บทที่ 1513

ในขณะที่ทุกคนกำลังกรีดร้องและจ้องมองไปที่ฉากนองเลือดอย่างตกตะลึง หัวหน้าครอบครัวคนหนึ่งก็ตั้งสติได้และรีบโค้งคำนับเจอรัลด์ทันที เขาแสดงความรู้สึกเกรงกลัวและเคารพต่อหน้าเจอรัลด์ด้วยการตะโกนว่า “ท่านอาจารย์คลอฟอร์ด…!”

เมื่อเห็นเช่นนั้น หัวหน้าครอบครัวที่เหลือก็โค้งคำนับพร้อมกันทันที ขณะที่คำว่า ‘อาจารย์คลอฟอร์ด’ ดังกึกก้องไปทั่วบริเวณพื้นที่จัดงานใต้ดินทั้งหมด

ในทางกลับกัน ฟินเนแกนได้หันไปมองสเต็ดสัน ซึ่งยังคงยืนตัวแข็งทื่ออยู่บนเวที และส่งสัญญาณให้เขาหนีไปด้วยกัน สเต็ดสันรู้สึกโล่งใจทันทีที่เขาเห็นและเข้าใจสัญญาณของฟินเนแกน จากนั้นทั้งคู่ก็เริ่มเดินออกจากบริเวณนั้นอย่างช้า ๆ

แม้ว่าทุกคนจะตะโกนเรียกชื่อของเขา แต่เจอรัลด์ก็ยังดูเฉยเมย เขาหันไปมองคาร์ลอสก่อนจะพูดว่า “คาร์ลอส ซีนส์… ฉันจำได้ว่าเคยถามคำถามบางอย่างกับแกก่อนที่แกจะหนีไป… เนื่องจากตอนนั้นฉันยังไม่ได้รับคำตอบ ฉันเลยอยากจะถามแกซ้ำอีกครั้ง ช่วยบอกเหตุผลที่ดีสักข้อว่าทำไมฉันถึงไม่ควรฆ่าแก?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น คาร์ลอสก็กลืนน้ำลายทันทีก่อนจะตอบว่า “ผม… ผมจะเป็นลูกน้องของท่านไปจนวันตายครับ ท่านอาจารย์คลอฟอร์ด…!”

แม้เขาจะไม่ค่อยเต็มใจที่จะเป็นคนรับใช้ของเจอรัลด์ แต่นั่นก็ยังดีกว่าการที่ต้องเผชิญหน้ากับความตายแบบเดียวกับที่เกิดขึ้นกับโกส การตายของนินจาผู้นั้นช่างน่าสมเพชเสียจริง...

“อืม… ฉันยอมรับก็ได้ เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว ฉันแน่ใจว่าแกรู้ว่าแกต้องทำอะไรต่อไป ถูกต้องไหม?” เจอรัลด์ตอบ ในขณะที่วางแขนพิงหลังของคาร์ลอส ก่อนจะหันไปมองพ่อและลูกชายที่กำลังจะหลบหนี

เมื่อเข้าใจในสิ่งที่เจอรัลด์พยายามจะสื่อ คาร์ลอสก็คำรามทันที “แกทั้งสองกล้าดีอย่างไรถึงทำให้อาจารย์คลอฟอร์ดขุ่นเคือง!”

เนื่องจากฟินเนแกนเป็นคนสั่งให้โกสฆ่าเจอรัลด์ก่อนหน้านี้ นั่นก็หมายความว่าเขาได้กำหนดชะตากรรมของเขาไว้แล้ว

ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด คาร์ลอสก็ไล่ตามทั้งคู่ได้ทันอย่างง่ายดาย และหลังจากที่ถูกคาร์ลอสโจมตีสามครั้ง ทั้งคู่ก็ล้มลงกับพื้นและสิ้นลมหายใจทันที

“เอาล่ะ… ถ้าไม่มีการคัดค้านจากผู้ใดอีก นั่นก็หมายความว่าตอนนี้ฉันสามารถควบคุมโลกใต้ดินนี้ได้อย่างเต็มที่แล้วใช่ไหม?” เจอรัลด์ถาม

“แน่นอน ท่านอาจารย์คลอฟอร์ด! เราอยากให้ท่านเป็นคนควบคุมดูแลที่นี่มากกว่าตระกูลแวดดี้!”

"ใช่ครับ! ด้วยความแข็งแกร่งของท่าน พวกเราตระกูลยาห์ทอส เต็มใจอย่างยิ่งที่จะรับใช้ท่านในฐานะอาจารย์ของเราสำหรับสมาชิกครอบครัวรุ่นต่อ ๆ ไป! ถึงกระนั้น โปรดอย่าประเมินครอบครัวของเราต่ำเกินไป ท่านอาจารย์คลอฟอร์ด เพราะเราครอบครองทรัพย์สินถึงหนึ่งในสามของทั้งจังหวัดเจนน่า!” หัวหน้าครอบครัวยาห์ทอสพูดด้วยน้ำเสียงที่ประจบสอพลอ

ในขณะที่หัวหน้าครอบครัวหลายต่อหลายคนพยายามที่จะประจบประแจงเจอรัลด์ ยาคอฟกลับไม่กล้าแม้แต่จะพูดอะไรสักคำ

ด้วยความรู้สึกสับสนที่เกิดขึ้นภายในใจของเขา เขาสงสัยว่าทำไมเขาถึงตาบอดได้ขนาดนั้น… เหตุใดก่อนหน้านี้เขาถึงดูไม่ออกว่าเจอรัลด์แข็งแกร่งและทรงพลังเพียงใด…

เขาเข้าใจดีว่าก่อนหน้านี้เขาเคยทำให้เจอรัลด์ไม่พอใจอยู่ไม่น้อย นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงนิ่งเงียบถึงเพียงนี้ เพราะเขาเองก็กลัวว่าตัวเองจะมีชะตากรรมเดียวกับฟินเนแกนและลูกชายของเขา