บทที่ 1666

“เราจะเริ่มประมูลที่หนึ่งแสนเหรียญทอง! เพื่อเป็นการเตือนความจำ การเสนอราคาประมูลในแต่ละครั้งจะต้องเกินห้าหมื่นเหรียญทองขึ้นไปนะครับ!” ชายชราสวมมงกุฎอธิบาย

ตอนนี้กระบวนการประมูลได้เริ่มต้นอย่างเป็นทางการแล้ว ฝูงชนก็เกิดความโกลาหลทันที!

“สองแสนเหรียญทอง!” ชายผู้มีฐานะร่ำรวยคนหนึ่งตะโกน เนื่องจากเขาได้เสนอราคาเพิ่มอีกหนึ่งแสนเหรียญทองทันที จึงเป็นที่แน่ชัดว่าเขาเป็นคนที่ร่ำรวยอย่างมหาศาล

อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นชายอ้วนคนหนึ่งซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามกับผู้ประมูลคนก่อนก็ลุกขึ้นยืน ก่อนจะตะโกนว่า “สามแสนเหรียญทอง!”

หากจะให้พูดตามตรง เจอรัลด์และอีกสองคนรู้สึกว่าพัดโบราณนั้นไม่คุ้มค่ากับราคาประมูลที่พวกเขากำลังเสนอนัก ถึงกระนั้น พวกเขามีสิทธิ์อะไรที่จะไปตัดสินคนเหล่านี้? พวกเขารวยมาก ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถทำอะไรก็ได้กับเงินของพวกเขา

ในที่สุด พัดก็ถูกขายให้กับนักธุรกิจคนแรกที่เริ่มประมูลในราคาสูงถึงหกแสนเหรียญทอง!

หลังจากนั้น เวลาก็ผ่านไปประมาณสองชั่วโมงกับการประมูลของอีกสองรายการ

เนื่องจากจี้หยกมังกรเขียวของเจอรัลด์เป็นสินค้ารายการที่สี่ และรายการสุดท้ายที่จะประมูลในวันนั้น ทั้งสามจึงต้องอดทนรอตลอดกระบวนการประมูล

ตอนนี้สินค้าสองชิ้นสุดท้ายถูกประมูลไปแล้ว ทั้งสามคนจึงเริ่มมุ่งความสนใจไปที่การประมูลครั้งต่อไปทันทีในขณะที่ชายชราสวมมงกุฎดึงผ้าสีแดงที่คลุมจี้หยกของเจอรัลด์ออก...

ชายชรากระแอมในลำคอแล้วประกาศว่า “สำหรับรายการสุดท้ายของเราในวันนี้ เรามีจี้หยกมังกรเขียว! และผมก็แน่ใจว่าผมคงไม่จำเป็นต้องอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับสมบัติหายากชิ้นนี้! จากที่กล่าวไว้ การประมูลเริ่มต้นที่สามล้านเหรียญทอง และการเสนอราคาที่เพิ่มขึ้นในแต่ละครั้งจะต้องเกินหนึ่งล้านเหรียญทอง! เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เรามาเริ่มการประมูลได้เลย!”

วินาทีที่ประโยคของเขาสิ้นสุดลง ก็มีคนตะโกนทันทีว่า “ห้าล้านเหรียญทอง!”

"ยอมแพ้ซะเถอะ! ฉันจะให้หกล้านเหรียญทอง!”