บทที่ 1208

ยาสมินไม่ได้อิจฉาริษยาในความสามารถของนาโอมิเท่านั้น ความจริงแล้ว เธออิจฉาเรื่องที่นาโอมิได้รับเลือกให้เป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในโรงเรียนมากกว่า!

ทันทีที่เธอรู้เรื่อง เธอก็เกิดอาการบ้าคลั่งเพราะไฟแค้นที่สุมอยู่ภายในใจ ตราบใดที่นาโอมิยังคงอยู่ที่นี่ เธอก็คงจะเป็นได้แค่เงาของนาโอมิเท่านั้น

“...ฮึ่ม! ไม่รู้ตัวเลยเหรอว่ามาสายแค่ไหน? ฉันเกือบจะคิดว่าเธอกลัวจนหัวหดที่จะต้องถูกลากเข้าคุก จนไม่กล้าจะโผล่หน้ามาซะแล้ว! แถมเธอยังพาผู้ชายมาด้วยอีก! คิดจะเอาเขามาขู่ให้ฉันกลัวหรืออย่างไร? แล้วดูความโกโรโกโสของเขาสิ!” ยาสมินพูดโพล่งขึ้นมาทันที

นาโอมิเลือกที่จะไม่สนใจคำพูดของยาสมิน เธอได้แต่เดินเข้าไปอธิบายเรื่องราวทุกอย่างให้เจ้าหน้าที่ตำรวจและอาจารย์ใหญ่ฟัง

ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาก็ยังหาข้อสรุปไม่ได้ เมื่อเป็นเช่นนั้น เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงบอกกับทุกคนว่า พวกเขาจะกลับมาอีกครั้งในวันพรุ่งนี้ และยังย้ำกับนาโอมิอีกว่า เธอควรจะเตรียมตัวเอาไว้ตลอดเวลา ถ้าพวกเขายังสามารถติดต่อเธอได้ เธอก็จะไม่เป็นอะไร

หลังจากที่พวกเจ้าหน้าที่กลับไปแล้ว ยาสมินก็หันมาหานาโอมิ และตะคอกใส่เธออย่างเลือดเย็น “ฮึ่ม! ถีงแม้วันนี้จะยังหาข้อสรุปอะไรไม่ได้ แต่เรื่องนี้จะยังไม่จบ ตราบใดที่คนร้ายยังลอยนวลอยู่! ฉันเคยมองว่าเธอเป็นผู้หญิงที่มีภาวะทางอารมณ์ที่ดี… แต่พอมารู้ว่าเธอเป็นคนที่ขโมยเงินนั่นไปแล้ว! เธอไม่รู้สึกผิดสักนิดเลยเหรอ? ฉันเริ่มจะสงสัยแล้วว่า เธอถูกเลือกให้เป็นคุณครูดีเด่นของโรงเรียนได้อย่างไร!”

“ความจริงพวกคุณน่าจะรู้ดีที่สุดว่าเกิดอะไรขึ้น… คุณควรจะระวังตัวให้ดี… อย่าทำตัวมีปัญหาให้มากนัก ไม่อย่างนั้น คุณอาจจะเจ็บตัวก็ได้!” เจอรัลด์แสยะยิ้ม ในขณะที่จ้องหน้ายาสมินด้วยสายตาที่เย็นชา

ทันทีที่เธอถูกจ้องหน้าแบบนั้น ยาสมินก็หน้าซีด ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอ

นาโอมิเองก็หันไปมองเจอรัลด์ด้วยความประหลาดใจ

‘... ทำไมเขาถึงพูดอะไรแบบนั้นออกมา…? หรือเขาคิดว่ายาสมินเป็นคนขโมยเงินนั่นเอง แล้วใส่ร้ายป้ายสีฉันเหรอ…? แต่มันไม่น่าจะเป็นไปได้! ยาสมินกำลังเดินทางไปทำงานที่อื่นตอนช่วงที่เงินหาย… อีกอย่าง เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเอาเงินทุนการศึกษาก้อนนั้นออกมาเมื่อไหร่… แม้แต่แม่ของฉันเองก็ยังไม่รู้เรื่องเลยด้วยซ้ำ ในตอนนั้น! ถ้าอย่างนั้น ฉันก็เป็นคนเดียวที่รู้เรื่องทั้งหมด… และนั่นก็คือเหตุผลว่าทำไมยาสมินถึงกล่าวโทษฉันในทันที…’ นาโอมิคิดกับตัวเอง

“... อะไร… นายหมายความว่ายังไง? อย่าทำตัวมีปัญหาให้มาก ไม่อย่างนั้น ฉันอาจจะเจ็บตัวอย่างนั้นเหรอ? นี่ ฟังนะ นายรีบพูดมาดีกว่าว่านายหมายความว่าอย่างไร ไม่อย่างนั้น นายอาจจะไม่ได้กลับออกไปอย่างมีลมหายใจก็ได้นะ!” ยาสมินตอบด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก