บทที่ 1447

“…แล้วครอบครัวคลอฟอร์ดอีกครอบครัวหนึ่งอยู่ที่ไหน…? นอกจากนี้ ที่แกพูดบางอย่างเกี่ยวกับกองกำลังอื่น ๆ ก่อนหน้านี้… แกหมายถึงกองกำลังของใคร?” ปีเตอร์ถาม ทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาคาดไว้ เหตุการณ์ดูจะซับซ้อนกว่าที่คิด…

“ไม่มีใครรู้ว่าคลอฟอร์ดอีกครอบครัวหนึ่งอยู่ที่ไหน ฉันรู้แค่ว่าครอบครัวของฉันคงจะถูกกำจัดไปนานแล้ว หากราชาแห่งประตูมิติแห่งการพิพากษาไม่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือพวกเรา อย่างไรก็ตาม ฉันรู้แค่ว่าคลอฟอร์ดอีกครอบครัวหนึ่งนั้นแข็งแกร่งมาก… แข็งแกร่งเกินกว่าที่แกจะจินตนาการได้…! และสำหรับกองกำลัง… ไหนลองบอกฉันทีสิ แกคิดว่าใครคือคนที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลก” อีเร็ตตอบ ขณะที่เธอหันไปมองปีเตอร์

"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน อย่างไรก็ตาม ฉันแน่ใจว่าตำแหน่งดังกล่าวไม่ได้สงวนไว้สำหรับตระกูลลึกลับเช่นแกแน่นอน! ฉันโชคดีพอที่จะได้พบกับผู้ทรงอิทธิพลหลายคนบนโลกนี้ และฉันแน่ใจว่าพวกคนเหล่านั้นมีพลังแข็งแกร่งไม่แพ้พวกแก! ฉันคิดว่าหลายคนที่ฉันเจอนั้นแข็งแกร่งกว่าคนที่มาจากตระกูลลึกลับอย่างแกหลายเท่านัก ให้ตายสิ พวกเขามีพลังมากกว่าตระกูลนักรบที่มีกรุ๊ปเลือดพิเศษเสียอีก! ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องตลกที่ถึงแม้ว่าพวกแกทั้งหมดจะเทียบกับพวกเขาไม่ได้เลย แต่พวกแกยังกล้าเรียกตัวเองว่าเป็นตระกูลที่ทรงพลังที่สุดได้อีก!”

“อืม… แม้ว่าสิ่งที่แกเพิ่งพูดจะมีเหตุผลพอที่จะทำให้ฉันฆ่าแกได้เป็นร้อยครั้ง แต่ครึ่งหนึ่งของสิ่งที่แกพูดเท่านั้นที่เป็นความจริง ฉันจะบอกอะไรแกให้นะ ครอบครัวของฉันอยู่ในอันดับต้น ๆ ของพื้นที่ก็จริง แต่อย่างที่แกพูด ถ้าเรามองถึงความเป็นไปในระดับโลก กฎระเบียบที่แท้จริงนั้นจะถูกควบคุมโดยกองกำลังที่ทรงพลังอย่างยิ่ง ถึงกระนั้น เราก็ได้รับการปกป้องจากจิตวิญญาณของราชาแห่งประตูมิติแห่งการพิพากษา ด้วยเหตุนี้ จึงไม่มีใครกล้าพอที่จะแตะต้องเราจนกว่าดวงวิญญาณส่วนหลักของเขาจะถูกปลดปล่อยโดยเจอรัลด์ หลังจากนั้น ความแข็งแกร่งของเขาก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก และด้วยความช่วยเหลือเพิ่มเติมจากบรรพบุรุษของตระกูลของฉัน เราจะสามารถสร้างกองกำลังอื่น และแข่งขันกับคนเหล่านั้นได้อย่างแน่นอน!”

“ถึงนั่นจะเป็นแผนที่เราวางเอาไว้ในตอนแรก แต่ความคิดทางจิตวิญญาณของบรรพบุรุษของฉันกลับถูกเจอรัลด์ทำลายก่อนที่เขาจะกู้คืนส่วนหลักของจิตวิญญาณของเขาได้ด้วยซ้ำ! ด้วยเหตุนี้ เจอรัลด์จึงต้องชดใช้!” อีเร็ตประกาศก่อนหายใจเข้าลึก

ปีเตอร์มองดูขณะที่เธอจ้องหน้าเขาอย่างดุดัน จากนั้นปีเตอร์ก็ถามว่า “ครอบครัวคลอฟอร์ดเป็นหนึ่งในกองกำลังเหล่านั้นหรือไม่?”

"แน่นอน คนพวกนั้นควบคุมทุกอย่าง! อันที่จริง ผู้บริสุทธิ์ส่วนใหญ่ที่แกพูดถึงถูกพวกเขาทำร้าย ดังนั้นพวกเขาจึงเป็นคนที่แกควรจะเกลียด! แต่เมื่อใดก็ตามที่ตระกูลกันเทอร์ได้ตัวเจอรัลด์มา และควบคุมโลกได้ ใครจะไปรู้ บางทีสถานการณ์อาจจะดีขึ้นก็ได้!” อีเร็ตตอบ น้ำเสียงของเธอบ่งบอกถึงความยินดี

“ขอโทษที่ต้องพูดตามตรงนะ แต่ด้วยความสามารถและกองกำลังที่แกมีอยู่ในตอนนี้ มันยังห่างไกลที่จะใช้ต่อสู้และรับมือกับเจอรัลด์ได้... แกไม่รู้สึกกลัวบ้างเหรอ?” ปีเตอร์ถาม ในขณะที่เขามองเธออย่างเห็นอกเห็นใจ

“ฮ่าฮ่าฮ่า! แกพยายามจะทำให้ฉันกลัวงั้นเหรอ? แน่นอนว่ามันเป็นความจริงที่เจอรัลด์มีพลังลึกลับ… ท้ายที่สุด ความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณของเขาเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอแล้วที่จะทำลายความคิดทางจิตวิญญาณของบรรพบุรุษของฉันได้…! แต่แกควรรู้ว่าเขาอ่อนแอกว่าฉันมาก แม้ว่าเขาจะแข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อย แต่แกคิดว่านี่คืออะไร?” อีเน็ตถาม ขณะที่เธอนำลูกปัดออกมาให้ปีเตอร์ดู

“นี่คือสิ่งประดิษฐ์ที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษเพื่อใช้จัดการกับเจอรัลด์โดยเฉพาะ… เมื่อเราเปิดใช้งานมันแล้ว เขาจะไม่มีทางหลบหนีไปไหนได้เลย! ฉันสร้างสิ่งนี้ขึ้นมาเพราะฉันได้ยินข่าวลือมาว่าสิ่งนั้นมันไม่มีผลกับเจอรัลด์อีกต่อไปแล้ว…” อีเร็ตเย้ยหยัน

“…ข่าวลือ? 'มัน'…?" ปีเตอร์ถามพร้อมกับขมวดคิ้ว

“ฉันกำลังพูดถึง เด้ด แอนนี่ ดอกไม้ประหลาดที่อยู่ระหว่างสวรรค์และโลก… เมื่อก่อนมันเคยเป็นวิธีที่เด็ดขาดที่ฉันใช้ในการปราบเจอรัลด์ และแม้ว่าฉันจะวางแผนจัดการกับเขาต่อไปโดยใช้วิธีการเดิมได้ แต่ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ขโมย เด้ด แอนนี่ มาเธอร์ ไป! ด้วยเหตุนี้ ฉันจึงรู้สึกว่า เด้ด แอนนี่ ไม่มีประโยชน์ที่จะใช้กับเขาอีกต่อไปแล้ว!”