บทที่ 167

“เจอรัลด์ นายก็อยู่นี่ด้วยเหรอ? นายรู้ว่าจะมาได้อย่างไรเมื่อพวกเราจะออกไปทานมื้อเย็นกันแต่ทำไมนายไม่อยู่ที่นั่นตอนที่พวกเราทั้งหมดจากชั้นเรียนกำลังบันทึกการสัมภาษณ์สำหรับฟาซิลิตี้ล่ะ? ฮ่าฮ่าฮ่า! คุณลักษณะต่าง ๆ ของคนที่น่าสมเพชคนหนึ่งคงจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง!”

หญิงสาวคนหนึ่งที่สนิทกันมากกับฟาซิล้ตี้อดไม่ได้ที่จะดุว่าเขา

หญิงสาวหลายคนค่อย ๆ เปลี่ยนมุมมองของพวกเธอที่มีต่อเจอรัลด์ พวกเธอยังยิ้มอ่อน ๆ ให้เจอรัลด์เมื่อพวกเธอเห็นเขาตอนนี้ด้วยซ้ำไป

นี่ควรจะอธิบายอย่างไรดี?

นานมาแล้ว จู่ ๆ เจอรัลด์ก็ร่ำรวยขึ้นมา เขาร่ำรวยมาก

เขาได้ดึงดูดความชื่นชอบของสาว ๆ มากมายจริง ๆ ในเวลานี้

พวกเธอรู้สึกว่ามันคงจะดีมากถ้าพวกเธอสามารถได้คบกันกับเจอรัลด์ พวกเธอคงจะสามารถซื้อกระเป๋าสวย ๆ ได้จริง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเจอรัลด์คนนี้ก็ค่อนข้างเป็นคนหล่อ

แต่อย่างไรก็ตาม ฟาซิลิตี้ก็ประสบความสำเร็จไปแล้ว

เธอกลายมาเป็นคนดังออนไลน์ที่สามารถทำเงินได้มากมาย

สิ่งนี้ทำให้สาว ๆ ทั้งหมดที่อยู่ในชั้นเรียนของเธอได้รับการกระตุ้นอย่างมาก ดังนั้น แล้วถ้าเป็นเด็กผู้หญิงล่ะ? พวกเธอรู้สึกว่าตราบใดที่ผู้หญิงคนหนึ่งเต็มใจที่จะทำงานอย่างหนักและมุ่งไปในทิศทางที่ถูกต้อง เธอก็สามารถกลายมาเป็นคนร่ำรวย มีชื่อเสียง และประสบความสำเร็จได้อีกด้วย

ดังนั้น หญิงสาวหลายคนในชั้นเรียนของพวกเขาก็คิดขึ้นมาได้ พวกเธอก็อยากจะลองทำการถ่ายทอดสดเหมือนกัน มันคงจะดีกว่านี้หากพวกเธอสามารถเซ็นสัญญาได้ด้วย!

“ช่างเหอะ แค่พาเขามาด้วยกันกับพวกเรา เพิ่มมาอีกคนก็คงจะไม่มีความแตกต่างกันมากนักอยู่แล้ว”

ฟาซิลิตี้ตอบขณะที่เธอขยับแว่นตาของเธอ ตอนที่เธอเคยพูดอะไรที่เป็นการดูถูกเจอรัลด์ในอดีต ฟาซิลิตี้จะจ้องไปที่เจอรัลด์ แต่อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ เธอยังขี้เกียจแม้แต่จะมองเขาด้วยซ้ำไป

และในขณะนั้นเอง แคสแซนดร้าและคนอื่น ๆ ก็ได้มาถึงแล้ว รถออดี้ทั้งสิบคันก็มาถึงแล้วเหมือนกัน

การเรียงแถวของรถออดี้ทั้งสิบคันนั้นน่าประทับใจจริง ๆ

นักเรียนหลายคนก็มองไปในทิศทางนี้ด้วยความอิจฉาอีกด้วย

แม้แต่เจ้าของรถออดี้เองก็ยังนำโทรศัพท์มือถือของพวกเขาออกมาเพื่อถ่ายรูปของฟาซิลิตี้นี้กันอีกด้วย

“ที่ปรึกษาค่ะ! คุณสามารถไปรถคันเดียวกับฉันได้! เพื่อนร่วมชั้นทั้งหมดของฉันก็แค่ไปขึ้นรถคันอื่น ๆ กัน!

ฟาซิลิตี้กล่าวขณะที่เธอให้ความสำคัญกับภาพลักษณ์ของเธอมาก

เพื่อนร่วมชั้นของเธอก็รีบขึ้นรถกันทีละคน

ฮาร์เปอร์และผู้ชายทั้งหลายจากหอพักของพวกเขาก็ขึ้นรถไปด้วยเช่นกัน

ในตอนนี้เอง เจอรัลด์เห็นว่าไม่มีใครนั่งในรถออดี้คันสุดท้าย ดังนั้น เขาจึงกำลังจะเปิดประตูของที่นั่งร่วมคนขับเพื่อที่เขาจะสามารถเข้าไปนั่งได้

“หยุด! นายกำลังคิดจะทำอะไร เจอรัลด์?”

น้ำเสียงที่เย็นชาของฟาซิลิตี้ดังมาจากระยะไกล

“ฉันกำลังจะเข้าไปในรถไง!”