บทที่ 1261

ถึงแม้จะมีใครบางคนที่คิดต่าง แต่พวกเขาก็คงไม่กล้าที่จะออกความเห็น เพราะท้ายที่สุดแล้ว ถึงแม้พวกเขาอาจได้รับรางวัล และชื่อเสียงจากการคิดค้นวิธีการรักษาที่ได้ผล แต่ถ้าพวกเขากระทำการผิดพลาดขึ้นมา พวกเขาก็คงจะถูกตราหน้าว่าเป็นคนชั่วร้ายไปตลอดชีวิต

คงจะไม่มีใครอยากกลายมาเป็นแพะรับบาปของเรื่องนี้ด้วยความเต็มใจ

“... ไม่มีใครอยากพูดอะไรเลยเหรอครับ…?” เซนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น ในขณะที่กำลังกวาดสายตามองคุณหมอทุกคนที่นั่งอยู่ในห้องประชุม

และแน่นอน ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมา พวกเขาเอาแต่หลบสายตาทุกครั้งที่ถูกสายตาของคุณหมอจับจ้องมา

เมื่อเห็นท่าทีของพวกเขาแล้ว เซนก็ได้แต่ถอนหายใจ อนาคตทางการแพทย์คงกำลังจะเดินทางมาถึงจุดจบแล้วเป็นแน่…

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่เขากำลังคิดว่าทุกอย่างได้พังทลายลงแล้ว ก็มีใครบางคนพูดขึ้นท่ามกลางความเงียบว่า “ผมมีความคิดอะไรบางอย่างครับ”

เมื่อได้ยินว่ามีใครบางคนต้องการที่จะแสดงความคิดเห็น แพทย์ทุกคนที่อยู่ในห้องก็หันไปหาที่มาของเสียงทันที คนคนนั้นนั่งอยู่ตรงมุมห้องตลอดเวลาที่ผ่านมา หากเขาไม่พูดอะไรสักอย่างออกมา ทุกคนก็คงไม่ได้ให้ความสนใจอะไรเขา

นอกจากทุกคนจะรู้สึกสับสนว่าทำไมเขาถึงต้องการที่จะออกความคิดเห็นแล้ว ทุกคนยังเข้าใจมาโดยตลอดว่า เขาอาจจะเป็นแค่ลูกศิษย์คนหนึ่ง คนขับรถ หรือเลขาส่วนตัวของคุณหมอแมบบ์เท่านั้น

“... ไหนบอกหน่อยสิ ว่าเขาเป็นใครกัน?”

“เขาไม่ได้เป็นลูกศิษย์ของคุณหมอแมบบ์หรอกเหรอ…?”

“ไม่น่าจะใช่นะ! เท่าที่ฉันจำได้ คุณหมอแมบบ์มีลูกศิษย์แค่สองคนเท่านั้น!”

ในขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยกัน และจ้องมองมาที่เจอรัลด์ เขากลับไม่ได้ให้ความสนใจอะไรกับท่าทีเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย สิ่งสำคัญในตอนนี้คือ เขาได้เห็นข้อมูลทุกอย่างบนหน้าจอเรียบร้อยแล้ว

เมื่อเขาเห็นว่าเด็ก ๆ มีอาการอวัยวะภายในล้มเหลวอย่างเฉียบพลันพ่วงเข้ามาด้วย เขาก็มั่นใจร้อยเปอร์เช็นแล้วว่า วิชากลืนกินดวงวิญญาณคือสาเหตุที่แท้จริงของอาการเหล่านี้

อย่างไรก็ตาม คนที่ใช้วิชาเหล่านี้จัดการกับเด็กเล็ก น่าจะเป็นคนที่เพิ่งสำเร็จวิชามาได้ไม่นานนัก มันคงจะไม่ใช่เรื่องที่เกินจริง หากจะบอกว่าพวกเขาใช้วิชานี้กับเด็ก ๆ เพื่อเป็นการฝึกฝนเท่านั้น!