บทที่ 1306

“ด้วยความน่ารักของเธอในตอนนี้ ฉันมั่นใจว่าเธอจะต้องเติบโตเป็นผู้หญิงที่สวยมากแน่ ๆ” โมนิก้าพูดด้วยรอยยิ้ม

"ผมเห็นด้วย ผมแน่ใจว่าเธอจะค่อนข้างคล้ายกับคุณในแง่ของความงาม!” เจอรัลด์ตอบด้วยรอยยิ้ม

ไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก็เอาผ้าขนหนูสีขาวที่ถืออยู่ขึ้นมาปิดปาก ก่อนที่จะเริ่มไออย่างรุนแรง

เมื่อเห็นว่าผ้าขนหนูผืนนั้นเริ่มเปื้อนเลือด โมนิก้าก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะพูดว่า “ทางที่ดีคุณอย่าเพิ่งเดินไปเดินมาดีกว่านะ เพราะท้ายที่สุดแล้ว อาการบาดเจ็บของคุณก็ยังไม่หายดี รู้ไหมล่ะ? พูดตามตรง ฉันยังทำใจยอมรับเกี่ยวกับความผิดปกติของร่างกายคุณไม่ค่อยได้เลยนะ!”

หลังจากนั้น เจอรัลด์ก็หันมามองเธอและพบว่าเธอกำลังจ้องไปที่หน้าอกของเขาอย่างตั้งใจ เจอรัลด์จึงรู้สึกแปลก และถามเธอออกมาว่า “…ทำไมคุณถึงจ้องหน้าอกผมแบบนั้น…?”

“อย่าเพิ่งเข้าใจฉันผิดสิ! ฉันแค่มองจี้หยกของคุณน่ะ! มันกลับมาเปล่งประกายอีกแล้วนะ รู้ไหม? ตั้งแต่วันที่คุณถูกพาตัวมาที่นี่ จี้จะส่องสว่างในเวลาเดียวกันทุกเช้าและทุกคืน เมื่อคิดย้อนกลับไป มันน่าจะทำแบบนั้นหลายสิบครั้งแล้ว!” โมนิก้าตอบ ในขณะที่เธอกลอกตาใส่เจอรัลด์ ก่อนจะชี้ไปที่จี้หยกทรงกลมที่ห้อยอยู่บนคอของเขา

"…อะไรนะ? มันส่องแสงอีกแล้วเหรอ?” เจอรัลด์พูด ในขณะที่เขาก้มลงไปดูมันด้วยตัวเอง

แม้ว่าเขาจะรู้ตัวว่าจี้นั้นส่องแสงค่อนข้างสม่ำเสมอตั้งแต่เขาฟื้นขึ้นมา อย่างไรก็ตาม เขาไม่รู้ว่าพวกมันหมายถึงอะไรกันแน่

จี้หยกนั้นไม่ธรรมดาจริง ๆ ก่อนหน้านี้มันเคยช่วยชีวิตเขาไว้หลายครั้งในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด อย่างไรก็ตาม ครั้งนี้มันกลับไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใด ๆ เลย แม้ว่าโฮแกนจะทุบตีเขาจนแทบจะปางตายก็ตาม!

'มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย...?' เจอรัลด์คิดกับตัวเองด้วยความรู้สึกงุนงง

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ได้ข้อสรุปว่า ถึงเขาหมกมุ่นกับมันสักเท่าไร เขาก็คิดไม่ออกอยู่ดี เมื่อคิดได้เช่นนั้นแล้ว เขาจึงเดินตามโมนิก้าเข้าไปในบ้าน

ในขณะเดียวกัน กลุ่มบอดี้การ์ดในชุดดำ ภายใต้การนำของสมาชิกตระกูลกันเทอร์สองสามคนเพิ่งจะปรากฎตัวที่ด้านนอกของชุมชนแออัด พวกเขาเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่ ที่จะออกตามหาเจอรัลด์

จากสิ่งที่พวกเขารู้ กว่าร้อยครอบครัวที่อาศัยอยู่ในชุมชนแออัดแห่งนี้ ต่างก็มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ด้วยเหตุนี้ ผู้อยู่อาศัยจึงค่อนข้างเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน และนั่นก็สังเกตได้ง่ายจากการที่ครอบครัวอื่น ๆ ต่างพากันเดินออกมาดูทันที เมื่อพวกเขาเห็นเหล่าบอดี้การ์ดบุกเข้าไปในบ้านหลังหนึ่งที่นั่น

แม้จะมีการท้วงติงเกี่ยวกับการกระทำของพวกเขาในช่วงแรก แต่ในไม่ช้าพวกเขาก็กลับไปที่บ้านของตัวเองหลังจากที่คนเหล่านั้นเริ่มทำหน้าโหดเหี้ยมใส่ และขู่ว่าจะทำร้ายพวกเขา หากพวกเขาเข้าไปยุ่งวุ่นวายมากกว่านี้

ในขณะนั้นเอง เฟลตันที่นั่งอยู่ที่บนเบาะหลังของรถหรูและกำลังพักสายตาอยู่ชั่วขณะ ก็ลืมตาขึ้นช้า ๆ ในเวลาต่อมา เขาขมวดคิ้วเมื่อเห็นเด็กสาวคนหนึ่งกำลังเดินข้ามถนน

เมื่อสังเกตเห็นว่าเขากำลังจ้องมองมาที่เธอ เด็กสาวก็ตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะด้วยความหวาดกลัว