บทที่ 1331

"คุณคลอฟอร์ด นี่คือยาเม็ดเลือดวัว และสมุนไพรที่คุณต้องการครับ!”

ไม่นานคนใช้คนหนึ่งก็นำของทั้งหมดมามอบให้เจอรัลด์ด้วยท่าทีที่นอบน้อม

เจอรัลด์ตรวจสอบทุกอย่างด้วยความระมัดระวัง

เหตุผลที่เจอรัลด์วางยารูเพิร์ทไม่ใช่เพราะเขาต้องการทำให้รูเพิร์ทหวาดกลัวเท่านั้น

แต่เขาวางยารูเพิร์ทด้วยยาพิษลับชนิดหนึ่ง

ถึงแม้ว่ารูเพิร์ทจะเป็นคนที่โลภมากและกลัวตาย แต่นอกจากยาสมุนไพรเชอริชครึ่งหนึ่งในคิงวัลเลย์แล้ว เขาก็ยังมีประโยชน์ต่อเจอรัลด์ในอีกหลายด้าน

เจอรัลด์ไม่จำเป็นที่จะต้องกลัวว่ารูเพิร์ทจะกลับคำพูดของเขาในอนาคต ตราบใดที่เขาสามารถใช้ยาพิษลับในการข่มขู่รูเพิร์ทได้

หลังจากออกจากคิงวัลเลย์แล้ว เจอรัลด์ยังไม่ได้มุ่งหน้าไปที่บ้านของชายคนนั้นในทันที

ตามข้อตกลงของเขากับลีโอ เขาได้เดินทางมาถึงถ้ำที่ลีโอซ่อนตัวอยู่ก่อนหน้านี้

เจอรัลด์อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกตะลึงเล็กน้อย เมื่อเขาเห็นภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้า เมื่อเขาเข้ามาในถ้ำ

ลีโอใช้กองวัชพืชขวางทางเข้าถ้ำเอาไว้ และนั่งนิ่งอยู่ในนั้นโดยไม่ยอมขยับเขยื้อนไปไหน ไม่ต่างอะไรจากเด็กนักเรียนที่ทำผิดและถูกสั่งกักบริเวณ

“นายท่าน! คุณกลับมาแล้ว!” ลีโอพูด ในขณะที่เขาลุกขึ้นยืนอย่างตื่นเต้นทันทีที่เขาเห็นเจอรัลด์

“นายซ่อนตัวอยู่ในท่านี้ตลอดเวลาเลยเหรอ?” เจอรัลด์ถามพร้อมกับหัวเราะไปด้วย

“นายท่าน คุณเป็นคนบอกเองว่าไม่ให้ผมขยับ ดังนั้น ผมจึงซ่อนตัวอยู่ที่นี่โดยไม่ขยับเลย หลังจากที่เข้ามาในถ้ำแห่งนี้ ผมกำลังรอคุณมารับผมไงครับ!” ลีโอพูดพร้อมกับเกาหัว

“นายไม่ควรเรียกฉันว่านายท่านอีกต่อไปแล้วนะ! ลีโอ ความจริงแล้ว นายอาวุโสกว่าฉัน ฉันอาจจะดูเหมือนเทพเจ้าสำหรับนาย แต่ฉันไม่ใช่เทพแบบเดียวกับที่นายคิด!” เจอรัลด์ตอบอย่างตรงไปตรงมา

"เป็นไปไม่ได้! ก็คุณมีจี้หยกเลือดมังกร และจากรัศมีที่เปล่งออกมาจากตัวคุณ ทำให้ผมรู้สึกได้ว่าคุณคือเทพเจ้าตัวจริง!”

“หลังจากถูกคนพวกนั้นขังไว้ในถ้ำเป็นเวลานาน ผมเพิ่งจะรู้สึกว่าหัวใจของผมเต้นแรงในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา ปรากฏว่ามันเป็นเช่นนั้นเพราะผมได้พบกับนายท่านนั่นเอง!” ลีโอกล่าวด้วยความเคารพ

เจอรัลด์นิ่งชะงักอยู่ครู่หนึ่ง

ควีนน่าเคยบอกว่าเขาเป็นเทพเจ้า

อีกทั้งจี้หยกนี้ก็ดูเหมือนจะรับรู้ถึงการมีอยู่ของเทพเจ้า และนั่นคือเหตุผลที่ทำให้เจอรัลด์เกิดความทรงจำมากมายตั้งแต่ที่เขาได้สัมผัสมันครั้งแรก