บทที่ 138

“ถ้านายปล่อยเธอไป ฉันจะให้เงินนายจำนวนมากเท่าที่นายต้องการ!” เจอรัลด์พูดอย่างหนักแน่น

“ฮ่าฮ่าฮ่า เงินเหรอ? เจอรัลด์ นายคิดจริง ๆ เหรอว่าเงินสามารถแก้ไขเรื่องทุกอย่างได้? ให้ฉับบอกนายบางอย่างนะ ตอนนี้ฉันเกลียดเงิน! และแน่นอน นายเองเจอรัลด์ ฉันยิ่งเกลียดนายมากกว่าเงินซะอีก! ฉันไม่ต้องการสิ่งอื่นใดนอกจากชีวิตของนายในตอนนี้!”

“นี่อาจจะดูเหมือนว่าเป็นวิธีที่น่าประทับใจมากที่สุด แต่มันไม่สำคัญหรอกตราบใดที่ฉันมีความสุขและพอใจกับมัน! เจอรัลด์ คุณคลอฟอร์ด! ตอนที่ฉันพูดคุยกับแฟนสาวของนายก่อนหน้านี้ ฉันก็ตระหนักได้ว่าแฟนของนายไม่ได้รู้เกี่ยวกับสถานะที่แท้จริงของนายเลย!”

เจอรัลด์รู้สึกว่าคนที่เขากำลังมองอยู่ตอนนี้เป็นคนวิตถารที่ได้สูญเสียความรู้สึกนึกคิดและความเป็นเหตุเป็นผลไปแล้วอย่างสิ้นเชิง

นิเกลที่เคยร่ำรวย เย่อหยิ่ง และอยู่เหนือกว่าคนอื่นอย่างสุด ๆ มักจะมีความสุขในการเหยียบย่ำคนอื่น ๆ อยู่เสมอ

แต่การไม่มีเงินจึงเป็นตัวกระตุ้นให้เขาไปถึงการกระทำที่สุดขีดจริง ๆ

“มีล่า วันนี้ให้ฉันบอกเธอเรื่องบางอย่างนะ คนที่กำลังยืนต่อหน้าของเธอไม่ใช่ชายธรรมดา ๆ คนหนึ่ง เขาคือคนที่มั่งคั่งที่สุดในย่านการค้าเมย์เบอร์รี่ ไม่สิ เขาอาจถือได้ว่าเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดทั่วประเทศนี้ ย่านการค้าเมย์เบอร์รี่ทั้งหมดเป็นของเขา เจอรัลด์!”

สายตาของมีล่าเบิกกว้างขึ้นด้วยความสับสนงุนงงทันทีที่เธอได้ยินเรื่องนี้

เธอเคยตั้งสมมุติฐานของเธอเองมาก่อนหน้านี้ แต่เธอไม่คาดคิดจริง ๆ ว่ามันจะเป็นเรื่องจริง

เมื่อเรื่องนั้นได้ถูกกล่าวออกมา เจอรัลด์จึงเป็นคนที่ช่วยเหลือครอบครัวของเธอมาตลอด!

“นิเกล ฉันแนะนำนายอย่างจริงจังว่าให้ปล่อยเธอไปเดี๋ยวนี้ ถ้านายปล่อยเธอไป ฉันสามารถเสนอเงินก้อนหนึ่งให้นายได้ หรือมิอย่างงั้น นายจะเสียใจอย่างแน่นอน!”

“เสียใจเหรอ? ฮ่าฮ่าฮ่า เจอรัลด์ ฉันเคยคิดว่าฉันสามารถจะทำอะไรก็ได้ตราบใดที่ฉันมีเงินแต่ตอนนี้ ฉันจะแสดงให้นายดูว่าเงินไม่ใช่ทุกอย่างเสมอไป! มันเป็นไปไม่ได้ที่ฉันจะปล่อยเธอไปในวันนี้! ฉันจะให้นายมองดูเธอตายต่อหน้าตาของนายเอง!”

เมื่อเขาพูดจบ นิเกลก็ไม่สามารถควบคุมได้อย่างสิ้นเชิง

เขาจับมีล่าไว้และพยายามจะผลักเธอลงไปข้างล่างของอาคาร

“บัซ! บัซ! บัซ!”

เสียงคำรามดังเสียดท้องฟ้าขึ้นมาทันที

ด้วยความประหม่าและตึงเครียด สายตาของนิเกลเบิกกว้างขึ้นขณะที่เขามองอย่างลุกลี้ลุกลน

แม้แต่เจอรัลด์ก็ยังประหลาดใจเช่นกัน

เฮลิคอปเตอร์ประมาณยี่สิบถึงสามสิบลำจู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นจากไหนไม่รู้จากข้างนอกของอาคาร

จากนั้นเฮลิคอปเตอร์หลายลำก็บินวนไปรอบ ๆ ของอาคารทั้งหลังนี้

พวกเขาดีดตาข่ายขนาดใหญ่และหนาแน่นในเวลาเดียวกันอย่างรวดเร็ว

มันค่อนข้างเป็นภาพที่น่าตื่นเต้น

ถ้าใครก็ตามที่ได้ดู มันก็ชัดเจนแล้วว่าถ้าใครได้กระโดดลงจากตึกนี้ พวกเขาก็จะตกลงไปบนตาข่ายนิรภัยอย่างโดยตรงเท่านั้น

“เจอรัลด์! นาย…!”

นิเกลแทบจะกระอักเลือดก้อนใหญ่หลังจากที่ได้เห็นฉากนี้

เงินไม่ใช่ทุกสิ่ง ในที่สุดนิเกลก็เข้าใจคำพูดนี้