บทที่ 1310

แม้ว่าเธอจะประหลาดใจกับเรื่องนั้น แต่เธอก็ตกใจยิ่งกว่า เมื่อเห็นสภาพของเจอรัลด์ โมนิก้ายกมือขึ้นมาปิดปากราวกับว่าเธอกำลังมองสัตว์ประหลาด จากนั้นเธอก็พูดว่า “คุณ… เจอรัลด์ คุณฟื้นพลังแล้วเหรอ…?”

"ใช่! พูดตามตรงนะ ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเทคนิคการหายใจเหล่านั้นจะมีประโยชน์มากถึงขนาดนี้! พวกมันเป็นสมบัติที่ล้ำค่าอย่างแท้จริง!” เจอรัลด์พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ในขณะที่เขาจ้องมองไปที่มือทั้งสองข้างของตัวเอง

“ค… คุณช่วยสอนเทคนิคแบบนั้นให้ฉันด้วยได้ไหม?” โมนิก้าถาม ในขณะที่ดวงตาของเธอเป็นประกาย เห็นได้ชัดว่าเธอสนใจที่จะเรียนรู้เทคนิคการหายใจ ที่ทั้งเจอรัลด์และชายวัยกลางคนสามารถทำได้

"ได้สิ! ถ้ามีโอกาสในอนาคต ฉันจะเลือกสอนเทคนิคที่เหมาะสมให้เธอสักอย่างสองอย่างแน่นอน!” เจอรัลด์ตอบด้วยรอยยิ้ม

เมื่อมาถึงจุดนี้ เจอรัลด์ปฏิบัติต่อเธอในฐานะเพื่อนคนหนึ่ง ดังนั้นเขาจึงไม่ปฏิเสธที่จะสอนเทคนิคง่าย ๆ บางอย่างแก่เธอ เขาได้ระบุคำว่า 'เทคนิคที่เหมาะสมสำหรับเธอ' เนื่องจากการเรียนรู้บางอย่าง เช่น วิชาท้องฟ้าพิโรธนั้นค่อนข้างจะเป็นไปได้ยากสำหรับโมนิก้า ด้วยสภาพร่างกาย และทักษะปัจจุบันของเธอ ยิ่งไปกว่านั้น วิชาท้องฟ้าพิโรธยังเปรียบเสมือนเครื่องรางของขลัง และต้องมีความเข้าใจอย่างถ่องแท้ ก่อนที่จะเริ่มการฝึกเทคนิคนี้ได้

ถึงกระนั้น โมนิก้าก็ยังดูตื่นเต้น ขณะที่เธอพูดว่า “อย่าลืมนะ เธอเป็นคนให้คำสัญญากับฉันเองนะ! ฮ่าฮ่า!”

จากนั้น ทั้งคู่ก็ไปที่ห้องโถงด้วยกัน เมื่อมาถึงที่ห้องโถง ทั้งสองคนก็เห็นว่าชายผู้นั้นเตรียมอาหารเช้าไว้สำหรับพวกเขาเรียบร้อยแล้ว

ชายคนนั้นหันมามองเจอรัลด์ ถึงแม้เขาจะสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดที่เจอรัลด์ได้รับ เขาก็ไม่ได้ดูประหลาดใจมากนัก เขากลับพูดว่า “เอาล่ะ กินข้าวกันเถอะ! พอกินเสร็จแล้ว ฉันอยากให้เธอไปที่ไหนสักแห่ง เพื่อแลกเปลี่ยนสมุนไพรสองสามอย่างกลับมา เจอรัลด์!”

เจอรัลด์พยักหน้าเป็นการตอบรับ จากนั้นเขาก็ถามว่า “สมุนไพรที่พูดถึงนี้จะใช้เพื่อลบรอยแผลเป็นของเซียร่า และเสริมสร้างกระดูกของเธอด้วยใช่หรือไม่? ผมสงสัยว่าผมจะเดินทางไปที่ดอร์ดเวลล์ไฮท์ส เพื่อค้นหาสมุนไพรเหล่านั้นได้หรือเปล่า!”

“ต้องบอกก่อนว่าตอนนี้สมุนไพรเหล่านั้นหายากมาก แค่นำจดหมายนี้ติดตัวไป และเดินทางไปที่ซันฮิลล์ไรซ์แทนฉัน พอไปถึงที่นั่น ให้เธอถามหาหัวหน้าของคิงวัลเล่ย์ เขาเป็นเพื่อนของฉัน และถ้าทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดี เขาก็จะมอบสมุนไพรที่จำเป็นต่อการรักษาอาการของเซียร่าให้กับเธอ!” ชายคนนั้นตอบ ในขณะที่เขาหยิบจดหมายออกมาและส่งมันให้เจอรัลด์

เจอรัลด์เองก็รู้อยู่เต็มอกว่าเซียร่าต้องตกอยู่ในสภาพที่น่าสงสารเช่นนี้ก็เพราะเขา ด้วยเหตุนี้ ทุกสิ่งที่ชายวัยกลางคนสั่งให้เขาทำ และหากมันเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับเซียร่าแล้วล่ะก็ เขาจึงไม่จำเป็นต้องคิดมากให้เสียเวลาเลย

“พูดถึงเรื่องนี้ เธอยังจำเรื่องที่ฉันบอกเธอเมื่อวานได้ไหม?”

"จำได้ครับ คุณบอกผมว่า ไม่ว่าคนคนนั้นจะฝึกฝนตัวเองมามากแค่ไหน พลังของพวกเขาจะถูกจำกัดอยู่ในระดับหนึ่งเสมอ ผมเข้าใจข้อนี้ดีครับ!"

ชายผู้นี้รอบคอบ และใส่ใจทุกเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเจอรัลด์เป็นอย่างมาก แม้ว่าเจอรัลด์จะถูกส่งไป คิงวัลเล่ย์ เพื่อทำหน้าที่หาสมุนไพรมาชดเชยที่เขาเป็นต้นเหตุทำให้เซียร่าต้องเจ็บปวดทรมาน แต่ชายผู้นี้ก็ยังคิดที่จะมอบจดหมายให้เขานำติดตัวไปด้วย ซึ่งจะทำให้กระบวนการไปรับสมุนไพรง่ายขึ้นสำหรับเขา เจอรัลด์สามารถสัมผัสได้ว่าชายคนนี้เป็นคนมีจิตใจดีงามจริง ๆ

“พอพูดถึงเรื่องนี้ ผมต้องยอมรับเลยว่าผมไม่เคยรู้จักใครในซันฮิลล์ไรซ์เลย… คนที่อาศัยอยู่ที่นั่นเป็นพวกของตระกูลลึกลับด้วยหรือเปล่าครับ?” เจอรัลด์ถามพร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อย