บทที่ 1349

“...เขาเป็นใครเหรอคะ...?” ยูเมะเอ่ยถาม แววตาของเธอเปลี่ยนเป็นจริงจัง

นับตั้งแต่วินาทีแรกที่เธอได้พบกับเขา ยูเมะบอกได้เลยว่าเจอรัลด์ไม่ใช่คนธรรมดา แม้จะเป็นเรื่องจริงที่เจอรัลด์เป็นทายาทของตระกูลที่ร่ำรวยและทรงอิทธิพลมากที่สุดในโลกก็ตาม คุณย่าของเธอก็คงไม่ต้องคิดหาวิธีมากมาย และวางกับดักเพียงเพื่อจับเขาถ้าเขาเป็นเพียงคนธรรมดาเท่านั้น ให้ตายเถอะ คุณย่าของเธอกลับเลือกที่จะร่วมมือกับประตูมิติแห่งการพิพากษา เพื่อจัดการกับเจอรัลด์!

สิ่งที่เกิดขึ้นทุกอย่างทำให้เกิดคำถามขึ้น แม้ว่าจะเป็นเรื่องจริงที่การฝึกของเจอรัลด์ในตอนนี้นั้นได้เหนือกว่าเพื่อนของเขาไปมาก แต่มีความเป็นไปได้มากว่าอีเร็ตจะจัดการกับเขาได้ง่ายที่สุด หรือกล่าวเป็นนัยคือ ไม่มีความจำเป็นที่พวกประตูมิติแห่งการพิพากษาซึ่งมีความแข็งแกร่งกว่า เมื่อเทียบกับครอบครัวของยูเมะแล้ว จะต้องมาร่วมมือกับพวกกันเทอร์เพียงเพื่อจัดการเจอรัลด์ เพราะท้ายที่สุดแล้ว จำเป็นด้วยหรือที่จะต้องรวมพลังกัน หากทั้งสองฝ่ายต่างมีความสามารถมากพอที่จะจับตัวเขาได้เอง?

ด้วยเหตุนี้ จึงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคำพูดของอีเร็ตถึงทำให้ยูเมะอยากรู้

อีเร็ตพยักหน้ารับจากนั้นจึงถอนหายใจออกมา ก่อนจะเอ่ยพูดขึ้น “...ดี! มากับย่า!”

หลังจากนั้นอีเร็ตจึงพายูเมะไปยังห้องลับ ซึ่งยูเมะรู้อยู่แล้วว่าเป็นพื้นที่หวงห้ามที่มีเพียงผู้นำตระกูลเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้เข้าไป เมื่อไปถึงที่นั่นแล้ว อีเร็ตจึงแตะที่กลไกเบา ๆ ซึ่งทำให้ประตูห้องเปิดออกช้า ๆ

เมื่อก้าวเข้าไปในห้องเพียงก้าวเดียว อีเร็ตก็จุดไฟ แล้วแสงสว่างก็สว่างวาบขึ้นมาทันทีเผยให้เห็นสิ่งที่อยู่เบื้องหลังประตูตั้งแต่แรก ในขณะที่ยูเมะเดินตามหลังคุณย่าไปติด ๆ ในตอนนี้เธอจึงได้รู้ว่าประตูนี้นำไปสู่ห้องโถงใหญ่ที่มีขนาดประมาณสี่ร้อยตารางเมตร นอกจากนี้สิ่งที่น่าสนใจคือหินที่อยู่บนกำแพงห้องโถงที่ทำมาจากหินบลูสโตน

คิดไม่ถึงว่าหลังจากที่เดินมาได้สักพัก เธอทั้งคู่จะมายืนอยู่ตรงหน้าโลงศพขนาดใหญ่ที่วางอยู่เหนือแท่นสูง ซึ่งที่วางอยู่ตรงกลางนั้นดูคล้ายกับล็อบบี้