บทที่ 1176

หลังจากที่หนีออกมาจากเกาะมอนท์ฮอล์มได้ เจอรัลด์ก็ใช้ทางเดินในทะเล เพื่อมุ่งหน้าสู่ภูเขาแลงเวิร์นในเมืองฮาลิมาร์ค

ไม่นานนัก เขาก็รู้สึกได้ว่ามีใครบางคนกำลังพยายามติดตามรัศมีพลังของเขาอยู่! ถึงแม้เขาจะพยายามอยู่หลายต่อหลายครั้ง แต่เขาก็ไม่สามารถกำจัดคนที่แอบสะกดรอยตามเขามาได้เลย!

‘มันเป็นความประสงค์ของพระเจ้า ที่จะทำให้ฉันตามหามิล่าและลุงอีกคนไม่เจอจริง ๆ เหรอ…?’ เจอรัลด์คิดกับตัวเองอย่างวิตกกังวล

ควีนน่าใช้เวทย์มนต์เหนือธรรมชาติอะไรกับเขากันแน่…? ถ้าจะให้พูดตามตรง นอกจากฟินน์เลย์แล้ว เธอคือสุดยอดปรมาจารย์ฝีมือเก่งกาจที่สุดเท่าที่เขาเคยพบเจอมาเลยก็ว่าได้ ช่างน่าพิศวงเหลือเกิน!

ถึงแม้เขาจะรู้สึกว่าพลังลึกลับที่กำลังจู่โจมเขานั้น มีความแกร่งกล้ามากเพียงใด แต่เขาก็ยังพยายามรวบรวมกำลังเฮือกสุดท้ายที่เหลืออยู่ เพื่อที่จะสู้ต่อไป ตราบใดที่ยังพอจะมีความหวังให้เห็นอยู่เลือนลาง

เจอรัลด์เดินทางมาถึงเชิงเขาของภูเขาแลงเวิร์นประมาณตอนตีสามของเช้าอีกวัน

ในตอนนั้นเอง คนที่กำลังสะกดรอยตามรัศมีพลังของเขาก็รู้สึกได้ว่า เธอกำลังเข้าใกล้เขามากกว่าเดิม เจอรัลด์คิดว่า หากเขายังคงอ้อยอิ่งอยู่แบบนี้ เธอคงจะตามเขาทันอย่างแน่นอน เขาจึงรีบเดินขึ้นเขาไปในทันที

แต่พอเขาขึ้นไปถึงยอดเขา เจอรัลด์ก็ต้องตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น โบสถ์ทั้งโบสถ์ว่างเปล่า!

เนื่องจากก่อนหน้านี้ พื้นที่ตรงนี้ก็เคยเต็มไปด้วยฝุ่น เจอรัลด์จึงพยายามคิดในแง่ดีว่า ผู้คนที่มาเข้าร่วมพิธีกรรมต่าง ๆ ในโบสถ์อาจจะแค่เคลื่อนย้ายสถานที่ไปอีกที่หนึ่งเท่านั้น เขาพยายามค้นหาพลังงานที่ยังหลงเหลืออยู่ภายในโบสถ์ แต่เขาก็ไม่เจออะไรเลย นอกจากพลังงานของตัวเอง

‘...มันจะเป็นไปได้อย่างไร…!’ เจอรัลด์พูดกับตัวเองด้วยความรู้สึกโดดเดี่ยวและสับสน ในขณะที่เขากำลังยืนอยู่ในห้อง ที่ตั้งอยู่ด้านหลังของโบสถ์ที่เจ้าแห่งวิญญาณเคยพาเขามา

สถานการณ์ที่เกิดขึ้นกับเขาในตอนนี้ เปรียบเสมือนกับฉากที่คนคนหนึ่งเพิ่งจะก่อกองไฟได้สำเร็จ หลังจากที่พยายามอยู่นาน แต่ก่อนที่คนคนนั้นจำได้สัมผัสถึงไออุ่นจากกองไฟ ก็ดันมีคนเอาน้ำถังใหญ่มาราดจนกองไฟนั้นดับมอดลง

อีกนัยหนึ่งคือ หลังจากที่ผ่านเรื่องราวเลวร้ายมามากมาย นี่คือภาพของความท้อแท้ใจที่กำลังเกิดขึ้นกับเขาอย่างแท้จริง

และสิ่งที่ทำให้เแปลกใจที่สุดก็คือ เขาได้รู้ว่าผู้นำวิญญาณและคนของเขาได้ออกไปจากที่นี่อย่างกะทันหัน! ทำไมพวกเขาต้องไปจากที่นี่ด้วย?

ทันใดนั้น ก็มีเสียงที่เหมือนเสียงของเด็กตะโกนขึ้นมาว่า “เจอรัลด์…เจอรัลด์…”