บทที่ 1187

“ไอ้เด็กนรก! แกไปยั่วโมโหคุณกรอส แล้วยังมีหน้ามานั่งพักผ่อนหย่อนใจตรงนี้อีกเหรอ? แกคิดว่าตัวเองเป็นแมวเก้าชีวิตหรืออย่างไร ถึงได้กล้าทำตัวห้าวหาญถึงเพียงนี้?!”

ในตอนนั้น ชายฉกรรจ์สิบแปดคนที่ถือมีดดาบเอาไว้ในมือกำลังยืนล้อมเจอรัลด์ไว้

หัวหน้าแก๊งหัวล้านแสยะยิ้มออกมา ก่อนจะพูดว่า

“มันคงจะรู้สึกกลัวจนหัวหดแล้วตอนนี้ มันคงจะรู้แล้วว่าคุณกรอสเป็นใครมาจากไหน แต่ก็สายเกินไปที่มันจะมีโอกาสหนีแล้ว? ในเมื่อมันกล้าตบหน้าผู้หญิงของคุณกรอส มันก็จะต้องตายที่นี่ วันนี้!”

กลุ่มชายฉกรรจ์เหล่านั้นพูดคุยกัน พร้อมกับหัวเราะอย่างสนุกสนาน

“ดีแล้วที่ได้เจอพวกนายที่นี่ ฟังฉันนะ ฉันขอถามอะไรหน่อย ถ้านายอยากจะขอร้องให้ใครสักคนช่วยเหลือนาย พวกนายจะทำอย่างไรให้เขาช่วยด้วยความเต็มใจ? ด้วยความที่นายมีเรื่องผิดใจกับเธอแต่แรก นายเลยไม่รู้ว่าจะพูดขอความช่วยเหลือจากเธออย่างไรดี” เจอรัลด์ตั้งคำถามกับกลุ่มชายที่ถือมีดดาบ

นั่นก็เป็นเพราะ เขากำลังรู้สึกกังวลใจเป็นอย่างมาก

เขาได้กอดคุนดรี้โดยไม่ได้ตั้งใจ และดูเหมือนว่า สิ่งที่เขาทำลงไปนั้น จะส่งผลกระทบต่อจิตใจเธอเป็นอย่างมาก

หากเขาไม่ได้กระทำการเช่นนั้นลงไป เธอก็คงเต็มใจที่จะมอบหยดเลือดของเธอให้กับเขา หากเขาร้องขออย่างจริงใจ แต่ตอนนี้ เรื่องราวมันจบลงอย่างน่าละอายใจยิ่งนัก

นอกจากนั้นแล้ว เจอรัลด์ก็ไม่ใช่คนที่เชี่ยวชาญเรื่องการเอาอกเอาใจผู้หญิง และทำให้พวกเธอมีความสุข

เขาจะทำอย่างไรดี?

เขาได้แต่ถามความเห็นจากคนเหล่านั้น

ในขณะนั้น ชายหัวล้านได้แต่หันไปมองหน้าลูกน้องของเขา ด้วยความรู้สึกสับสนและมึนงงเป็นอย่างมาก

เหตุผลที่พวกเขามาที่นี่ ก็เพื่อที่จะมาฆ่าผู้ชายคนนี้ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ปัสสาวะรดกางเกงด้วยความกลัว แต่เขาก็ควรจะมีท่าทีตอบโต้อะไรสักอย่างสิ ใช่ไหม?

และอีกอย่าง ชายกลุ่มนี้ก็ไม่ใช่บอดี้การ์ดที่คุณกรอสมักจะพาไปไหนมาไหนกับเขาด้วย พวกเขาเป็นบอดี้การ์ดฝีมือดี ที่ครอบครัวของคุณกรอสว่าจ้างมาในราคาที่สูงมาก ทุกคนในกลุ่มล้วนมีประสบการณ์เทียบเท่ากับพวกทหารรับจ้าง ที่เคยฆ่าคนตายมาแล้วสามสิบถึงสี่สิบคนเป็นอย่างต่ำ

โดยปกติแล้ว ความโหดเหี้ยมของพวกเขาจะเผยออกมาให้เห็นในทันทีที่เปิดปากพูด พวกเขาแทบจะไม่ต้องลงมือทำอะไรเลยด้วยซ้ำไป

แต่ดูเหมือนว่า จะมีบางอย่างที่ผิดปกติกับชายที่อยู่ข้างหน้าพวกเขา

“แกพูดจาไร้สาระอะไร? แกยั่วโมโหคุณกรอส แต่แกไม่รู้สึกกลัวเลยเหรอ? ฮ่าฮ่าฮ่า! อีกเดี๋ยว แกก็จะได้ตายอย่างทรมานแน่นอน!” ชายหัวล้านกล่าว พร้อมกับแผ่รังสีอำมหิตออกมา

“อ้าว! ดูเหมือนว่าพวกนายก็จะไม่รู้คำตอบเหมือนกัน ฉันอุตส่าห์ถามความเห็นจากพวกนาย เผื่อจะช่วยฉันหาทางออกได้! ฮ่าฮ่าฮ่า!” เจอรัลด์ตอบพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย

เขากำลังวุ่นวายเกี่ยวกับการคิดหาทางออกให้เรื่องนั้นอยู่ เขาจึงไม่ได้เก็บคำพูดของชายหัวล้านมาใส่ใจเลยแม้แต่น้อย