บทที่ 1622

“ว่าแต่ ทำไมจู่ ๆ คุณถึงถามฉันเรื่องนี้ คุณสนใจที่จะเรียนรู้วิธีการประดิษฐ์ยันต์วิชาลับใช่หรือเปล่า” โนริเอ่ยถามขณะที่เธอยิ้มให้เขา

เมื่อเห็นว่าเธอดูเหมือนจะจับไต๋เขาได้ เจอรัลด์จึงไม่ปฏิเสธและพยักหน้าช้า ๆ

“…ก็ ถ้าคุณสนใจที่จะเรียนรู้จริง ๆ ฉันจะแนะนำให้คุณรู้จักกับคนรู้จักของฉัน เขาเป็นปรมาจารย์ยันต์อันดับสองในสหภาพยันต์ และชื่อของเขาคือเชส ฮันท์ เขาเป็นเพื่อนเก่าของพ่อฉัน!” แนะนำโนริ

“จะทำได้หรอ? ฉันหมายความว่าฉันไม่ใช่คนท้องถิ่นของจาเอลตรา ฉันมีคุณสมบัติพอที่จะเรียนรู้วิธีประดิษฐ์ยันต์วิชาลับงั้นหรือ…?” เจอรัลด์ถามโดยรู้ดีถึงอคติที่หลายคนจากจาเอลตรามีต่อผู้ที่มาจากโลก มีความแตกต่างอย่างมากระหว่างผู้คนจากสองดินแดน

“ไม่ต้องกังวล นายท่านฮันท์เป็นคนดี ดังนั้นฉันมั่นใจว่าเขาจะไม่รังเกียจนายแน่! นอกจากนี้ พ่อของฉันก็ไม่ได้รังเกียจคนที่อยู่นอกจาเอลตรามันแม้แต่น้อย!” โนริตอบ ทำให้เขาไม่ต้องกังวลกับเรื่องนี้มากนัก

“…ก็ได้ ตกลงตามนั้นถึงอย่างนั้นฉันยังมีเรื่องที่ต้องจัดการ เพราะงั้นฉันจึงยังไม่สามารถเริ่มเรียนรู้ได้ในตอนนี้ ฉันจะขอบคุณมาก ถ้าฉันสามารถเริ่มเรียนรู้เมื่อฉันกลับมาที่นี่อีกครั้ง!” เจอรัลด์พูดหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

"ไม่มีปัญหา!" โนริตอบ ขณะที่ทั้งคู่เดินเข้าไปในห้องโถงที่ขายยันต์ในที่สุด

เมื่อสังเกตเห็นการมาถึงของพวกเขา พนักงานขายฉีกยิ้มอย่างสดใส ขณะที่เธอรีบเดินไปหาทั้งคู่ก่อนที่จะพูดด้วยความเคารพว่า “ยินดีต้อนรับค่ะ! มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?"