บทที่ 1352

“เพราะแบบนี้ ตอนนี้ฉันถึงหวังให้แกเข้าใจสิ่งที่ฉันกังวลมาโดยตลอด! ความแข็งแกร่งของเขาพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว เป็นสัญญาณเตือนอย่างชัดเจนว่าต้องเริ่มทำอะไรสักอย่างแล้ว!” อีเร็ตพูดเสริมขึ้น สีหน้าของเธอเคร่งขรึม

เมื่อได้ยินเช่นนั้นแล้ว ยูเมะที่อ้าปากค้างอยู่สักพักในสภาพตกตะลึง ทำได้เพียงพยักหน้ารับเท่านั้น

หลังจากได้รู้เรื่องทั้งหมดนี้แล้ว ยูเมะรู้สึกราวกับว่าได้เปิดโลก หลังจากงียบไปครู่หนึ่งจากนั้นเธอจึงเอ่ยถามขึ้น “แล้ว... ต้นกำเนิดของตระกูลเราเป็นมายังไงคะคุณย่า...? นอกจากนั้นหนูยังสงสัยเกี่ยวกับเรื่องที่ปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่หลบหนีมาจากอารยธรรมโบราณอันยิ่งใหญ่มาได้... พวกเขาหนีไปที่ไหนคะ...?”

“อ๋อ พวกเขาหนีกระจัดกระจายกันไป! ขณะที่ปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่บางคนยังคงอยู่บนโลกนี้ แต่ส่วนใหญ่ก็เลือกที่จะหนีไปสถานที่ที่เรียกว่าจาเอลตราแทน เพราะมีวิญญาณศักดิ์สิทธิ์มากพอที่จะทำให้พวกเขามีชีวิตอยู่ได้เพียงพอ!”

“...จาเอลตราเหรอคะ? เป็นไปได้ไหมคะว่ามันไม่ได้อยู่บนโลกนี้...? ยูเมะถามด้วยความสงสัย

อีเร็ตส่ายหน้าจากนั้นจึงตอบกลับไป “ถึงจะอยู่บนโลก แต่มันก็ตั้งอยู่ระหว่างช่องแคบบนโลกนี้ ! แต่ก็น้อยคนนักที่สามารถเข้าไปในช่องว่างนั้นได้ อีกทั้งเมื่อเข้าไปได้แล้ว การออกมานั้นยิ่งยากเสียกว่า!”

“ส่วนจุดเริ่มต้นของประวัติความเป็นมาอันยิ่งใหญ่ของตระกูลเรานั้น ได้เริ่มขึ้นเมื่อหนึ่งในบรรพบุรุษของเราได้บังเอิญไปค้นพบเวทมนต์บางอย่างซึ่งถูกทิ้งเอาไว้เมื่อหลายหมื่นปีที่แล้ว จากนั้นเมื่อพวกเขาได้รับการถ่ายทอดพลังที่ยิ่งใหญ่ และหลังจากที่ตกทอดกันรุ่นสู่รุ่น ในที่สุดพวกกันเทอร์ก็กลายเป็นหนึ่งในตระกูลที่มีอิทธิพลมากที่สุดในโลก!”

“...หนูเข้าใจแล้วค่ะ! ตอนนี้เหมือนหนูจะเข้าใจทุกอย่างขึ้นมาบ้างแล้วค่ะ!” ยูเมะพยักหน้าตอบ รู้สึกว่าตอนนี้เธอเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นอย่างละเอียดแล้ว