บทที่ 1435

ในที่สุด ไซล่าก็หนีไปได้ด้วยความช่วยเหลือจากปีเตอร์

อย่างไรก็ตาม มันเป็นไปตามที่ปีเตอร์คาดไว้ เขาช้าเกินไป และแม้ว่าเขาอยากจะหนีมากแค่ไหน แต่เขาก็ทำไม่ได้แล้ว

ราชาแห่งประตูมิติแห่งการพิพากษา และอีเร็ตจากตระกูลกันเทอร์ช่วยกันปิดล้อมปีเตอร์เอาไว้ในทันที

ตระกูลกันเทอร์และราชาแห่งประตูมิติแห่งการพิพากษาได้ออกตามล่าพวกเขาอย่างไม่ลดละ ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา

อย่างไรก็ตาม เจอรัลด์ได้กลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของพวกเขาไปเรียบร้อยแล้ว

มันไม่ได้เกี่ยวกับประเด็นเรื่องความสนใจในตัวเจอรัลด์ หรือความสัมพันธ์อีกต่อไป!

ปีเตอร์ไม่มีทางที่จะรับมือสองคนนี้ได้เลย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อพวกเขาพาราชาแห่งประตูมิติแห่งการพิพากษามาด้วย

ดังนั้นเขาจึงยอมจำนนต่อตระกูลกันเทอร์ โดยไม่มีท่าทีที่ต่อต้านเลยแม้แต่น้อย

“ไซล่า ล็อคแลนด์อยู่ที่ไหน?”

ราชาแห่งประตูมิติแห่งการพิพากษาถามอย่างเย็นชา ในขณะที่เขากลายร่างเป็นคนธรรมดา

“ไม่เห็นหรือไงว่าเธอหนีไปก่อนที่พวกแกจะมาถึงเสียอีก? ยิ่งไปกว่านั้น พวกแกไม่มีทางที่จะจับเธอได้หรอก!” ปีเตอร์พูดอย่างเย้ยหยัน

“แล้วเจอรัลด์ล่ะ?!”

ดวงตาของอีเร็ตเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและความเกลียดชัง ในขณะที่เธอถามด้วยน้ำเสียงโมโห

“ฮ่าฮ่าฮ่า! เจอรัลด์ก็ไม่อยู่ที่นี่แล้วเหมือนกัน แม้ว่าแกทั้งสองคนจะทรงพลังมากแค่ไหน แต่ดูเหมือนว่าพวกแกจะกลับบ้านมือเปล่าตลอดเลยนะ พวกแกมันไร้น้ำยาจริง ๆ!” ปีเตอร์พูด ขณะที่เขามองพวกเขาด้วยสีหน้าเหน็บแนม

“ไอ้สารเลว!”

เมื่อได้ยินคำพูดของปีเตอร์ ราชาแห่งประตูมิติแห่งการพิพากษาก็ถึงกับเดือดดาลทันที

“ดูเหมือนแกจะเชื่อเหลือเกินนะว่าคนที่เรากำลังตามหามันหนีรอดปลอดภัยกันหมดแล้ว แกมั่นใจในตัวเองมากทั้ง ๆ ที่แกกำลังคิดผิด ฉันขอบอกเลยว่าแกนั่นแหละคือหมากตัวสำคัญของเรา!”

ราชาแห่งประตูมิติแห่งการพิพากษากล่าว ขณะที่จ้องหน้าปีเตอร์

"ฉันเนี่ยนะ?"

"ถูกตัอง ตราบใดที่แกอยู่ในมือของเรา ยังไงเจอรัลด์ก็ต้องมาตามหาแกอยู่แล้ว! เพราะถึงอย่างไร แกก็คือลุงอีกคนของมัน!” ราชาแห่งประตูมิติแห่งการพิพากษาคำราม