บทที่ 1298

จากน้ำเสียงของเธอที่ฟังดูจริงจังและน่ากลัว เจอรัลด์จึงสามารถบอกได้ว่าคำเตือนของยูเมะนั้นเป็นความจริง

“…ถึงอย่างนั้น เหตุใดราชาของกลุ่มประตูแห่งการพิพากษาถึงพยายามตามหาพวกกันเทอร์ล่ะ? เขาจะคาดคั้นกับพวกคุณว่าผมจะมาที่นี่จริงหรือเปล่า อย่างนั้นเหรอ?” เจอรัลด์ถามอย่างสงสัย

“นั่นก็อาจจะเป็นเหตุผลหนึ่ง แม้ว่าฉันจะไม่ค่อยแน่ใจนัก... แต่ฉันรู้ถึงจุดประสงค์อื่นของพวกเขา จากที่ฉันได้ยินมา ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังวางแผนที่จะมุ่งหน้าไปยังภูเขาโบราณในเมืองโบราณ! เผื่อคุณยังไม่รู้ มักจะมีเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้นบนภูเขาลูกนั้นทุก ๆ สองสามปี!” ยูเมะอธิบาย

“เหตุการณ์ประหลาดอะไร…?” เจอรัลด์ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“ฉันเองไม่แน่ใจเหมือนกัน” ยูเมะตอบพร้อมกับส่ายหัว

อย่างไรก็ตาม เจอรัลด์ก็เริ่มที่จะประสบความสำเร็จในการปะติดปะต่อชิ้นส่วนปริศนาต่าง ๆ เข้าด้วยกันมากขึ้นเรื่อย ๆ

จากสิ่งที่เจอรัลด์รู้ตอนนี้ มีกลุ่มผู้มีอำนาจสามกลุ่มกำลังตามล่าตัวเขา แม้ว่าเขาจะได้รับศีลจุ่มจากสวรรค์แล้ว แต่เขาก็รู้ตัวดีว่าเขายังไม่ปลอดภัยจากคนเหล่านั้นเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์

ด้วยสภาวะร่างกายที่แข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา เจอรัลด์ตระหนักดีว่ามันยังไม่เพียงพอที่จะใช้ต่อกรกับควีนน่าได้ และเธอก็ไม่ใช่ภัยคุกคามเพียงอย่างเดียวสำหรับเขาเช่นกัน อย่างไรก็ตาม เขายังมีพวกกันเทอร์คนอื่น ๆ กลุ่มประตูแห่งการพิพากษา โฮแกน และราชาของกลุ่มประตูแห่งการพิพากษาที่จะต้องจัดการอีกด้วย

ยิ่งเขาคิดถึงเรื่องเหล่านี้ เขาก็ยิ่งตระหนักได้ว่า สถานการณ์ในปัจจุบันของเขานั้นอยู่ในขั้นวิกฤตเพียงใด ท้ายที่สุด เหตุการณ์ทุกอย่างที่ผ่านมา มันได้แสดงให้เขาเห็นแล้วว่า เขาอาจจะถูกคนเหล่านั้นจับตัวได้ทุกเมื่อ

“ไม่ว่าจะอย่างไร คุณก็ควรซ่อนตัวต่อไปเรื่อย ๆ ก่อน… ในเมื่อฉันได้บอกทุกเรื่องให้คุณรู้จนหมดแล้ว ก็ถือว่าฉันได้ตอบแทนน้ำใจของคุณที่เคยมีต่อฉันก่อนหน้านี้จนหมดแล้ว! เมื่อเป็นเช่นนั้น เราทั้งสองคนก็จะเป็นศัตรูกันในครั้งหน้าที่เราเจอกัน! จนกว่าจะถึงตอนนั้น ดูแลตัวเองให้ดีนะ!” ยูเมะพูด ขณะที่เธอมองไปที่เจอรัลด์เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่จะรีบกลับออกไปในกลางดึกคืนนั้น