บทที่ 1120

เมื่อเหรียญทองแดงในปากของมังกรตกลงบนพื้น พวกมันก็เปลี่ยนเป็นรูปร่างที่แตกต่างกันออกไป เจ้าแห่งวิญญาณเดินไปใกล้พวกมันแล้วก้มลงดู

หลังจากที่พิจารณารูปร่างของพวกมันอยู่สักพัก เขาก็พยักหน้ากับตัวเอง

เมื่อเห็นเขาทำเช่นนั้น เจอรัลด์ก็เอ่ยถาม “เป็นอย่างไรบ้างครับ?”

ความจริงแล้ว เจอรัลด์ก็ยังไม่เชื่อในความสามารถของชายชราเสียทีเดียว แต่ถ้าหากเจ้าแห่งวิญญาณสามารถหยั่งรู้ที่อยู่ของมิล่า และลุงของเขาได้จริง เช่นนั้นความสงสัยที่เขามีใจตัวของชายชราผู้นี้ก็จะหมดไปในทันที

“คำทำนายบอกเอาไว้ว่า ท่านมีสายสัมพันธ์บางอย่างที่ได้ถูกลิขิตเอาไว้แล้ว หากท่านทราบว่าสายสัมพันธ์นั้นคืออะไร ท่านก็จะหาคนเหล่านั้นพบได้ในที่สุด! หากเป็นเช่นนั้นจริง ก็หมายความได้ว่าคนที่ท่านกำลังตามหายังคงมีชีวิตอยู่!” เจ้าแห่งวิญญาณกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า

เจอรัลด์ขมวดคิ้ว ก่อนจะถามต่อว่า “แล้วท่านรู้หรือไม่ว่าตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหน?”

เจ้าแห่งวิญญาณส่ายหัวแล้วตอบว่า “ที่ที่พวกเขาอยู่… ค่อนข้างจะเลือนลาง ข้าไม่สามารถบอกได้อย่างแน่ชัดว่าใกล้หรือไกล อยู่ทางทิศตะวันออก หรือทิศตะวันตกกันแน่ ข้าไม่สามารถมองเห็นที่อยู่ของพวกเขาอย่างชัดเจนได้! เพราะฉะนั้นแล้ว มันคือสาเหตุให้ท่านจำเป็นจะต้องหาคำตอบเกี่ยวกับความสัมพันธ์นั้นให้จงได้ หรือจะพูดอีกนัยหนึ่งก็ได้ว่า ท่านกำลัง ‘ไม่ซื่อสัตย์’ ดังนั้นท่านจึงไม่สามารถรู้อะไรได้มากไปกว่านี้แล้ว”

‘ความสัมพันธ์ที่ถูกกำหนดไว้แล้ว…?’ เจอรัลด์คิดกับตัวเอง เมื่อเขารู้สึกว่าประโยคนี้มันฟังดูแปลกเสียเหลือเกิน

สิ่งที่เจอรัลด์รู้เพียงอย่างเดียวคือ เขาไม่สามารถจะรักผู้หญิงคนไหนได้อีก ตั้งแต่วันที่เขาตกหลุมรักมิล่า ตอนที่ยังเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยด้วยกัน

แล้วสายสัมพันธ์ที่ถูกกำหนดไว้แล้วมาจากไหนกัน?

เขาเองก็รู้สึกผิดต่อกีย่า และความรู้สึกที่เขามีต่อเธอนั้นก็ยากที่จะอธิบาย แต่เขารู้ดีว่ามันไม่ใช่ความรักแบบหนุ่มสาว เขาเพียงแค่รู้สึกว่า เขาอยากจะดูแลเธอ และได้ตัดสินใจอย่างแน่วแน่แล้วว่า จะต้องอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้เธอฟังตอนที่เขามีโอกาส

สำหรับไวร่าแล้ว เขาปฏิบัติต่อเธอเหมือนน้องสาวคนหนึ่งมาโดยตลอด ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นคู่หมั้นของเขาอย่างเป็นทางการ แต่สิ่งนั้นจะเป็นความสัมพันธ์ที่ถูกกำหนดไว้แล้วได้อย่างไร? เจอรัลด์ไม่ได้คิดเช่นนั้น

สำหรับอลิซ…เขาไม่จำเป็นจะต้องนึกถึงเธอด้วยซ้ำไป

“ผมไม่มีความสัมพันธ์ที่ถูกกำหนดไว้แล้วกับใครทั้งนั้น… ผมพูดตรงนี้เลยก็ได้ว่า ผู้หญิงคนเดียวที่ผมรักคือมิล่า เธอคือผู้หญิงที่ผมกำลังตามหา” เจอรัลด์กล่าว

“ฮ่า ฮ่า! ขอโทษทีนะ ข้าอาจจะเรียกผิดไปหน่อย… ความสัมพันธ์ที่ถูกลิขิตไว้แล้วที่ข้าพูดถึง มันเกี่ยวข้องกับโชคชะตาของท่าน! ในตอนนี้เรื่องราวความรักของท่านมันอาจจะไม่ได้ปรากฏในคำทำนาย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะไม่เกิดขึ้นในอนาคต ท้ายที่สุดแล้ว เรื่องของความรักจะต้องเป็นไปตามกฎของธรรมชาติ… ท่านจะได้รับมันก็ต่อเมื่อได้บ่มเพาะมันมาเป็นเวลานานแล้วเท่านั้น!” เจ้าแห่งวิญญาณตอบพร้อมกับรอยยิ้ม

“ผมขอปฏิเสธที่จะเชื่อสิ่งนั้น ผมจะเป็นคนตัดสินเองว่าผมรักใครหรือไม่! กฎแห่งธรรมชาติคืออะไร? รู้อะไรไหม ผมขอพูดตรง ๆ เลยว่า ผมเกลียดคนแบบท่านมากที่สุด คนที่ชอบอ้างถึงแต่กฎแห่งธรรมชาติ… ทุกคนเป็นผู้กำหนดโชคชะตาของตัวเอง!” เจอรัลด์ป่าวประกาศด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจนัก

เขาเกลียดความรู้สึกที่เหมือนกำลังถูกควบคุมโดยใครบางคน

“ข้าเกรงว่าท่านจะต้องเชื่อในสิ่งนั้น ถึงแม้ว่าท่านจะไม่ค่อยชอบเงื่อนไขของมันก็ตาม! ท้ายที่สุดแล้ว คำทำนายได้กล่าวเอาไว้ว่า ท่านจะต้องได้เจอกับความสัมพันธ์ที่ถูกลิขิตเอาไว้แล้ว หากท่านไม่ได้พบกับความสัมพันธ์นั้น ท่านก็จะไม่มีวันหาผู้หญิงที่ท่านรักเจอ ไม่ว่าท่านจะพยายามตามหาเธอจนสุดขอบฟ้าก็ตาม” เจ้าแห่งวิญญาณตอบ ขณะที่ส่ายหน้าไปมา