บทที่ 1583

เสียงประทุของไฟ…

ยามดึก

ได้ยินเสียงกองไฟในขณะที่ไฟสีเขียวเข้มเผาไหม้อย่างสว่างไสว มันเหมือนกับเสียงป๊อปคอร์นที่ดังระเบิดออกมา

เจอรัลด์นั่งอยู่ข้างกองไฟ ขณะที่เขาเพิ่มฟืนลงไปในนั้น เขาเงยหน้าขึ้นมองสำรวจป่าเขียวขจีโดยรอบ

ในคืนที่มืดมิด ป่าทึบก็ยิ่งทำให้มันดูน่าขนลุกขึ้นไปอีก

และในป่าอันหนาวเหน็บ แม้แต่เจอรัลด์ซึ่งเป็นราชาแห่งจักระก็ยังต้องผิงไฟให้ร่างกายอบอุ่น

เขาไม่ได้อยู่พื้นดินของโลกอีกต่อไปแล้ว แต่ได้มาถึงเมืองจาเอลตรา

งานแต่งงานของเขากับมิล่าจัดขึ้นเมื่อเกือบหนึ่งเดือนที่แล้ว

แม้ว่าเจอรัลด์จะได้ทำให้ตระกูลคลอฟอร์ดและพระราชวังซาคราโซลิสลงหลักปักฐานและได้แต่งงานกับมิล่าในที่สุด แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกโล่งใจเลยแม้แต่น้อย

นี่เป็นเพราะเขาไม่สามารถรู้ได้ว่าช่วงเวลาอันแสนวิเศษและอบอุ่นเช่นนี้จะหายไปอีกครั้งเมื่อใด เนื่องจากตระกูลแควนท็อคคอยตามล่าพวกเขาตลอดเวลา และตระกูลควอเตอร์เมนก็พร้อมที่จะเปิดการโจมตีเสมอ

เจอรัลด์ไม่มีพลังพอที่จะโต้กลับ ดังนั้นเขาจึงต้องแข็งแกร่งยิ่งขึ้นเพื่อปกป้องครอบครัวของตัวเอง

เจอรัลด์จึงไปที่เจลลาตราเพียงลำพัง ตำแหน่งปัจจุบันของเขาคือชานเมืองจาเอลตรา บริเวณที่เรียกว่าเอิร์ธ แคปปิตอล

ตามบันทึกบนแผนที่ พรีโมโคโรสน่าจะอยู่ที่นี่ที่ไหนสักแห่ง

แม้ว่าสถานที่นี้จะอยู่ในโลกใต้ดิน แต่ก็มีแกนกลางของโลกซึ่งทำหน้าที่เหมือนดวงอาทิตย์ ดังนั้นจึงไม่แตกต่างจากโลกบนพื้นผิวโลกมากนัก

ตัวอย่างเช่น มีภูเขา แม่น้ำ และป่าทึบ เหมือนกับที่เขาอยู่ในตอนนี้ โลกนี้เป็นเหมือนภาพสะท้อนของพื้นผิวโลกโดยทั่วไป

หลังจากอยู่ที่นี่ได้หนึ่งเดือน เจอรัลด์ก็คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมที่นี่เสียแล้ว

มีสัตว์ปีศาจจำนวนมากอยู่ในป่า เจอรัลด์เคยพบสิ่งมีชีวิตยุคก่อนประวัติศาสตร์ขนาดใหญ่ที่นี่มาแล้วด้วยซ้ำ

และสิ่งที่เจอรัลด์กินก็ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตอื่นใดนอกจากสิ่งมีชีวิตยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่เขาได้มาจากการล่า

“ฮึ่ม ไอ้สารเลว แกอยู่ที่นี่เอง!”

ทันใดนั้น ต้นไม้ก็สั่นไหว และเงาสามเงาปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วจากทิศทางหนึ่ง

พวกเขาเป็นชายวัยกลางคนจำนวนสามคนที่ดูห้าวหาญ และพวกเขายืนอยู่ต่อหน้าเจอรัลด์อย่างทนงตน

“แหม เดาว่านับตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่เราพบกัน พวกนายคงตามหาฉันจนเหนื่อย ใช่ไหม?”