บทที่ 1152

ยูเมะยืนนิ่งอยู่สักพัก

ในค่ำคืนนั้น เจอรัลด์กำลังนั่งสมาธิอยู่บนเตียงของเขา เขาฟังเสียงของลมทะเลที่พัดผ่านเข้ามาในห้องพร้อมกับคิดถึงเรื่องราวที่เขาได้ค้นพบในวันนี้

ตามที่ผู้รอดชีวิตได้บอกเอาไว้ หญิงสาวที่ทรงพลังและเกรี้ยวกราดได้ปรากฏตัวขึ้นในคืนนั้น ส่งผลให้ชายแปดคนที่ยืนเฝ้าโลงศพอยู่กับเขาต้องเสียชีวิตลงทั้งหมด

เธอคือใคร? และเธอหมายความว่าอย่างไรที่พูดว่าเธอฟื้นขึ้นมาได้ทันเวลาพอดี?

จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ผู้หญิงคนนั้นดูจะมีความอาฆาตแค้นเป็นอย่างมาก

นอกจากเรื่องของผู้หญิงคนนั้นแล้ว เรื่องเสียงร้องที่โหยหวนในบ้านลอยได้หลังนั้น ก็เป็นอีกเรื่องที่เขาลืมไม่ลง เป็นไปได้หรือไม่ว่า ผู้คนที่อยู่ในนั้นคือคนที่ถูกซัน ลีก จับตัวไป? มิล่ากับลุงของเขาอยู่ที่นั่นด้วยหรือเปล่า?

เรื่องเสียงร้องอันโหยหวนที่ทิมพูดขึ้นมานั้น ทำให้เจอรัลด์รู้สึกประหลาดใจอย่างบอกไม่ถูก

ท้ายที่สุดแล้ว ผู้หญิงในชุดขาวคนนั้นก็คงจะถูกขอทานชราปราบจนต้องพ่ายแพ้ ความจริงแล้ว เจอรัลด์ได้เคยเห็นเรื่องราวทั้งหมดนี้มาแล้วตอนที่ผู้นำวิญญาณพาเขาไปดูแผ่นศิลาจารึกทั้งหกแผ่นนั้น

ที่เขาจำได้คือ ขอทานชราคนนั้นและกลุ่มชายที่เหลือได้เดินทางต่อไปด้วยความราบรื่น หลังจากที่ขอทานชราได้ฆ่ามังกรบาดเจ็บตัวนั้นตาย พวกเขาก็ฝังร่างของมังกรไปพร้อม ๆ กับร่างของหญิงสาว จากนั้นพวกเขาก็เดินทางกลับโดยสวัสดิภาพเช่นกัน

ทันใดนั้นเอง ดวงตาของเจอรัลด์ก็เผยให้เห็นถึงความมุ่งมั่นอยู่ในนั้น เขาบ่นพึมพำกับตัวเองว่า “ราชาแห่งพระราชวัง…”

สองวันต่อมา เจอรัลด์และกองทัพเรือของครอบครัวเขา ก็ล่องเรือไปตามคลื่นลมที่ค่อนข้างแรง ถึงแม้คลื่นจะเริ่มเบาลงกว่าก่อนหน้านั้นแล้ว แต่ลมทะเลก็ยังคงมีกำลังแรงสูง

เมื่อมองดูคลื่นสูงในทะเลที่มากมายจนสุดลูกหูลูกตา ก็อาจจะทำให้คนคนหนึ่งรู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาได้

สองวันก่อนที่พวกเขาจะออกเดินทาง เจอรัลด์ได้ส่งตัวแจสมินพร้อมกับบอดี้การ์ดของเขาไปที่เมืองฮาลิมาร์คก่อน เพื่อไปหาแวกเนอร์ พอพวกเขาไปถึง พวกเขาก็ได้ติดต่อคนของตระกูลเฟนเดอร์สันให้ส่งรถมารับ

หลังจากที่เขารู้ว่าแจสมินและคนอื่น ๆ ปลอดภัยดีแล้ว เขาก็รู้สึกสบายใจขึ้น

ในขณะที่ตอนแรก แจสมินเองต้องการจะเดินทางไปกับเขา แต่เธอก็รู้ดีว่า มันอันตรายเกินไปสำหรับเธอ ท้ายที่สุดแล้ว มันไม่ใช่แค่การเดินทาง หรือการผจญภัยธรรมดา ๆ เพียงเท่านั้น