บทที่ 1619

จอห์นนี่ผู้กำลังหวาดกลัวทำได้เพียงจ้องมอง ขณะที่เจอรัลด์ค่อย ๆ เดินเข้ามาหาเขา... ก่อนที่อีกฝ่ายจะนั่งยอง ๆ ตรงหน้าเขา และยื่นมือขวาออกมา

เมื่อมองไปที่จอห์นนี่ตรง ๆ เจอรัลด์ก็พูดว่า “อย่างที่นายสัญญาไว้ กรุณามอบเงินหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ในฐานะผู้แพ้มาด้วย!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น จอห์นนี่ที่หลับตาลงแล้วและคิดว่าจะเกิดสิ่งเลวร้ายขึ้นกลับถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที... ผลปรากฏว่าเจอรัลด์แค่พยายามที่จะสอนบทเรียนให้แก่เขาก็เท่านั้น...

ณ จุดนี้ จอห์นนี่เข้าใจดีว่าเขาพ่ายแพ้อย่างหมดรูป ดังนั้นเขาจึงมอบเงินจำนวนหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ให้กับเจอรัลด์ เงินทองเป็นของนอกกาย ดังนั้นเงินจำนวนนั้นจึงไม่ได้สลักสำคัญอะไรสำหรับจอห์นนี่

แต่แม้ว่าเขาจะไม่ได้ติดใจอะไรกับการที่ต้องสูญเสียเงิน แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะมองข้ามการเสียศักดิ์ศรี ความภาคภูมิใจของเขาในฐานะนายน้อยแห่งตระกูลเลเกอร์ถูกทำลายลง และจอห์นนี่ก็ไม่อาจทานทนต่อเรื่องนั้นได้...

ไม่ว่าจะอย่างไร หลังจากรับเงินแล้ว เจอรัลด์ก็จากไปพร้อมกับโนริ ทิ้งเด็กหนุ่มผู้ปวดใจไว้บนพื้น… ดูเหมือนว่าเจอรัลด์ไม่แยแสต่อจอห์นนี่เลย…

หลังจากนั้นไม่นาน จอห์นนี่ก็ลุกขึ้นยืนได้ก่อนจะเดินกะโผลกกะเผลกจากไปอย่างช้า ๆ...

นี่… ยังไม่จบ…!

ในเวลานั้นเอง เจอรัลด์และโนริเพิ่งพบกับร้านกาแฟที่เหมาะจะให้นั่งพูดคุยกัน

วินาทีที่เธอนั่งลง โนริก็แสดงสีหน้ากระตือรือร้นขึ้นทันที ขณะที่เธอถามว่า “แล้วนี่คุณมาหาฉันทำไมเหรอเจอรัลด์? หรือเป็นเพราะว่าคุณคิดถึงฉัน?”

เจอรัลด์ขมวดคิ้วเล็กน้อย นึกสงสัยว่าผู้หญิงคนตรงหน้าตกหลุมรักเขาหรือเปล่า ถึงถามคำถามแบบนี้...

“…ฉันก็แค่อยากจะถามเธอเรื่องหนึ่งเท่านั้น!” เจอรัลด์ตอบด้วยใบหน้าจริงจัง