บทที่ 1521

เมื่อนักบวชตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็เห็นภาพจากทางด้านหลังของชายหนุ่มคนหนึ่ง

เมื่อนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้เขาถูกดึงโดยพลังบางอย่างที่แข็งแกร่งและมองไม่เห็น ก่อนที่เขาจะสลบไป นักบวชผู้ตกตะลึงจึงพึมพำว่า “คะ คุณเป็นใคร…?”

“ฉันเป็นใครมันไม่สำคัญหรอก อย่างไรก็ตาม สิ่งสำคัญคือคนของนายเป็นใคร และพวกนายวางแผนจะทำอะไรที่นี่ บนภูเขาซาคราโซลิสแห่งนี้” เจอรัลด์ตอบขณะที่เขาหันกลับมา ก่อนจะจ้องมองชายคนนั้นอย่างเย็นชา

วินาทีที่ชายคนนั้นเห็นเจอรัลด์ ร่างกายของเขาเริ่มสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ เขาพูดตะกุกตะกักว่า “นายน้อย?! เป็นคุณเองเหรอ?!"

เจอรัลด์อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย ขณะที่เขาพึมพำด้วยความอยากรู้อยากเห็น “…นายน้อยงั้นเหรอ?”

"ครับ! ว่าแต่ว่า คุณกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ นายน้อย?” นักบวชถาม

“ฉันจะไปหรือมาเมื่อไหร่ก็ได้ตามที่ใจต้องการ ไม่ใช่เหรอ?” เจอรัลด์เย้ยหยัน

แม้ว่าเขาจะไม่แน่ใจว่าทำไมนักบวชถึงเรียกเขาว่า 'นายน้อย' แต่เจอรัลด์ก็ยังรู้สึกว่านี่เป็นโอกาสที่ดีที่เขาจะหลอกถามข้อมูลบางอย่างจากชายผู้นี้ได้ เขาหวังว่าการสอบถามแบบอ้อม ๆ น่าจะพอช่วยได้บ้าง ไม่มากก็น้อย

“ว่าแต่ว่า นายยังไม่ได้ตอบคำถามแรกของฉันเลยนะ!” เจอรัลด์พูดเสริมด้วยน้ำเสียงออกคำสั่ง

เมื่อได้ยินเช่นนั้น นักบวชที่กำลังตกใจกลัวก็รีบโค้งคำนับ ก่อนจะตอบว่า “คะ คุณลืมไปได้ยังไงครับ นายน้อย…? เราทุกคนมาที่นี่เนื่องจากเราได้รับคำสั่งลับจากหัวหน้าครอบครัว ให้มุ่งหน้ามายังภูเขาซาคราโซลิส เพื่อที่จะสกัดเอาหินศักดิ์สิทธิ์! มีพื้นที่ที่เรียกว่าบ่อน้ำซาคราโซลิส และเราได้ทำการสกัดหินศักดิ์สิทธิ์ซาคราโซลิสมานานกว่าหนึ่งเดือนแล้ว!”

“หินศักดิ์สิทธิ์ซาคราโซลิสงั้นเหรอ? ฉันเข้าใจแล้ว แล้วเกิดอะไรขึ้นกับนักบวชที่เคยอยู่ที่โบสถ์ก่อนหน้านี้ล่ะ?” เจอรัลด์ถาม เขาพยายามปะติดปะต่อภาพรวมที่ใหญ่ขึ้น

“คะ คือว่าใครก็ตามที่ไม่ยอมปฏิบัติตามคำสั่งของพวกเราจะถูกฆ่าทิ้งทันที… ส่วนคนเหลือตอนนี้ถูกคุมขังอยู่ในคุกใต้ดินครับ! ผมสงสัยว่าหัวหน้ารู้หรือไม่ว่าคุณอยู่ที่นี่แล้ว นายน้อย? ผมไปรายงานคุณฮอยท์ คลอฟอร์ดเกี่ยวกับการมาถึงของคุณได้นะครับ ถ้าคุณต้องการ!” นักบวชตอบ