บทที่ 1549

เมื่อหญิงสาวทั้งสองเข้าใกล้ฝูงชนมากขึ้น ทั้งคู่ก็ได้ยินโยเซฟพูดว่า “อย่างที่ทราบกันดีอยู่แล้ว ครอบครัวเทิร์นบูลล์เป็นครอบครัวที่ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งมาก พวกเขาอาศัยอยู่ในยานัมมาอย่างน้อยสองสามร้อยปีแล้ว อย่างไรก็ตาม สิ่งที่พวกคุณอาจจะไม่รู้ก็คือ ความจริงที่ว่าปาร์ตี้นี้ถูกนำเสนอโดยนายน้อย เบลไฟร์ เทิร์นบูล เอง! ด้วยเหตุนี้ งานเลี้ยงใด ๆ ก็ตามที่เขาจัดขึ้นจะต้องดึงดูดคนดัง และบุคคลที่มีชื่อเสียงทุกประเภทจากทั่วประเทศอย่างแน่นอน!”

ตลอดการแนะนำตัวอย่างมั่นใจ ซึ่งสร้างความตื่นเต้นในหมู่ผู้ฟัง โยเซฟก็ชำเลืองตามองหญิงสาวสวยที่ปรากฏตัวต่อหน้าเขาทีละคนอย่างละเอียดถี่ถ้วน และหญิงสาวเหล่านั้นก็มีสีหน้าที่พึงพอใจเมื่อเห็นเขาชำเลืองมอง

เนื่องจากเฟียเป็นหญิงสาวที่สวยที่สุดในบรรดาผู้หญิงในกลุ่มทั้งหมด โยเซฟจึงต้องชำเลืองมองเธอให้นานเป็นพิเศษ ซึ่งโบที่ยืนอยู่ด้านข้างก็สังเกตเห็นพฤติกรรมของเขาด้วย

เมื่อตระหนักเช่นนั้น โบก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอิจฉาเล็กน้อย ท้ายที่สุดแล้ว สถานะของเขาย่อมต่ำต้อยกว่ามากเมื่อเทียบกับโยเซฟ และเขารู้ดีว่าโยเซฟเป็นคนที่อยู่ในโลกเดียวกับเฟีย

ด้วยเหตุนี้ โบจึงรีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนาโดยพูดขึ้นว่า “นายน้อยเจงค์ เบลไฟร์ คือบุคคลสำคัญและมีอิทธิพลที่สุดที่นี่ ใช่หรือไม่? ถึงอย่างนั้น ผมต้องบอกว่าพอเห็นเขาขึ้นไปยืนอยู่บนเวทีในตอนนี้ เขาดูเหมือนหนึ่งในสินค้าที่จะนำมาประมูลในวันนี้มากกว่า! ฮ่าฮ่าฮ่า! ผมแน่ใจว่าทายาทคนรวยอย่างเขาคงไม่ขัดสนเรื่องเงินทองหรอกใช่ไหม?”

ดูจากประโยคที่ไม่จำเป็นของเขาแล้ว เห็นได้ชัดว่าโบกำลังพยายามหาหัวข้อที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้ตนเองได้มีส่วนร่วมในการสนทนาเกี่ยวกับเรื่องนี้

“แน่นอนว่าเขาเป็นคนที่สำคัญที่สุดที่นี่อย่างไม่ต้องสงสัย! อย่างไรก็ตาม เนื่องจากนายอาจจะยังไม่รอบรู้เกี่ยวกับเหตุการณ์บางอย่างในยานัม ฉันขอแนะนำให้นายอย่าพูดจาสุ่มสี่สุ่มห้าจะดีกว่านะ การเป็นเจ้าภาพงานเลี้ยงเป็นเพียงงานอดิเรกของนายน้อยเทิร์นบูลเท่านั้น! ฮ่าฮ่าฮ่า! เขาไม่ใช่คนที่ขัดสนเงินทองอะไรแบบนั้นหรอก!”

“ว่าแต่ นายยังจำเรื่องสมบัติล้ำค่าที่ฉันขอให้พ่อของนายช่วยตามหาให้ครอบครัวของฉันเมื่อไม่กี่ปีก่อนได้ไหม? ความจริงก็คือ ในตอนนั้นเรารู้ดีอยู่แล้วว่างานอดิเรกของนายน้อยเทิร์นบูลคืออะไร ดังนั้นพ่อของฉันจึงต้องการใช้สมบัติชิ้นนั้นเพื่อเป็นการประจบประแจงเขา! ฮ่าฮ่าฮ่า! ฉันแน่ใจว่าความสัมพันธ์ของครอบครัวฉันและนายน้อยดำเนินไปได้ด้วยดี! นั่นคือเหตุผลว่าทำไมฉันถึงมีตั๋วเข้างานมากมายขนาดนี้!” โยเซฟตอบพร้อมหัวเราะเบา ๆ

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ผมเข้าใจแล้ว! ไม่คิดมาก่อนเลยว่าตระกูลมาบาร์ทจะมีโอกาสได้ช่วยเหลือตระกูลเจงค์ให้ประสบความสำเร็จได้แบบนั้น! ผมชักจะสงสัยแล้วว่าของที่นายน้อยเทิร์นบูลกำลังจะนำมาประมูลในค่ำคืนนี้คืออะไร!” โบพูดด้วยรอยยิ้ม

อย่างไรก็ตาม ส่วนลึกภายในใจของเขา โบรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยในขณะที่เขาคิดว่า 'ถ้าฉันรู้เรื่องนี้มาก่อน ฉันคงเข้าไปตีสนิทกับครอบครัวเทิร์นบูลส์ด้วยตัวฉันเองเป็นแน่! ฉันน่าจะเป็นคนที่ได้รับความเคารพจากทุกคนมากกว่า ไม่ใช่เขา!'

“ขออภัยในความหยาบคายของผมด้วยนะครับ แต่คุณไม่รู้สึกละอายใจเลยหรือ ที่มอบสมบัติล้ำค่าของเวสตันให้กับชาวต่างชาติเหล่านั้น คุณมาบาร์ท? อันที่จริงคุณค่อนข้างรู้สึกเสียใจที่ไม่ได้ทำด้วยตัวเองในตอนนี้ ถูกต้องไหม?” เจอรัลด์ ผู้ซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ มาตลอดถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทั้งโบและโยเซฟก็ขมวดคิ้วพร้อมกันทันที