บทที่ 1490

“แล้ว… แล้วเจอรัลด์คนนั้นล่ะ? ในเมื่อเธอตัดสินใจเลือกนายน้อยเลดเลอร์เป็นรักแท้ของเธอแล้ว ทำไมวันนี้เธอถึงเชิญเจอรัลด์มาที่นี่อีกล่ะ?” ซาเวอรี่ถาม ขณะที่เธอยิ้ม

ซีเรียลครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เธอจะตอบว่า “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่ฉันแค่รู้สึกสงสัยในตัวเจอรัลด์มาก ไม่ใช่เพียงเพราะสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงบ่ายวันนี้เท่านั้น ฉันยังอยากจะเจอเขาอีกครั้ง เพื่อที่ฉันจะได้รู้ว่าเขาเป็นคนแบบไหนกันแน่ อันที่จริง ในตอนแรกฉันเคยคิดที่จะจับคู่เธอกับเขาด้วยซ้ำ ฮ่าฮ่าฮ่า! แต่พอมาคิดดูแล้ว ฉันรู้สึกว่าเขาไม่ได้มาจากสังคมเดียวกันกับเราอยู่ดี ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจเชิญทั้งสองคนมาที่นี่ เพื่อเป็นการขอบคุณสำหรับสิ่งที่พวกเขาทำให้ฉันในวันนี้!” ซีเรียลพูดขณะที่เธอหายใจเข้าลึกและยิ้มออกมา

“เธอนี่มันแย่มากเลยนะ! ฮึ่ม! ซีเรียล เธอกำลังคิดที่จะผลักผู้ชายที่เธอคิดว่าไม่ได้มาตรฐานมาให้ฉัน เหมือนเธอกำลังทิ้งขยะอย่างนั้นเหรอ?! ฉันไม่ต้องการมัน! ชิ!"

ซาเวอรี่เริ่มปะทะคารมกับซีเรียล

ขณะที่ทั้งคู่กำลังพูดคุยกันอยู่ ซาเวอรี่ก็ชี้ไปข้างหน้า

“ซีเรียล ดูสิ! เจอรัลด์อยู่ที่นี่แล้ว!” ซาเวอรี่ตะโกน

จากนั้นซีเรียลก็เงยหน้าขึ้นมองไปทางประตู

เมื่อเธอเห็นเจอรัลด์กำลังเดินมาหาพร้อมกับของขวัญในมือ ซีเรียลก็รู้สึกใจสั่นอีกครั้งโดยไม่ทราบสาเหตุ

“คุณซีเรียล สุขสันต์วันเกิด และขอบคุณสำหรับคำเชิญนะครับ!” เจอรัลด์พูดพร้อมกับยิ้มให้เธอ

“ด้วยความยินดีค่ะ! ฉันเองก็อยากจะขอบคุณคุณที่ช่วยชีวิตฉันเอาไว้ที่คฤหาสน์ฮาร์ทสโตนในวันนี้ หาอะไรดื่มสักสองสามแก้วแล้วค่อยกลับนะคะ!”

แม้ว่าซีเรียลดูถูกเจอรัลด์อยู่บ้าง แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะแอบมองเขาเพราะหัวใจที่เต้นแรงของเธอ

นี่เป็นเพราะเธอไม่แน่ใจว่าหัวใจของเธอเต้นแรงเพราะเขาหรือเปล่า

"ได้ครับ!" เจอรัลด์พยักหน้า

ทั้งคู่สบตากัน

ในขณะนี้ ท้องฟ้าก็สว่างไสวไปด้วยดอกไม้ไฟหลากสีที่ปกคลุมท้องฟ้าทั้งหมด และดูเหมือนจะมองเห็นได้จากทั่วทั้งเมืองเจนน่า

"ว้าว!"

หลายคนเริ่มอุทาน

หลังจากการแสดงดอกไม้ไฟจบลง คำอวยพรก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า

“สุขสันต์วันเกิด ซีเรียล!”

คำอวยพรเหล่านี้ช่างดูแพรวพราวและสะดุดตายิ่งนัก