บทที่ 1501

ซีลอน ชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ข้างหน้า เริ่มสงสัยขึ้นมาทันที เมื่อเขาเห็นว่าเจอรัลด์อายุน้อยเพียงใด

ท้ายที่สุด แม้ว่าลูกชายของเขาจะเรียกเจอรัลด์ว่า 'อาจารย์' ตลอดเวลา แต่ซีลอนก็มองชายหนุ่มคนนั้นเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้นอกจากคนธรรมดาทั่วไปเท่านั้น ลูกชายของเขาอาจเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า…?

แต่ถึงแม้ว่าซีลอนจะคิดเช่นนั้น แต่เขายังคงจับมือทักทายกับเจอรัลด์อย่างเป็นมิตรเพื่อแสดงความขอบคุณ

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ได้พูดคุยกับเจอรัลด์ไม่นาน ซีลอน ซึ่งเป็นผู้อาวุโสของครอบครัว ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกดูถูกเขาอยู่บ้างเล็กน้อย

หลังจากที่ทุกคนทานอาหารเสร็จแล้ว ซีลอนก็พาเจอรัลด์ อาจารย์คนใหม่ของตระกูล และทุกคนไปเดินเล่นรอบคฤหาสน์

ในระหว่างมื้ออาหาร ซีลอนได้พูดถึงหินขนาดใหญ่ และแข็งแรงที่เรียกว่าเซคเทอไรท์ และเห็นได้ชัดว่าเขากระตือรือร้นที่จะแสดงมันให้ทุกคนได้เห็น

เมื่อพวกเขาเดินมาถึงหินก้อนดังกล่าว ซีลอนก็หัวเราะออกมา ก่อนจะประกาศว่า “นี่คือ หินเซคเทอไรท์ที่ผมพูดถึง น้องชายเจอรัลด์! อย่างที่ผมบอก มันเป็นหินที่แข็งที่สุดในบรรดาสวรรค์และโลก! ด้วยเหตุนี้ ผมจึงนำมันติดตัวไปด้วยทุกที่ ไม่ว่าจะย้ายไปอยู่ที่ไหนก็ตาม!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ยูล ซึ่งยืนอยู่ข้างพวกเขาก็เริ่มรู้สึกวิตกกังวลมากขึ้น เนื่องจากพ่อของเขาและผู้อาวุโสในครอบครัวบางคนเริ่มเรียกเจอรัลด์ว่า 'น้องชาย' แทนที่จะเป็นอาจารย์ และยูลก็รู้ว่าการกระทำของพวกเขาไม่สุภาพมากเพียงใด!

แม้ว่ายูลจะพยายามให้คำแนะนำกับพ่อของเขาโดยไม่ใช้คำพูดอยู่หลายต่อหลายครั้ง เพื่อให้พ่อของเขาปฏิบัติต่อเจอรัลด์ด้วยความเคารพมากขึ้น แต่ซีลอนกลับแสร้งทำเป็นไม่เห็นคำเตือนใด ๆ จากลูกชายของเขาเลย

เขาเพียงแค่เริ่มอธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกับประวัติของหิน แม้ว่าเจอรัลด์จะไม่ได้ร้องขอก็ตาม

จากข่าวลือที่เล่าต่อกันมา หินก้อนใหญ่ก้อนนี้ถูกค้นพบครั้งแรกที่บนยอดเขาสูงสุดของภูเขาเทียร์สัน เมื่อถึงเวลาที่ค้นพบ ดูเหมือนว่าหินก้อนนี้จะอยู่บนโลกนี้มาเป็นเวลานานมากแล้ว แต่ก็ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่ามันไปถึงจุดนั้นได้ เนื่องจากรัศมีพลังพิเศษที่อยู่ในตัวมันหรือไม่

หินชนิดนี้เป็นที่รู้จักกันดีว่าสามารถดึงดูดสายฟ้าได้ และแม้มันจะเป็นสายล่อฟ้าตามธรรมชาติ แต่ก็ไม่เคยมีรอยขีดข่วนปรากฏบนหินก้อนยักษ์ ไม่ว่าสายฟ้าจะฟาดลงมาแรงแค่ไหนก็ตาม ด้วยเหตุนี้หินจึงได้รับการตั้งชื่ออย่างเหมาะสมว่าเซคเทอไรท์

เมื่อเขาอธิบายจบ ซีลอนก็มองไปที่เจอรัลด์ด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ก่อนจะพูดว่า “แล้วคุณล่ะ คิดอย่างไร น้องเจอรัลด์? หินก้อนยักษ์ของฉันนี้มีค่ามาก คุณว่าไหม?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชายชราคนอื่นที่เดินตามมาด้วยก็หันไปยิ้มให้กันและคิดว่า 'นายก็เป็นแค่ชายหนุ่มที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะและไร้ซึ่งประสบการณ์... นายจะไปรู้อะไรเกี่ยวกับสมบัติล้ำค่าชิ้นนี้...'