บทที่ 1598

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็ร่าเริงทันที!

ในทางกลับกัน เจอรัลด์ยังคงเฝ้ามองอย่างเงียบ ๆ ในมุมมืดของโถงจัดเลี้ยง สำหรับเขาแล้ว วันนี้ไม่ใช่วันฉลองวันเกิดของเยเซิร์น แต่เขากลับมองว่ามันเป็นวันจัดพิธีรำลึกถึงเยเซิร์นต่างหาก

เมื่อมองดูทุกคนดื่มด่ำกับความสุข เยเซิร์นไม่ได้ตระหนักด้วยซ้ำว่าอันตรายใหญ่หลวงกำลังจะเกิดขึ้นกับเขา...

เจอรัลด์เคยได้ยินคำกล่าวหนึ่งที่เหมาะสมกับสิ่งที่เขากำลังจะทำเป็นอย่างมาก โดยพื้นฐานแล้ว 'การสิ้นสุดของงานเลี้ยงเป็นเวลาที่ดีที่สุดเสมอสำหรับการทำธุระสำคัญให้เสร็จ'

ในขณะที่เขากำลังคิดอยู่นั้น เจอรัลด์ก็ดึงผ้าคลุมของเขาลงมาปิดบังใบหน้า ก่อนที่จะกระโจนขึ้นไปในอากาศ!

ไม่กี่วินาทีต่อมา ทุกคนที่อยู่ในงานก็ได้เห็นภาพของชายที่ดูแข็งแกร่งคนหนึ่งร่วงลงมาจากเพดานของห้องจัดเลี้ยง…ก่อนจะร่อนลงบนโต๊ะอาหารโต๊ะหนึ่ง!

ด้วยความตกใจกับเสียงที่ดังสนั่นหวั่นไหว และภาพของโต๊ะอาหารที่แตกออกครึ่งหนึ่ง แขกที่อยู่รอบข้างจึงรีบวิ่งหนีออกจากบริเวณนั้นด้วยความกลัวทันที!

เนื่องจากความผิดปกติอย่างกะทันหัน บรรยากาศที่สนุกสนานในตอนแรกหายไปอย่างรวดเร็วและถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกตึงเครียดและหวาดกลัว ในทางใดทางหนึ่ง ทุกคนสามารถสัมผัสได้ว่าสงครามกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว

"แกเป็นใคร? แล้วแกกล้าดียังไงมาพังงานวันเกิดของฉัน! แกอยากรนหาที่ตายหรืออย่างไร?!” เยเซิร์นผู้โกรธเกรี้ยวตะโกน ขณะที่เขาจ้องมองเจอรัลด์ด้วยสายตาอาฆาต

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจอรัลด์ก็หัวเราะด้วยน้ำเสียงที่เย้ยหยันทันที ก่อนที่จะค่อย ๆ ถอดผ้าคลุมออก และเผยให้เห็นใบหน้าของเขา...

“แกเป็นคนที่มีอารมณ์ขันดีนะ นายน้อยควอเตอร์เมน! ดูเหมือนแกจะสนุกกับการทำตัวเหนือคนอื่นอยู่ตลอดเวลา!” เจอรัลด์เย้ยหยัน

“ฉันขอถามอีกครั้ง แกเป็นใคร?” เยเซิร์นคำราม ในขณะที่เขายังคงจ้องมองเจอรัลด์

“ฉันชื่อเจอรัลด์ คลอฟอร์ด!” เจอรัลด์ประกาศด้วยน้ำเสียงที่ปราศจากซึ่งความลังเล

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เยเซิร์นก็รู้สึกตกใจและประหลาดใจทันที อย่างไรก็ตาม สีหน้าของเขาได้เปลี่ยนเป็นสีหน้าที่ดูถูกเหยียดหยามอย่างรวดเร็ว เขาไม่คิดเลยว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้จะเป็นเจอรัลด์ ชายป่าเถื่อนที่ลักพาตัวมิล่า น้องสาวของเขาไปจริง ๆ!