บทที่ 1624

สีหน้าของโจนาสดูเหมือนจะมืดลงอย่างทวีคูณ ในขณะที่เขารำพึงรำพันออกมาด้วยความโกรธ

บอกตามตรงว่าทั้งตระกูลซาห์น และตระกูลเลเกอร์มีพลังอำนาจเท่ากันในจาเอลตรา เนื่องจากไม่มีตระกูลใดที่อ่อนแอกว่าตระกูลอื่น ทั้งสองตระกูลจึงต้องทำให้แน่ใจว่าจะไม่เบียดเบียนซึ่งกันและกัน

เนื่องจากการที่เจอรัลด์เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของโนริในครั้งนี้ อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าทั้งสองครอบครัวจะมีข้อพิพาทกันในที่สุด...

“อย่ากังวลไป จอห์นนี่ เรื่องนี้ฉันจะช่วยนายแน่นอน อันที่จริงฉันกำลังบอกเรื่องนี้กับพ่อ! มาดูกันว่าตระกูลซาห์นจะมีปัญญาทำอะไรได้บ้าง!” โจนาสคำราม ในขณะที่เขาหรี่ตาก่อนจะพยุงน้องชายกลับไปที่ห้องเพื่อพักผ่อน...

เวลาล่วงเลยไปถึงกลางดึกคืนนั้นอย่างรวดเร็ว คฤหาสน์ของตระกูลแควนท็อคสว่างไสว และคนรับใช้ของครอบครัวนั้นดูเหมือนจะยืนเฝ้าอยู่ทุกมุม

ซากิเองก็ยืนอยู่ในล็อบบี้ มองดูทุกคนที่อยู่ตรงหน้าเขาอย่างใจจดใจจ่อ ท้ายที่สุด ผู้อาวุโสทั้งสามก็หายไปเกือบทั้งวันแล้ว! ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ไม่ได้รายงานกลับมาเลย...

เมื่อเห็นว่าพ่อของเขากังวลมากเพียงใด ชอว์นจึงพูดว่า "พ่ออย่ากังวลไปเลย! ผู้อาวุโสทั้งสามแข็งแกร่งมาก เขาก็รู้นี่ใช่หรือเปล่า? พวกเขาจะสามารถกำจัดเจอรัลด์ได้อย่างแน่นอน!”

“ฉันก็ได้แต่หวังอย่างนั้น!” ซากิตอบ พลางคิ้วขมวดแน่น

อย่างไรก็ตาม เมื่อจบประโยคของซากิก็ได้ยินเสียงของเจอรัลด์ตะโกนว่า “แย่หน่อยนะ! แทนที่จะต้องเสียเวลาไปคาดหวังในสิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้แบบนี้ ทำไมไม่นั่งคิดสักหน่อย ว่าจะอธิบายสาเหตุการตายของตัวเองให้กับพวกพวกควอเตอร์เมนที่เหลือได้อย่างไร”

เมื่อได้ยินเสียงของเจอรัลด์ดังก้องไปทั่วคฤหาสน์ ซากิและคนอื่น ๆ ในครอบครัวก็ตื่นตระหนกทันที พวกเขาพยายามดูอย่างยิ่งยวดว่าเจอรัลด์ไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหน

อย่างไรก็ตาม ในวินาทีต่อมาเจอรัลด์ก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังซากิ และยกชายคนนั้นขึ้นด้วยมือเดียว!

เจอรัลด์บีบคอของซากิ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นว่า “คุณนี้หัวรั้นจริง ๆ เลยนะ ซากิ! คุณเป็นคนบังคับให้ผมมาที่เมืองซันนีวาเร็ว ๆ นี้จริง ๆ หรือ”

ตอนนี้ใบหน้าของเขาแดงก่ำ ซากิทำได้เพียงสะบัดอย่างอ่อนแรง ขณะที่เขาพยายามดิ้นให้หลุดจากเงื้อมมือของเจอรัลด์ ตามธรรมชาติแล้ว มันไม่มีทางเกิดขึ้น และตอนนี้ซากิก็คงเริ่มหายใจไม่ออก

“ปล่อยพ่อฉันเดี๋ยวนี้นะ เจอรัลด์!” ชอว์นคำราม ในขณะที่เขาจ้องมองที่เจอรัลด์