บทที่ 1131

“จะมีเรื่องให้โศรกเศร้าเสียใจ ร้องไห้ และทุกข์ทรมานกับสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้อย่างนั้นเหรอ? สิ่งเหล่านี้ สิ่งเหล่านี้…”

ริมฝีปากของเซลด้าเริ่มสั่น จากนั้นเหงื่อก็ไหลหยดลงมาจากหัวของเขา “มันจะเป็นไปได้อย่างไร?!”

“เจอรัลด์ตายไปแล้ว และตระกูลมินแชลก็จะมีแต่รุ่งเรืองขึ้นเท่านั้น นี่เป็นโอกาสที่ดีสำหรับพวกมินแชลที่จะเปลี่ยนทุกอย่างให้ดีขึ้น ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้ว มันจะมีเรื่องให้ต้องร้องไห้และทุกข์ใจได้อย่างไรกัน?”

เซลด้าไม่เชื่อในคำทำนาย เขาตบกระดาษแผ่นนั้นลงบนโต๊ะเสียงดังลั่น

“รีบไปถามแจ็คสันเดี๋ยวนี้ว่าเหตุการณ์ที่นั่นเป็นอย่างไรบ้าง! ทำไมเขาถึงยังไม่กลับมา?!” เซลด้าพูด

ทันใดนั้นเอง กลุ่มหมอกสีเขียวก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

เด็กหนุ่มที่กำลังจะกดโทรศัพท์ จู่ ๆ ก็สำลักฟองน้ำลายออกมา หลังจากที่เขาล้มลงบนพื้น

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?!”

ทุกคนรู้สึกประหลาดใจ

ต่อจากนั้น ก็เริ่มมีคนล้มลงบนพื้นตามกันมา

เซลด้าเริ่มตื่นตระหนกกับสิ่งที่เห็น เขาพูดตะกุกตะกัก “นี่มัน…พิษพันปี!”

จากนั้นสมาชิกของตระกูลมินแชลทุกคน ก็ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกใจสุดขีด พวกเขาเห็นขวดโหลขวดหนึ่งระเบิดออกกลางห้องโถงของตระกูลมินแชล

เจอรัลด์ปรากฏตัวต่อหน้าสายตาของทุกคน…

สมาชิกตระกูลมินแชลต่างพากันร้องไห้คร่ำครวญ

ในคืนนั้น เจอรัลด์ได้กลับไปที่คฤหาสน์ของตระกูลยาร์น

ยูเมะก็ฟื้นขึ้นมาในที่สุด

ขณะที่เธอลืมตาขึ้นมา เธอก็เห็นเจอรัลด์นั่งอยู่ตรงมุมหนึ่งของห้อง และกำลังจิบชาของเขาอยู่

เขามีรูปร่างที่ผอมบาง แต่เขาสามารถทำให้ใครหลาย ๆ คนรู้สึกปลอดภัยได้อย่างน่าประหลาดใจ

“คุณช่วยชีวิตฉันเอาไว้อีกแล้วเหรอคะ?”

“แล้วจะเป็นใครไปได้ล่ะ ถ้าไม่ใช่ผม?" เจอรัลด์ตอบพร้อมกับยิ้มอย่างมีเลศนัย