บทที่ 1342

“โอกาสอย่างนั้นเหรอ? คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร?” เจอรัลด์ถาม

ขณะที่เขาจ้องมองไปที่เฟลตันที่ยังคงนอนอยู่กับพื้น ก่อนจะตบมือ

“เอาแบบนี้ ถ้าวันนี้แกปล่อยฉันไป ฉันจะบอกคุณย่าไม่ให้มาสร้างความเดือดร้อนให้กับผู้คนที่อาศัยอยู่ในชุมชนแออัดแห่งนี้! ถ้าแกไม่ทำตามนี้ล่ะก็... คุณย่าจะต้องทำให้เกิดการนองเลือดขึ้นที่นี่แน่นอน!” เฟลตันตอบ

“ผมไม่มั่นใจว่าอะไรทำให้คุณเข้าใจผิดแบบนี้ แต่ผมแค่บอกลีโอไม่ให้ฆ่าคุณทันที เพราะการปล่อยให้คุณตายแบบนี้ จะทำให้คุณย่าของคุณเจ็บปวดทรมานน้อยเกินไป แบบนั้นคงจะน่าสมเพชน่าดู!” เจอรัลด์เยาะเย้ยพลางยิ้มออกมา

ทันทีที่เขาเห็นรอยยิ้มน่ากลัวของเจอรัลด์ เฟลตัลก็รู้สึกราวกับว่าร่างกายของเขา หรือบางทีแม้กระทั่งจิตวิญญาณของเขา ยังเยือกแข็งไปด้วย

วินาทีต่อมา เขาพูดขึ้นตะกุกตะกัก “...กะ แกหมายความว่ายังไง...?”

“เชื่อผมเถอะ ถ้าผมบอกว่า ผมคิดว่าผมจะจัดการกับคุณยังไงตลอดการเดินทางมาที่นี่ แต่สุดท้ายแล้ว ผมก็คิดได้ว่าคุณยังคงมีประโยชน์กับผมอยู่บ้าง เพราะแบบนี้ ผมถึงยอมให้คุณตายง่าย ๆ ไม่ได้ยังไงล่ะ! ยังไงก็ตาม ไปทำความสะอาดที่เกิดเหตุก่อนลีโอ! นายทิ้งเด็กนี่เอาไว้กับฉัน!” เจอรัลด์สั่งลีโอ ขณะที่ลีโอเริ่มจัดการกับศพที่เพิ่งตายจำนวนมากให้เรียบร้อยทันที

อีกด้านหนึ่ง เจอรัลด์เดินเข้าไปดึงดอกเด้ด แอนนี่ ออกมาจากมือของเฟลตัน ไม่เหมือนกับตัวอย่างดอกไม้ก่อนหน้านี้ ถึงอย่างไรก็ตาม ดอกไม้ดอกนี้ดูเหมือนกับว่าทำมาจากทองคำบริสุทธิ์

“นี่คืออะไรคุณกันเทอร์?” เจอรัลด์ถาม

“มันคือเด้ด แอนนี่ มาเธอร์!” เฟลตันตอบพลางจ้องมองไปที่เจอรัลด์ แม้ว่าเขาจะโกรธ แต่เขาไม่ได้แสดงท่าทางเย่อหยิ่งและวางอำนาจอย่างที่เขาเคยทำก่อนหน้านี้

“เฮอะ! ก่อนหน้านี้แกอยากจะฆ่าฉันใช่ไหมเจ้าคนสารเลว? ฉันจะเป็นคนฆ่าแกแทนเดี๋ยวนี้แหละ!” โมนิก้าพูดตะคอกออกมาทันที ขณะที่เธอเดินมาหาเฟลตันก่อนจะตบหน้าเขาอย่างแรง!

ดวงตาเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ เฟลตันมองไปที่มีดสั้นที่โมนิก้า แววตาของเขาเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น ขณะที่เขาแผดเสียงออกมา “แก... นังสารเลว! แกคงไม่อยากมีชีวิตอยู่จริง ๆ! แกไม่รู้หรือไงว่าฉันเกลียดการโดนตบหน้าที่สุด?!”

แม้ว่าวันนี้ความโกรธของเขาจะชัดเจนเพียงใด แต่เพราะก่อนหน้านี้ลีโอได้ตัดเส้นลมปราณของเฟลตันไปหลายเส้น เฟลตันจึงไม่สามารถแม้แต่จะรวบรวมพละกำลังลุกขึ้นยืนได้!

ในขณะที่เขายังพยายามลุกขึ้น เจอรัลด์นั่งลงข้างเขา ก่อนจะตบหน้าเขาอีกข้าง!

เมื่อหันไปมองมีดสั้นที่อยู่ถัดไปจากเจอรัลด์ เขาโดนตบอย่างแรงนับครั้งไม่ถ้วน!

เมื่อในที่สุดเจอรัลด์ก็ให้เขาได้พักหายใจ เฟลตันรู้สึกว่าเขาขบฟันด้วยความโกรธที่พลุ่งพล่าน ขณะที่เขาพูดขึ้น “...พวกแกไม่กลัวตายจริง ๆ ใช่ไหม? ฉันจะให้คุณย่าฆ่าพวกแกทุกคน แน่นอน ถ้ามันเป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันทำได้!”