บทที่ 1492

เมื่อเจอรัลด์ลุกขึ้นยืนเพื่อดูยาคอฟ เขาก็พบว่าทุกคนกำลังมองไปที่สเต็ดสัน ซึ่งยืนขึ้นอย่างน่าประหลาดใจเช่นกัน ในขณะที่เขาพูดว่า “อา คุณแวดดี้! พ่อของผมฝากแสดงความนับถือด้วยนะครับ!”

ยาคอฟเองก็เดินไปหาสเต็ดสันด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้ม เขาไม่ได้ให้ความสนใจคนอื่นที่อยู่ในงานเลยแม้แต่น้อย จากนั้นเขาก็ตบไหล่สเต็ดสันและพูดว่า “เธอโตขึ้นมากในช่วงหลายปีที่ผ่านมา สเต็ดสัน! ฉันหวังว่าเธอจะแสดงความสามารถพิเศษของเธอให้ประจักษ์ต่อสายตาของทุกคนอีกครั้งในเทศกาลใต้ดินปีนี้!”

หลังจากพูดคุยทักทายกับสเต็ดสันสักพัก เหล่าชายหนุ่มที่อยู่ในฝูงชนก็เข้ามาแนะนำตัวเองเช่นกัน อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่ายาคอฟไม่ได้กระตือรือร้นที่จะทำความรู้จักกับพวกเขามากนัก เนื่องจากไม่มีใครสำคัญเท่ากับสเต็ดสันในสายตาของเขา

สำหรับซีเรียล หลังจากที่เธอตระหนักได้ว่าเจอรัลด์ไม่ได้คิดที่จะแนะนำตัวเองเหมือนผู้ชายคนอื่น เธอก็รู้สึกสมเพชเขาขึ้นมาทันที ท้ายที่สุด ผู้ชายคนอื่นนั้นโดดเด่นกว่ามากเมื่อเทียบกับเจอรัลด์ ในขณะที่ซีเรียลมั่นใจแล้วว่าเขาสามารถแบ่งปันโลกของตัวเองกับกลุ่มเพื่อนของเขาได้เป็นอย่างดี แต่แท้จริงแล้ว เขาไม่ได้อยู่ในโลกเดียวกันกับเธอ หรือแขกที่มาในงานวันนี้เลย...

ด้วยเหตุนี้ เธอจึงรู้สึกเวทนาตัวเองขึ้นมาเล็กน้อย ขณะที่เธอคิดว่า 'ฉันชักจะสงสัยแล้วว่าการเชิญเขามางานวันเกิดของฉันเป็นความคิดที่ดีจริงหรือไม่... แต่มันก็ไม่มีประโยชน์ที่จะมาคร่ำครวญอะไรตอนนี้ เพราะเขาอยู่ที่นี่แล้ว!'

เมื่อเธอคิดเช่นนั้นแล้ว เธอจึงเริ่มแนะนำเจอรัลด์ โดยพูดว่า “ให้หนูแนะนำเพื่อนสองคนนี้ให้พ่อรู้จักนะคะ! นี่คือ คุณเจอรัลด์ คลอฟอร์ด และคนที่มาด้วยกันคือเพื่อนของเขา เพอร์ลา เชอร์วิน! พวกเขาเป็นคนที่ช่วยชีวิตหนูเอาไว้เมื่อตอนบ่ายวันนี้ค่ะ!”

ในขณะที่ซีเรียลแนะนำเจอรัลด์ให้เขารู้จักด้วยความรู้สึกสงสาร แต่ยาคอฟก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น อย่างไรก็ตาม สำหรับเขาแล้ว นี่เป็นวิธีที่เธอพยายามจะผูกมิตรกับเจอรัลด์

ดวงตาของเขาสะท้อนให้เห็นถึงความดูถูกอย่างชัดเจน จากนั้นเขาก็พูดอย่างเฉยเมยว่า “เธอชื่อเจอรัลด์สินะ! ไหนบอกฉันหน่อยสิว่าเธอเป็นใครมาจากไหน และครอบครัวของเธอมีทรัพย์สินอะไรบ้าง? แล้วเธอมีความสามารถอะไรบ้างรึเปล่า?”

ซีเรียลเบิกตากว้าง ขณะที่พ่อของเธอกระหน่ำยิงเจอรัลด์ด้วยคำถาม ทันใดนั้น ซีเรียลก็ถามว่า “พ่อ? ทำอะไรของพ่อคะเนี่ย?!”

‘พ่อ ทำไมพ่อทำแบบนี้ล่ะคะ…?’ ซีเรียลคิดกับตัวเอง ในขณะที่ทุกคนหันมามองที่เจอรัลด์

เมื่อถึงจุดนั้น เพอร์ลาก็ตระหนักได้ว่า ยาคอฟวางแผนที่จะพุ่งเป้าไปที่อาจารย์ของเธอแต่แรกแล้ว ก่อนที่พวกเขาจะพบกันด้วยซ้ำ เป็นที่แน่ชัดแล้วว่ายาคอฟเข้าใจว่าสเต็ดสันเป็นผู้ที่ลงมือช่วยซีเรียล แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจเลย เพราะซีเรียลเองก็ปฏิบัติต่อสเตด็ดในฐานะบุคคลที่โดดเด่น ที่สามารถเอาชนะวัวกระทิงปีศาจได้ และดูเหมือนเธอจะไม่สนใจข้อเท็จจริงที่ว่า เขาหนีเธอไปก่อนหน้านี้อีกด้วย

เมื่อสรุปสถานการณ์ทั้งหมดในหัวของเธอได้แล้ว เพอร์ลาก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที และพูดอย่างเย็นชาว่า “ฉันจะบอกให้คุณรู้เอาไว้เลยว่า ตอนนี้อาจารย์ของฉันเป็นแขกผู้มีเกียรติในครอบครัวของฉัน และเขามีความสามารถมากมาย! แล้วความสามารถอันน่าทึ่งแบบไหนที่คุณเห็นว่าเขาควรจะแสดงให้คุณชมล่ะ?”