บทที่ 1289

"คุณคลอว์ฟอร์ดจากเมืองเมย์เบอร์รี่?” มาทิลดาก็ผงะเช่นกัน

"เป็นไปไม่ได้! ฮึ่ม! แกแกล้งบอกพวกเราว่าเป็นคุณคลอฟอร์ดจากเมืองเมย์เบอร์รี่ เพราะแกรู้ตัวว่าแกกำลังจะตายที่นี่ใช่ไหมล่ะ?” มาทิลด้ารีบพูด หลังจากที่เธอรวบรวมสติได้

สำหรับสาว ๆ ที่มากับเอเดน สายตาที่พวกเธอมองเจอรัลด์ก็เปลี่ยนไปในทันที

“ฉันเดาว่า เขาคงจะแสร้งสวมบทบาทเป็นคุณคลอฟอร์ดจากเมืองเมย์เบอร์รี่ในตอนนี้ เพราะเขาทำให้คุณหนูไซม์ขุ่นเคืองใจ นั่นคงเป็นวิธีเดียวที่เขาจะสามารถเอาชีวิตรอดได้ในวันนี้ มิฉะนั้น เขาก็จะลงเอยด้วยการเป็นคนพิการ!”

ทุกคนในที่นี้กำลังถกเถียงกันเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ขณะที่เจอรัลด์กำลังจะเดินหนีไป ยูโน่ก็รีบเดินแซงเขา และขึ้นไปยืนอยู่บนแท่นสูงของสังเวียน เขาจ้องมองลงมาที่เจอรัลด์ด้วยสายตาที่เย็นชา

“ไอ้สารเลว! ถ้าแกกล้าก้าวเท้าออกไปอีกเพียงก้าวเดียว ฉันจะทำให้เลือดของแกสาดกระเซ็นไปทั่วทุกที่!” ยูโน่ตะโกนอย่างเย็นชา

“ยูโน่เองก็เป็นถึงอาจารย์จากสมาคมศิลปะการต่อสู้ และดูเหมือนว่า เขาจะไม่ยอมปล่อยให้ผู้ชายคนนี้ ที่แอบอ้างเป็นคุณคลอฟอร์ดจากเมืองเมย์เบอร์รี่ หนีออกไปจากที่นี่ได้ง่าย ๆ”

“มันคงเป็นเพราะว่า ไอ้เด็กหนุ่มคนนี้มันเป็นคนที่น่ารังเกียจ มันถึงกล้าปลอมตัวเป็นนายน้อยแห่งตระกูลคลอฟอร์ด! มันกำลังร้องขอความตายให้ตัวเองจริง ๆ!”

หลายคนกำลังรู้สึกไม่พอใจกับการกระทำที่ไม่ถูกต้องของแจอรัลด์ และรู้สึกขุ่นเคืองใจเป็นอย่างมาก

“ว่ายังไง? ตกลงแกกล้าที่จะสู้หรือเปล่า ทำไมแกไม่ลองมาสู้กับฉันดูก่อนล่ะ?” ยูโน่ถามด้วยน้ำเสียงที่เยาะเย้ย

“พวกนายทุกคนยังต้องไปเข้าร่วมการฝึกฝนกับตระกูลกันเทอร์ในวันพรุ่งนี้อีก อย่างไรก็ตาม มันไม่จำเป็นสำหรับพวกนายเลย ที่จะต้องมาต่อสู้กับฉัน” เจอรัลด์ตอบ ในขณะที่เขาส่ายหัว

“ฮ่าฮ่าฮ่า! แกเป็นขยะที่ไร้ประโยชน์จริง ๆ! แกหมายความว่า แกจะทำร้ายฉันได้ ถ้าฉันสู้กับแกจริง ๆ อย่างนั้นเหรอ?!” ยูโน่ดูมั่นใจมาก

นอกจากนี้แล้ว คำพูดของเจอรัลด์ยังฟังดูเหมือนเรื่องที่ตลกที่สุดในประวัติศาสตร์สำหรับยูโน่ และเขาก็อดไม่ได้ที่จะพูดจาดูถูก และเยาะเย้ยเจอรัลด์ต่อไป

“ดูเหมือนว่า…” เจอรัลด์มองไปที่ยูโน่ก่อนที่จะยิ้มและพูดว่า “วันนี้นายอยากจะสู้กับฉันจริง ๆ ใช่ไหม?”

"ทำไม? แกกลัวเหรอ?”

ยูโน่เดินไปเข้าหาเจอรัลด์ ก่อนที่จะเริ่มผลักเขาที่หน้าอกและพูดต่อว่า “ถ้าแกกลัว ก็อย่าโกหก หรือคุยโวแบบนี้อีกในอนาคต นอกจากนี้แล้ว แกควรจะตัดมือของแกออกต่อหน้าคุณมาทิลดาด้วย”

เจอรัลด์ตะคอกอย่างเย็นชากลับไปว่า “ฉันแค่กลัวว่านายจะไม่มีค่าพอที่จะมาเป็นคู่ต่อสู้ของฉันน่ะสิ”

“ฉันไม่คู่ควรพอที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของแกอย่างนั้นเหรอ?!” ยูโน่คิดว่าเขาได้ยินคำพูดของเจอรัลด์ผิดไป