บทที่ 1556

วินาทีที่เธอรู้สึกว่าเขาจับแขนของเธอ ในตอนแรกหญิงสาวรู้สึกตระหนกและแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธอย่างรวดเร็ว ขณะที่เธอตะโกนว่า “นี่คุณ…! กล้าดียังไง…?!"

หลังจากนั้น จะเห็นชั้นของเกล็ดมังกรที่เรืองแสงสีแดงจาง ๆ บนแขนของเธอ!

เมื่อแสงสว่างจ้าขึ้น เจอรัลด์รู้สึกได้ถึงความร้อนที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วบนฝ่ามือของเขา กระตุ้นให้เขาคลายการเกาะกุมออกจากแขนของเธอ ก่อนจะถอยหลังไปสองก้าว

ในตอนนั้นเอง ในที่สุดผู้หญิงคนนั้นก็หันหน้ามาจ้องหน้าเจอรัลด์อย่างโกรธเกรี้ยว ใบหน้าที่มีเสน่ห์ของเธอตอนนี้แดงก่ำด้วยความโกรธ ขณะที่เธอตะคอก “คุณกล้าดียังไงมาทำตัวรุ่มร่ามกับฉันแบบนี้?!”

เมื่อมองดูใบหน้าของเธอดี ๆ เจอรัลด์เริ่มหายใจถี่ขึ้นทันที ตอนนี้ดูจะหวั่นไหวมากกว่าก่อนหน้านี้เสียด้วย!

'ไม่เพียงแต่มีน้ำเสียงคล้ายคุณเท่านั้น แต่ยังมีรูปลักษณ์ที่เหมือนกับคุณราวกับเป็นคนคนเดียวกันอีกด้วย! ตอนนี้ผมสามารถพูดได้เต็มปากเลยว่าในที่สุดผมก็ได้พบคุณแล้ว มิล่า…!'

“มองให้ดี ๆ สิ มิล่า! คุณลืมไปแล้วจริง ๆ เหรอว่าผมเป็นใคร? ผมเจอรัลด์ไง! ผมตามหาคุณอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยตลอดสี่ปีที่ผ่านมา ตั้งแต่ที่คุณหายตัวไประหว่างการเดินทางนั้น!” เจอรัลด์อธิบาย หยาดน้ำตาก่อตัวขึ้นที่มุมตาของเขาแล้วในขณะนี้

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผู้หญิงทั้งสองก็อดไม่ได้ที่จะมองหน้ากัน ผู้หญิงที่สูงกว่าตอนนี้ขมวดคิ้ว ขณะที่เปลือกตาของเธอกระตุกเล็กน้อย

ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด แม้ว่าผู้หญิงตัวเตี้ยจะดูงุนงงเหมือนต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เพื่อนของเธอก็ห้ามเธออย่างรวดเร็ว การส่ายหน้าเป็นการบ่งบอกอย่างชัดเจนว่าหญิงสาวร่างละหงส์ไม่ต้องการให้เพื่อนของเธอพูดอะไรที่ไม่จำเป็นออกมา

“…ฉันคิดว่าผู้ชายคนนี้กำลังเข้าใจผิดว่าฉันเป็นใครอีกคนนะ น้องสาว ฟังนะ เราไม่รู้จริง ๆ ว่าคุณเป็นใคร และนี่ก็ดึกมากแล้ว ดังนั้นเราจะต้องกลับกันก่อน!” หญิงสูงศักดิ์กล่าว

หลังจากนั้น ดวงตาของทุกคนก็เบิกกว้าง ในขณะที่ทั้งคู่บินไปยังมหาสมุทรอย่างรวดเร็ว! เจอรัลด์เองก็ได้แต่จ้องมองด้วยความไม่เชื่อ ในขณะที่ร่างทั้งสองค่อย ๆ หายไปจากสายตา

‘นั่น…นั่นมันมิล่าชัด ๆ ใช่ไหม? ทำไมเธอถึงหลบหน้าฉัน ราวกับว่าเธอจำอะไรเกี่ยวกับฉันไม่ได้! นั่น… นั่นมันเป็นไปไม่ได้…!’ เจอรัลด์คิดกับตัวเอง

ไม่ว่าจะเช่นไร เจอรัลด์ก็จะไม่มีทางปล่อยให้มิล่าจากเขาไปอีก ด้วยเหตุนี้เขาจึงเริ่มตามไปทันที!

อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าเขาก็พบว่าผู้หญิงสองคนนั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญในวิชาตัวเบา หลังจากที่ไม่เห็นร่องรอยใด ๆ ของหญิงสาวทั้งสอง เขาก็ไม่รู้เลยว่าเธอทั้งคู่จะมุ่งหน้าไปยังทิศทางใดกันแน่

เจอรัลด์รู้สึกสลดใจทำได้เพียงลอยอยู่เหนือคลื่นที่พัดมาอย่างแผ่วเบา ชั่วขณะนั้นเขายังไม่อาจยอมรับความจริงที่ว่าเขาสูญเสียเธอไปอีกครั้งแล้ว...

ไม่นานนักสตรีทั้งสองก็มาถึงเกาะแห่งหนึ่ง ซึ่งค่อนข้างห่างไกลจากสถานที่จัดงานเลี้ยง…