บทที่ 1462

หลังจากที่ประตูห้องถูกเปิดออก เจอรัลด์ เทอร์แรนซ์ และทุกคนก็เดินเข้าไป

วินาทีที่พวกเขาเข้าไปข้างใน พวกเขาได้รับการต้อนรับทันทีด้วยสายตาของเฟเดริโก้ ซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่หัวโต๊ะ เฟเดริโก้ยิ้มกว้างขณะที่เขายืนขึ้น จากนั้นเขาก็พูดว่า “สวัสดีครับ คุณลุงเชอร์วิน! ไม่คิดเลยว่าจะได้พบคุณอีกเร็วขนาดนี้!”

“คุณนั่นเองที่เป็นคนอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้ เฟเดริโก้!” เทอเเรนซ์คำรามด้วยความโกรธ

“เอาล่ะ เอาล่ะ ไม่เห็นจำเป็นจะต้องโกรธกันเลย ลุงเชอร์วิน! นอกจากผมอยากจะระลึกถึงคุณแล้ว วันนี้ที่ผมเรียกพวกคุณมาก็เพราะว่าผมต้องการที่จะทักทาย และต้อนรับคุณคลอฟอร์ดอย่างอบอุ่นที่สุดอีกด้วย!” เฟเดริโก้ตอบ

หลังจากนั้น เขาก็ตบมือก่อนจะออกคำสั่ง “เสิร์ฟชาให้แขก!”

หลังจากนั้นไม่นาน พนักงานเสิร์ฟก็เดินมาพร้อมกับกาน้ำชาในมือ อย่างไรก็ตาม ทันทีที่เปิดฝากาน้ำชาออก ก็พบว่าข้างในมีแต่ผงชา! ยิ่งไปกว่านั้น ผงชาเองก็มีกลิ่นที่ไม่พึงประสงค์อย่างมากลอยออกมา!

เพียงเท่านั้นก็ดูออกแล้วว่าเฟเดริโก้กำลังจะสื่อว่าพวกเขาไม่คู่ควรที่จะมาร่วมโต๊ะอาหารกับเขา แม้ว่าเขาจะเป็นฝ่ายเชิญก็ตาม!

“ทำอย่างนี้หมายความว่ายังไงกันเฟเดริโก้?!” เทอเเรนซ์คำรามอย่างเดือดดาล

“ฮ่าฮ่าฮ่า! คุณกำลังพูดอะไร ผมก็ชวนพวกคุณมาดื่มชาไม่ใช่หรือไง?” เฟเดริโก้เย้ยหยัน

“เรื่องดื่มชาเอาไว้ทีหลังเถอะ และคุณก็ควรจะเก็บ 'การต้อนรับอันแสนอบอุ่น' ไว้ใช้ในภายหลังเหมือนกัน เอาล่ะนายน้อยดัน เรามาคุยเรื่องธุรกิจของเรากันดีกว่า ช่วยบอกเราที ทำไมคุณถึงเชิญเรามาที่นี่ในวันนี้ ถึงแม้ว่าคุณจะพยายามซื้อแส้จากผม แต่ผมว่าคุณควรเลิกอ้อมค้อมจะดีกว่านะ!” เจอรัลด์พูด ขณะที่เขามองไปที่เฟเดริโก้

หลังจากพูดแบบนั้น เจอรัลด์ก็เหลือบมองชายชุดดำซึ่งนั่งนิ่งอยู่ข้าง ๆ เฟเดริโก้ ก่อนจะคิดว่า ‘ชายคนนี้… เขาน่าจะเป็นลูกน้องที่ฝีมือดีที่สุดของเฟเดริโก้…’

“คุณเป็นคนตรงไปตรงมา คุณคลอฟอร์ด! ผมเข้าใจ ผมเข้าใจ... งั้นผมคงจะต้องเข้าประเด็นซะแล้ว! คืองี้นะ แส้หางม้าแห่งสวรรค์เป็นสิ่งประดิษฐ์ทางเวทมนตร์ที่มีประโยชน์มากสำหรับผม... จากที่กล่าวมา ผมต้องการซื้อมันจากคุณ คุณคลอฟอร์ด จะว่าไปแล้วตั้งแต่ผมเป็นเด็ก ผมก็มักจะได้ในสิ่งที่ต้องการมาโดยตลอด หากคุณไม่เชื่อผม คุณสามารถถามคุณเวเฟอร์เรอร์ได้! ไม่มีอะไรบนโลกใบนี้ที่ผม เฟเดริโก้ ดัน ไม่สามารถได้มาถ้าผมต้องการ!” เฟเดริโก้ประกาศด้วยรอยยิ้มที่บิดเบี้ยว