บทที่ 146

ตอนนี้เองที่แคสแซดร้าพบว่าคนอื่น ๆ ก็กำลังนั่งบนม้านั่งและเจอรัลด์นั่งบนโซฟาตัวใหม่ที่เธอซื้อมาอย่างมีสุขสบาย

โซฟาตัวนี้ราคาค่อนข้างแพงและทำให้เธอจ่ายไปมากกว่าหนึ่งพันห้าร้อยดอลลาร์สำหรับทั้งชุด เธอทนไม่ได้ที่จะปล่อยให้ใครบางคนเช่นเจอรัลด์มานั่งบนโซฟาของเธอ!

เสียงที่ดังอย่างกะทันหันของแคสแซนดร้าทำให้เจอรัลด์สะดุ้ง

เขาเพียงแค่นั่งบนโซฟาของเธอเองไม่ใช่หรือ? จะเป็นเรื่องใหญ่อะไร?

เนื่องจากเจอรัลด์รู้ว่าแคสแซนดร้ารังเกียจเขาจริง ๆ เจอรัลด์จึงขี้เกียจจะโต้เถียงกับเธอ

เขายืนขึ้นขณะที่เขาเตรียมพร้อมที่จะไปนั่งด้านข้าง

“อืม...เลย์ลา เธอสามารถกลับไปกับอีเวนและคนอื่น ๆ ก่อนได้ ยังไงซะ สิ่งที่ต้องทำต่อไปคือการทำความสะอาด ฉันคิดว่าเจอรัลด์สามารถจัดการเรื่องนี้ได้ด้วยตัวเขาเอง”

“เจอรัลด์ อย่าเพิ่งเสียใจและคิดว่าฉันมุ่งเป้าไปที่นาย จริง ๆ แล้วฉันทำแบบนี้ก็เพื่อประโยชน์ของตัวนายเอง ลองคิดดู แม้ว่านายจะมีเงินมากมายในตอนนี้เพราะนายถูกลอตเตอรี่ เงินจำนวนเล็กน้อยนี้ก็ไม่สามารถอยู่กับนายไปได้นาน ละดูนายตอนนี้สิ นายไม่ได้เรียนหนักเท่าที่นายเคยเรียนมาก่อนหน้านี้! เลย์ลาและคนอื่น ๆ ยังคงตั้งใจเรียนอย่างหนัก ฉันกังวลว่านายจะถูกทิ้งไว้ข้างหลังหากนายยังคงทำตัวแบบนี้ต่อไป!”

“นายรู้ไหมว่าการถูกทิ้งมันรู้สึกยังไง?”

แคสแซนดร้าตั้งคำถามด้วยความรังเกียจ

เธอมักจะเป็นเช่นนี้อยู่เสมอ เธอจะหาเหตุผลต่าง ๆ นา ๆ เพื่อแสดงเหตุผลอันสมควรว่าทำไมเธอถึงกำหนดเป้าไปที่คุณ

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ทุกคนรู้ว่าแคสแซนดร้าไม่ชอบคนยากจนและเธอโปรดปรานคนรวย แต่แคสแซนดร้าหมั่นไส้ผู้คนเช่นเจอรัลด์เป็นพิเศษจริง ๆ ที่เริ่มต้นจากการเป็นคนยากจนแต่โชคดีมากที่ถูกลอตเตอรี่ เธอรู้สึกอิจฉาอย่างมากและเธอไม่อาจเข้าใจได้ว่าทำไมเธอไม่เคยโชคดีได้อย่างนี้บ้าง แต่ความโชคดีเช่นนี้กลับไปตกที่ผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่เคยให้ความสำคัญกับอะไรเช่นนี้แทนงั้นหรือ?

ความคิดภายในของแคสแซนดร้าค่อนข้างโจ่งแจ้งโดยไม่จำเป็นต้องพูดมันออกมาด้วยซ้ำ

เลย์ลาและคนอื่น ๆ ต้องการจะอยู่เพื่อช่วยเจอรัลด์จริง ๆ แต่พวกเขาเห็นได้อย่างชัดเจนว่าแคสแซนดร้าไม่ได้พอใจกับเจอรัลด์เลย ดังนั้น พวกเขาจึงจากไปเพราะพวกเขาไม่ต้องการไปก้าวก่ายในสถานการณ์เช่นนั้น

แคสแซนดร้าชี้ไปยังที่ต่าง ๆ ก่อนที่เธอจะขอให้เจอรัลด์ทำความสะอาดสถานที่นั้น จากนั้นเธอก็กลับไปนั่งในห้องของเธอ

“เชี้*! ไปตายซะ!”

เจอรัลด์โยนไม้ถูพื้นลงพื้น

เห็นชัด ๆ ว่าแคสแซนดร้ากำลังกลั่นแกล้งเขาอยู่ไม่ใช่หรือไง?

เขากำลังจะไปเผชิญหน้ากับแคสแซนดร้าโดยตรงในครั้งนี้

แต่ในเวลาเดียวกัน ฟาซิลิตี้ก็ยิ่งกำลังร้องไห้อย่างน่าสงสารมากขึ้นกว่าเดิมในห้องการถ่ายทอดสดของเธอ

“พี่ผู้ชายธรรมดา โปรดตอบฉันด้วยถ้าคุณอยู่นี่! ไม่ว่าคนอื่น ๆ จะพูดถึงคุณว่าอะไรก็ตาม ฉันเชื่อใจคุณและฉันเชื่อมั่นในตัวคุณ ฉันรู้ว่าคุณใส่ใจเกี่ยวกับฉันจริง ๆ !”

“ใช่! พี่ผู้ชายธรรมดา ถ้าคุณอยู่ที่นี่ โปรดพูดอะไรสักอย่าง อย่างน้อยก็ให้ของขวัญบางอย่างกับฟาซิลิตี้บ้าง อย่าปล่อยให้เธอพ่ายแพ้อย่างน่าสังเวชเลย!”

มีแฟน ๆ มากมายที่อ้อนวอนต่อเจอรัลด์อย่างหมดหวัง

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ไอ้เศษสวะนั่นไม่กล้าที่จะออกมาหรอก!”

คูร่าที่อยู่ในหน้าจออีกด้านตอบกลับ ขณะที่เธอยิ้มอย่างช่วยไม่ได้

“ใครบอกว่าฉันไม่กล้า?”