บทที่ 1540

ทันทีที่แสงสีทองพุ่งออกมา มันก็แทงทะลุคอของยาเรธราวกับคมมีดในชั่วพริบตาเดียว

ดวงตาของยาเรธเบิกกว้าง แต่หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ล้มลงกับพื้นทันที

“ยาเรธ!!!”

ดวงตาของเบอร์นาร์ดเบิกกว้างด้วยความตกใจ

เบ้าตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที

นี่เป็นเพราะเขาไม่มีทางที่จะขัดขวาง หรือหยุดยั้งการโจมตีอันทรงพลังในตอนนี้ได้เลย

“แกฆ่าหลานชายฉัน!!!” เบอร์นาร์ดคำรามด้วยความโกรธ

“แกฆ่าเขาด้วยความผิดเพียงเล็กน้อยเท่านั้น!”

เบอร์นาร์ดไม่เคยคิดมาก่อนว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาจะโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้

“ฉันได้พูดอย่างชัดเจนแล้ว เห็นได้ชัดว่าเขาไม่จำเป็นต้องตายแบบนี้เลย ทั้งหมดที่เขาต้องทำก็คือยอมคลาน แต่แกเป็นคนขอให้เขายืนขึ้น ดังนั้นเขาจึงต้องชดใช้สำหรับการกระทำและการตัดสินใจของเขา!” เจอรัลด์พูดอย่างเฉยเมย

“แก ไอ้สารเลว! แกไม่มีความเคารพต่อนิกายแห่งคำปฏิญาณเลยหรือไง?!”

เบอร์นาร์ดใจสลาย ตอนนี้เขารู้สึกเจ็บปวดทรมานจนเกินจะบรรยาย

ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ต่างก็กลืนน้ำลายด้วยความสยดสยอง

“นิกายแห่งคำปฏิญาณเหรอ? ฉันไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับนิกายนี้มาก่อน!” เจอรัลด์ส่ายหัว ขณะที่เขาหัวเราะอย่างขมขื่น

“แก ไอ้คนชั่ว! ฉันจะสู้กับแก!”

ในขณะนั้น เบอร์นาร์ดพุ่งตรงไปหาเจอรัลด์ด้วยแรงอาฆาต...

ในเวลาเดียวกันที่สำนักงานใหญ่ของฐานมังกร

“ท่านผู้บัญชาการล็อค! แย่แล้วครับ! เกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นแล้วครับท่าน!”

อาจารย์คนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามารายงานเขา

“หืม? มีอะไรเหรอ? ทำไมคุณดูตื่นตระหนกจัง”

ท่านผู้บัญชาการล็อคขมวดคิ้วทันที เนื่องจากในเวลานี้เขากำลังยุ่งอยู่กับการเขียนรายงาน

“มีการต่อสู้เกิดขึ้นในโรงอาหารครับ!”