือด และชายคนนั้นก็กำลังมุ่งหน้ามาทางเจอรัลด์อีกด้วย

เมื่อคนอื่นที่กำลังเดินเล่นอยู่บนชายหาดเห็นพวกเขา พวกนั้นก็รีบเผ่นหนีในทันที ไม่มีใครคิดที่จะโทรแจ้งตำรวจเลยแม้แต่คนเดียว ไม่นานนัก ชายหาดที่เงียบสงบก็ปราศจากซึ่งผู้คน เหลือเพียงเจอรัลด์คนเดียวเท่านั้น

เจอรัลด์ขมวดคิ้วทันที่ที่เห็นนักเลงพวกนั้น ก่อนหน้านั้นเขาก็รู้สึกรำคาญใจมากพอแล้วที่แยสมีนเข้ามารบกวนเขา ขณะที่กำลังใช้ความคิดอยู่

ไม่นานนัก ชายวัยกลางคนที่ร่างเต็มไปด้วยเลือดก็มาถึงชายฝั่ง เมื่อเห็นว่าไม่มีที่ที่จะให้เขาหลบหนีอีกแล้ว เขาจึงรีบวิ่งตรงมาหาเจอรัลด์ คนเพียงคนเดียวที่เขามองเห็นในขณะนั้น! เขาโบกมือให้เจอรัลด์พร้อมกับตะโกนเสียงดัง “โยนโทรศัพท์ของคุณมาให้ผม! ได้โปรด โยนมันมาเร็วเข้า!”

เนื่องด้วยเจอรัลด์กำลังรู้สึกไม่สบอารมณ์ เขาจึงไม่อยากทำตามคำสั่งจากชายวัยกลางคนที่เขาไม่รู้จัก เขาทำเป็นไม่สนใจชายคนนั้นที่กำลังร้องขอความช่วยเหลือจากเขา

อีกไม่กี่วินาทีต่อมา คนอีกสองสามคนก็โผล่ออกมาจากป่าที่ใกล้กับชายหาด กลุ่มคนที่กำลังตามล่าเขาบนเรือสปีดโบ๊ทก็มาถึงฝั่งแล้วเช่นกัน เมื่อเห็นว่าเขาไม่มีที่ให้หนีอีกต่อไปแล้ว พวกเขาก็ยืนล้อมชายคนนั้นเอาไว้ ชายคนหนึ่งซึ่งดูเหมือนจะเป็นผู้นำของปฏิบัติการณ์ในครั้งนี้ สังเกตเห็นว่าเจอรัลด์ยังยืนอยู่ตรงนั้น ขณะที่กำลังตรงเข้าไปเจอรัลด์ ชายคนนั้นก็ตะโกนขับไล่ “ออกไปซะ! นายใหญ่กำลังจัดการเรื่องสำคัญบางอย่างอยู่!”

เจอรัลด์ตอบโต้เขาด้วยการมองหน้าอย่างเย็นชา แต่ไม่พูดอะไรเลยสักคำ

เมื่อเห็นเจอรัลด์ตอบโต้หัวหน้าของตัวเองด้วยท่าทีโอหังเช่นนั้น หนึ่งในเด็กหนุ่มที่กำลังยืนล้อมชายวัยกลางคนอยู่ก็หยิบมีดพร้าของเขาขึ้นมา พร้อมกับฟันไปที่เจอรัลด์! วินาทีนั้น ดวงตาของเจอรัลด์ก็เต็มไปด้วยความโกรธ ในเมื่อคนพวกนี้จู่โจมเขาอย่างไม่ลืมหูลืมตา เพียงเพราะเขาไม่ยอมออกไปจากตรงนั้น มันก็แสดงให้เห็นชัดเจนแล้วว่า พวกเขาไม่ใช่คนดีอย่างแน่นอน และเจอรัลด์ก็เห็นเจตนาที่ชัดเจนของพวกเขาแล้วว่าพวกเขาต้องการชีวิตของเจอรัลด์!

เจอรัลด์ก้าวท้าวไปด้านข้าง และหลบหลีกการจู่โจมได้อย่างง่ายดาย

ก่อนที่เด็กหนุ่มจะมีโอกาสได้โต้ตอบ เขาก็ได้ยินเสียงบางอย่าง พอมารู้ตัวอีกที เขาก็ถูกเตะลอยขึ้นไปในอากาศ จังหวะที่เขาร่วงลงไถลกับพื้น เขาก็ได้ยินเสียงกระดูกขาของตัวเองหัก ถึงแม้ว่าเขาอยากจะเอามือมาปิดปากตัวเอง เพื่อปกปิดเสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดเอาไว้ เขาก็ไม่สามารถขยับแขนของเขาได้ ไม่เพียงเท่านั้น เขายังรู้สึกได้อีกว่าฟันของเขาร่วงออกมาเกือบจะหมดปาก เขาตกใจอย่างสุดขีด การเตะของเจอรัลด์เมื่อสักครู่นี้ไม่เพียงแต่ทำให้อวัยวะหลักทั้งสี่ของเขาหักทั้งหมด แต่มันยังส่งผลให้กระดูกขาขวา และกระดูกมือของเขาแตกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี

หลังจากเห็นสิ่งที่เขาได้ทำ เด็กหนุ่มคนอื่นที่จ้องมองทั้งคู่ขณะกำลังล้อมชายวัยกลางคน ๆ นั้นไว้ ก็กำลังมองมาที่เจอรัลด์ราวกับว่าเขาเป็นสัตว์ประหลาดชนิดหนึ่ง แม้แต่ตัวของหัวหน้าเองก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติในตัวเจอรัลด์ ตั้งแต่ที่เขาเห็นสีหน้าแปลกผิดปกติของเจอรัลด์ตั้งแต่แรก เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว เขาก็รับรู้ได้ในทันทีว่า ยังไม่ทันที่จะปฏิบัติภารกิจสำเร็จ เขาก็นำตัวเองมาเผชิญหน้ากับเหตุการณ์ที่ยากลำบากเข้าเสียแล้ว เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครพาตัวลูกน้องคนที่บาดเจ็บออกไป ทั้งที่อยู่ใกล้คนทั้งสองมากขนาดนั้น สิ่งที่เขาเห็นคือเจอรัลด์ได้ใช้ขาทั้งสองกระโดดเตะลูกน้องของเขา จนทำให้อวัยวะทุกส่วนในร่างกายของเขาหักหมด

ถึงแม้เจอรัลด์จะดูเหมือนเด็กหนุ่มไร้เดียงสา ไม่มีพิษมีภัยใด ๆ แต่ตอนนี้ทุกคนก็ได้เห็นแล้วว่าเจอรัลด์นั้นสามารถกลายเป็นคนที่ดุดันได้มากเพียงใด เมื่อได้เห็นว่าเจอรัลด์มีความสามารถที่จะทำให้เด็กหนุ่มคนนั้นอวัยวะแตกหักได้โดยไม่ลังเล พวกเขาก็รู้โดยทันทีว่าเจอรัลด์นั้นโหดร้ายกว่าหัวหน้าของพวกเขาหลายเท่า ในขณะที่พวกเขากำลังคิดว่าเจอรัลด์นั้นไร้ซึ่งความปราณีอย่างไร หัวหน้าก็ไม่ทันได้สังเกตว่าสีหน้าของเจอรัลด์แทบจะไม่เปลี่ยนเลย หลังจากที่สร้างแผลฉกรรจ์บนร่างกายของลูกน้องตัวเองง

ในความเป็นจริงแล้ว สีหน้าของเจอรัลด์ก็คงจะไม่เปลี่ยน แม้ว่าเขาจะฆ่าเด็กหนุ่มคนนั้นก็ตาม จนถึงตอนนี้ เจอรัลด์ได้เคยลงมือฆ่าคนมาแล้วมากมายจนนับไม่ถ้วน!

หลังจากครุ่นคิดได้สักพัก หัวหน้าก็โค้งคำนับเจอรัลด์เพื่อแสดงความนับถือ ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “…ผมต้องกราบขออภัยเป็นอย่างสูงครับท่าน ผมยอมรับว่าครั้งนี้พวกผมทำผิดเอง ออกไปได้แล้ว พวกเรา!”