บทที่ 1655

เมื่อได้ยินอย่างนั้น มิล่าแทบไม่พูดอะไรสักคำ เธอเพียงแค่จับแขนของเจสสิก้าก่อนจะดึงเธอออกไป

ไซร์ไม่รู้เลยว่าเขาควรจะทำเช่นไร จึงได้แต่มองดูหญิงสาวสองคนจากไป...

เมื่อเห็นว่าทั้งคู่จากไปแล้ว ฮอลลี่และแม่ของเธอก็ดึงไซร์เข้าไปในบ้านพร้อมกับพวกเธอในทันที หลังจากนั่งบนโซฟาแล้ว พวกเขาก็ซักถามไซร์อย่างขะมักเขม้น

จึงได้รู้ว่าไซร์ได้มีสัมพันธ์กับผู้หญิงอีกคนหนึ่งนามว่า อีเวียน มอริช ซึ่งเป็นมารดาให้กำเนิดมิล่า ก่อนที่จะแต่งงานกับเชนีย์ น่าเสียดายที่ครอบครัวของไซร์ไม่อยากให้พวกเขาอยู่ด้วยกัน เพราะเหตุนั้นหลังจากมิล่าลืมตาดูโลก อีเวียนก็จากไปเช่นนั้น

แม้ว่าความทรงจำที่เกี่ยวกับเธอจะไม่จางหายไปเลยหลังจากผ่านไปหลายปี แต่ไซร์ก็ไม่เคยขุดความทรงจำนั้นขึ้นมา เขายังเฝ้าคิดถึงวันที่อีเวียนจะปรากฏตัวพร้อมกับมิล่า ไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะได้พบกับลูกสาวตามลำพังแบบนี้

เชนีย์และฮอลลี่รู้สึกโกรธเป็นอย่างมากหลังจากได้ยินเรื่องทั้งหมด ความจริงก็คือ ทั้งแม่และลูกสาวต่างสันนิษฐานว่าที่มิล่ามาแสดงตัวในตอนนี้ เธอมีเจตนาที่จะแย่งชิงสมบัติของตระกูลสมิธ

และแม้ว่าอีกฝ่ายจะกังวล แต่ความคิดประเภทนี้ไม่เคยอยู่ในหัวของมิล่าเลยแม้แต่น้อย มิล่าและเจสสิก้ากลับไปยังโรงแรมแทบจะในทันที…

มิล่านั่งนั่งน้ำตาไหลอยู่เพียงลำพังที่ริมหน้าต่าง ไม่คิดเลยว่าบิดาผู้ให้กำเนิดของเธอจะเป็นคนเช่นนั้น...

เมื่อเห็นอย่างนั้น เจสสิก้าจึงค่อย ๆ เดินไปที่ด้านข้างของมิล่า เพื่อปลอบใจเด็กสาวผู้น่าสงสาร เหตุการณ์ที่เธอได้ประสบคงยากที่จะยอมรับได้อย่างแน่นอน…

เจสสิก้าตบหลังของเธอเบา ๆ แล้วพูดว่า “ไม่ต้องเสียใจไปหรอกนะ มิล่า… จำไว้ว่าเธอยังมีเจอรัลด์และพวก! เราเป็นครอบครัวของเธอแล้ว!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น มิล่าก็โผเข้ากอดเจสสิก้าแน่น ก่อนจะร่ำไห้ทั้งน้ำตา เสียงร้องไห้อย่างเจ็บปวดของเธอพาลจะทำให้คนได้ฟังเศร้าไปตาม ๆ กัน...

ในขณะเดียวกัน ที่คฤหาสน์ตระกูลสมิธ ฮอลลี่และเชนีย์กำลังคุยอะไรกันบางอย่าง...