บทที่ 1524

ในขณะนั้นเอง ผู้นำของชายสวมหน้ากากทั้งสามคน ซึ่งยืนอยู่ข้างหลังซีเรียลตลอดเวลาได้ก้าวออกมา และกล่าวว่า “ขอบคุณที่มาช่วยเหลือเรานะครับ ท่าน! ผมมีชื่อว่า ฮิวเบิร์ต ยังเกอร์!”

"โอ้? คุณก็อยู่ที่นี่เหมือนกันเหรอ คุณฮิวเบิร์ต?” นักบวชชราอุทาน ขณะที่เขาทักทายชายสวมหน้ากากทั้งสามทันทีเช่นกัน ทำให้เห็นได้ชัดว่าพวกเขาคุ้นเคยกันดี

"ใช่ครับ! หลังจากที่ได้รับข้อความลับจากคุณที่ระบุว่าภูเขาซาคราโซลิสกำลังประสบกับปัญหา เราจึงรีบเดินทางมาตรวจสอบทันที ถึงกระนั้น ผมก็ไม่คิดเลยว่าฮอยท์จะแข็งแกร่งขึ้นถึงเพียงนี้ ในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา นับตั้งแต่ที่ผมพบเขาเป็นครั้งสุดท้าย... มันยากเหลือเกินที่จะต้านทานการโจมตีของเขาแม้แต่ครั้งเดียว หากผมไม่ส่งมังกรพิฆาตออกไป ผมคงไม่สามารถต่อกรกับเขาและคนของเขาได้! นอกเหนือจากนั้น วันนี้ผมได้ทำผิดพลาดอย่างมหันต์ เมื่อตัดสินใจที่จะช่วยชีวิตผู้หญิงคนนี้! จากการกระทำนั้น พวกเราทั้งสามคนจึงถูกคนของเขาจับตัวมาขังไว้ที่นี่!” ฮิวเบิร์ตอธิบาย

หลังจากนั้นฮิวเบิร์ตก็อดไม่ได้ที่จะสังเกตอุปนิสัยที่ไม่ธรรมดาของเจอรัลด์ จากสิ่งที่เขาได้เห็น เจอรัลด์เป็นผู้เชี่ยวชาญในการใช้วิธีการที่ลึกซึ้งและคาดเดาไม่ได้ ซึ่งทำให้เขาประหลาดใจ เขาไม่เคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของชายผู้น่าทึ่งคนนี้มาก่อนได้อย่างไร?

ไม่ว่าในกรณีใด ตอนนี้เขารู้สึกเคารพนับถือในตัวเจอรัลด์เป็นอย่างมาก

ขณะที่เขากำลังจะสนทนากับเจอรัลด์ นักบวชรุ่นน้องคนหนึ่งซึ่งถูกส่งออกไปสำรวจพื้นที่ก่อนหน้านี้ ก็วิ่งกลับมาพร้อมกับตะโกนอย่างกระวนกระวายว่า “ท่านอาจารย์คลอฟอร์ดครับ! สถานการณ์ในตอนนี้ดูไม่ค่อยดีเลยครับท่าน! คนพวกนั้นล้อมเราไว้หมดแล้ว!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หญิงสาวที่ถูกลักพาตัวมาก็เริ่มกรีดร้องทันที ก่อนจะเบียดเสียดกันด้วยความหวาดกลัว เป็นที่ชัดเจนว่าปฏิกิริยานี้เกิดจากสภาวะเจ็บปวดทางจิตใจที่ผู้ชายเหล่านั้นทิ้งไว้

“ไม่ต้องตื่นตระหนกไป แค่ทำตามคำสั่งของฉันก็พอ!” เจอรัลด์สั่ง ขณะที่เขาเริ่มนำกลุ่มคนเหล่านั้นออกจากถ้ำ

เมื่อเขาก้าวออกไปในที่โล่ง เจอรัลด์ก็สังเกตเห็นว่า 'นักบวช' จำนวนมากกำลังล้อมรอบบริเวณด้านนอกถ้ำเอาไว้ และปิดกั้นทางหนีที่เป็นไปได้ทั้งหมด

เมื่อเห็นหน้าของเจอรัลด์ ชายวัยกลางคนซึ่งดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าทีมของคนเหล่านั้นก็ตกตะลึงทันที อย่างไรก็ตาม สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีหน้าที่ดูมีความสุขในเวลาต่อมา

ชายผู้นั้นหัวเราะดังลั่นแล้วประกาศว่า “แกนั่นเอง! ไม่คิดเลยว่าแกจะเดินเข้ามาติดตักของฉันด้วยตัวเองแบบนี้! ฉันเดาว่าฉันคงไม่ต้องเสียเวลาตามล่าตัวแกอีกต่อไปแล้ว! แต่ก่อนอื่น ฉันขอถามเพื่อความแน่ใจสักหน่อย… แกคือเจอรัลด์ จากตระกูลคลอฟอร์ดแห่งนอร์ทเบย์ ใช่หรือไม่?”

"ถูกต้อง แล้วแกล่ะเป็นใคร…?” เจอรัลด์ถาม

"ในที่สุด! แกรู้หรือไม่ว่ามันยากเย็นแค่ไหนที่จะตามหาตัวแก? ตลอดเวลาที่ผ่านมา แกไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหน? แม้แต่ภาพวาดของดวงอาทิตย์ก็ยังหาแกไม่เจอ! ไม่ว่ายังไงก็อย่าลืมแล้วกันว่า คนที่จับตัวแกได้ในวันนี้มีชื่อว่าลูเธอร์ คลอฟอร์ด!” ลูเธอร์หัวเราะเยาะ