บทที่ 1408

เมื่อได้ยินคำถามของเจอรัลด์ ปีเตอร์ก็หลบสายตาของเขาอยู่ชั่วครู่ เขากระแอมในลำคอ จากนั้นเขาก็ตอบอย่างเขินอายว่า “…เรื่องนั้น… ฉันไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องไปสู้กับเขา… สำหรับเบาะแสเกี่ยวกับเขา ฉันยังไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเขาด้วยซ้ำ… แต่นั่นก็เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนที่เราจะเจอกับเวส แน่นอน จากสิ่งที่เวสบอกเรา ตอนนี้เราสามารถสันนิษฐานได้ว่าผู้จัดการจากสำนักงานใหญ่จะเป็นกุญแจสำคัญที่ช่วยให้เราได้รับเบาะแสต่อไป! นอกจากนี้แล้ว ฉันยังรู้สึกได้อีกว่าในเมื่อตอนนี้เขาเริ่มปรากฏตัวแล้ว เขาก็จะต้องปรากฏตัวอีกครั้งอย่างแน่นอน!”

“ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ฉันจะจับตัวนักสะกดรอยคนนั้นให้ได้ ถ้าเขาเป็นตัวต้นเหตุของเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นจริง!”

ในขณะนั้น เวสซึ่งกำลังตัวสั่นตลอดเวลาก็ล้มลงกับพื้นอย่างอ่อนแรงก่อนที่จะหมดสติไป

เมื่อเห็นอย่างนั้น เจอรัลด์ก็พยุงชายที่กำลังหมดสติให้ลุกขึ้นทันทีก่อนจะพูดว่า “เขาแช่อยู่ในน้ำที่เย็นจัดนานเกินไป ผมคิดว่าตอนนี้อวัยวะภายในของเขาได้รับความเสียหายแล้ว! ผมจะต้องรีบช่วยเขาโดยเร็วที่สุดครับ คุณลุง!”

ขณะที่เจอรัลด์เดินออกไปยังอีกห้องหนึ่งในคฤหาสน์ โดยมีเวสอยู่ในอ้อมแขน ปีเตอร์ก็หันไปเผชิญหน้ากับไซลาด้วยสีหน้าที่ดูเป็นกังวล

เมื่อเห็นเช่นนั้นแล้ว ไซล่าก็รู้ทันทีว่าเขารู้ตัวว่าเธอจับผิดเขาได้แล้ว ด้วยเหตุนี้ เธอจึงไม่ได้พูดอะไรสักคำขณะที่เธอถาม “ฟังจากทั้งหมดที่คุณพูดมา… คุณน่าจะมาจากจาเอลตราเหมือนกันใช่ไหม? พวกซัน ลีก เป็นคนจับตัวคุณไปไว้ที่นั่นเหรอ?”

“ดูเหมือนว่าผมจะปิดบังอะไรคุณไม่ได้เลยนะครับ คุณล็อคแลนด์! ถ้าอย่างนั้น ก็คงจะเป็นเรื่องยากที่ใครจะซ่อนความจริงจากดวงตาเทพของคุณได้!” ปีเตอร์ตอบ ขณะที่เขาคำนับไซล่าเล็กน้อย

“ก็เพราะทักษะของคุณค่อนข้างคล้ายกับของลีโอ ดังนั้นฉันจึงสงสัยว่ามันน่าจะเป็นเช่นนั้น ทำไมคุณไม่บอกความจริงทั้งหมดกับเจอรัลด์ตอนนี้เลยล่ะ” ไซล่าถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“ถ้าคุณกำลังพูดถึงคนที่สะกดรอยตามเขา ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากจะบอกเจอรัลด์หรอกนะ… ผมแค่ไม่อยากจะโยนความผิดให้เขา จนกว่าผมจะมั่นใจว่าเขาคือผู้ที่ก่อเรื่องนี้ทั้งหมดนี้ขึ้นมาจริง ๆ อีกเหตุผลหนึ่งเป็นเพราะ เจอรัลด์ได้เผชิญกับความยากลำบากและความทุกข์ทรมานทางจิตใจมามากพอแล้วในตอนนี้… ผมกลัวว่า ถ้าผมบอกเขาว่าผมสงสัยว่าใครคนที่สะกดรอยตามเขา เขาจะทำใจยอมรับความจริงไม่ได้ และปฏิเสธที่จะเชื่อผมอย่างสิ้นเชิง!” ปีเตอร์ตอบ ขณะที่เขาส่ายหัวด้วยความกังวล

“ความจริงแล้วก็ดูเหมือนว่ามันจะเป็นเรื่องยากสำหรับคุณที่จะยอมรับเช่นกัน”

“ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ผมแค่หวังว่าต่อจากนี้ไปทุกอย่างจะเป็นไปได้ด้วยดี!”

"ฉันก็หวังอย่างนั้นเหมือนกัน ถึงกระนั้น แม้ว่าเขาต้องเผชิญกับความยากลำบากมาโดยตลอด แต่ทั้งหมดนั้นก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งของโชคชะตาของเขา ตั้งแต่วินาทีแรกที่เขาเกิดมา เขาก็ถูกกำหนดให้เป็นคนพิเศษอยู่แล้ว ด้วยเหตุนี้ เขาจึงไม่สามารถใช้ชีวิตแบบคนธรรมดาได้!” ไซล่ากล่าว