บทที่ 1632

เมื่อมองดูตราสมาชิกที่เปล่งแสงแวววาว เจอรัลด์ก็รู้สึกตื้นตันใจ

ในที่สุดเขาก็กลายเป็นสมาชิกของสหภาพยันต์ และเป็นลูกศิษย์ของอาจารย์เชส ฮันท์ ผู้เก่งกาจ ตอนนี้เขาสามารถเรียนรู้วิธีสร้างยันต์วิชาลับได้แล้ว

“เจอรัลด์ เธอจะต้องอยู่ที่นี่กับฉันอีกสองสามวัน ฉันจะสอนความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับยันต์วิชาลับและวิธีการวาดลายเส้นต่าง ๆ ให้ แม้ว่าเธอจะมีความสามารถมาก แต่ก็ยังมีหลายสิ่งที่คุณต้องเรียนรู้เพื่อที่จะพัฒนาทักษะในการสร้างยันต์ ความสามารถพิเศษถือเป็นข้อได้เปรียบโดยกำเนิด แต่เธอก็ยังต้องเรียนรู้อีกหลายสิ่งหลายอย่าง อย่าทนงตัวจนเกินไป เข้าใจไหม?”

อาจารย์ฮันท์มองเจอรัลด์ และแนะนำเขาอย่างจริงใจ

“ครับ อาจารย์ฮันท์ ผมเข้าใจทุกอย่าง ผมจะทำตามที่คุณบอก และตั้งใจเรียนรู้วิธีสร้างยันต์วิชาลับ ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวังเป็นอันขาด!”

เจอรัลด์มองไปที่เชสด้วยสายตาที่มุ่งมั่นเป็นอย่างยิ่ง

อาจารย์ฮันท์ตั้งความหวังในตัวเขาเอาไว้สูงมาก แน่นอนว่าเขาจะไม่ทำให้อาจารย์ของเขาต้องผิดหวัง

หลังจากนั้น เชสก็พาเจอรัลด์ไปที่บ้านพักของเขา และพวกเขาก็เริ่มการเรียนการสอนทันที

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่กี่วันต่อมา

ระหว่างที่เจอรัลด์อยู่ที่บ้านของเชส โนริก็เดินทางมาเยี่ยมเขาสองสามครั้ง แต่เธอมาเพื่อดูว่าเจอรัลด์เเป็นอย่างไรบ้าง

วันนี้เจอรัลด์ฝึกซ้อมอยู่เพียงลำพังในสวน

หลังจากเรียนรู้ได้สองสามวัน เจอรัลด์ก็เข้าใจพื้นฐานของการสร้างยันต์วิชาลับ และรูปแบบลายเส้นอย่างถ่องแท้

เชสรู้สึกพอใจกับความคืบหน้าของเจอรัลด์มาก เขาแน่ใจว่าเขาไม่ได้เลือกคนผิด พรสวรรค์ของเจอรัลด์นั้นสูงมาก ในเวลาเพียงไม่กี่วัน เขาสามารถสร้างยันต์คุณภาพปานกลางได้อย่างง่ายดาย ยิ่งไปกว่านั้น ยันต์เหล่านั้นยังมีคุณภาพมากเมื่อเทีบยกับยันต์ในระดับเดียวกัน และนั่นก็ทำให้เชสรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก

เมื่อนึกถึงตัวเองสมัยก่อน เขาไม่ได้มีพรสวรรค์เหมือนเจอรัลด์ในตอนที่เขากำลังเรียนรู้วิธีสร้างยันต์ ดังนั้น เขาจึงสามารถสร้างยันต์คุณภาพระดับกลางได้เท่านั้น

ดังคำกล่าวที่ว่า พรสวรรค์และอัจฉริยะเป็นของคู่กัน