บทที่ 1702

เมื่อเห็นว่าโนริกังวลแค่ไหน เมื่อเธอถามคำถามนั้น เจอรัลด์ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว เขาไม่คิดเลยว่าพวกสหภาพฮัลเกอโรอิกจะออกไล่ล่าพวกเขารวดเร็วขนาดนี้

หลังจากหยุดคิดชั่วครู่ เจอรัลด์ก็ออกคำสั่ง “…รีบเก็บของซะ เราจะขึ้นไปหลบบนหลังคาก่อน!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็รีบทำตามคำสั่งของเขา หลังจากนั้นไม่นาน ทั้งห้าคนก็กระโดดขึ้นไปบนหลังคาจากหน้าต่างของโรงแรม แผนตอนนี้คือการหลบอยู่บนนั้น และสังเกตว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไรต่อไป...

หลังจากที่พวกเขาขึ้นไปบนหลังคาได้เพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น ซุยโอ้และคนของเขาก็เริ่มบุกเข้ามาในโรงแรม

หลังจากสอบถามเจ้าของโรงแรมแล้ว ซุยโอ้ก็รู้ว่าคนที่พวกเขากำลังตามล่าพักอยู่ที่นี่ ด้วยเหตุนี้ ซุยโอ้จึงสั่งให้เจ้าของโรงแรมพาพวกเขาไปที่ห้องของเจอรัลด์ทันที

เมื่อมาถึงที่ประตู ซุยโอ้ก็ใช้เท้าเตะมันให้เปิดออกจนเกิดเสียงดัง 'ปัง' ก่อนที่จะสั่งให้คนของเขารีบเข้าไปในห้องทันที!

อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่าไม่มีใครอยู่ในห้องนั้นเลย!

ซุยโอ้เลิกคิ้วแล้วหันไปจ้องหน้าเจ้าของโรงแรม ก่อนจะตะคอกว่า “พวกมันอยู่ที่ไหน? แกบอกว่าพวกมันค้างคืนอยู่ที่นี่ไม่ใช่หรือไง?”

“ผะ ผมไม่รู้ครับ! พวกเขาทั้งห้าคนอยู่ในห้องนี้จริง ๆ…! ผมรับรองได้เลยว่าไม่มีใครออกไปทางประตูหน้าเช่นกัน คุณเคอร์ติส! ได้โปรด เชื่อผมเถอะครับ!" เจ้าของโรงแรมคร่ำครวญ ขณะที่เขามองซุยโอ้อย่างหวาดกลัว

เมื่อเห็นว่าเจ้าของโรงแรมหวาดกลัวเพียงใด ซุยโอ้ก็ค่อนข้างแน่ใจว่าเขาไม่ได้โกหก เมื่อสังเกตเห็นหน้าต่างที่เปิดอยู่ เขาก็มองออกไปก่อนที่จะตะโกนว่า “…พวกมันคงหนีไปทางหน้าต่างแล้ว! เราต้องรีบไล่ตามพวกมันไป!”

ด้วยเหตุนี้ ซุยโอ้และคนของเขาก็รีบวิ่งออกไป และขี่ม้าออกจากโรงแรมอย่างรวดเร็ว

เป็นเรื่องที่น่าเสียดายสำหรับพวกเขา เจอรัลด์และพรรคพวกของเขาไม่เคยออกจากโรงแรมเลย พวกเขาแอบหลบอยู่บนหลังคาตลอดเวลา!

หลังจากแน่ใจว่าซุยโอ้และคนของเขาไปแล้ว เจอรัลด์และทุกคนก็ลงมาจากหลังคาและกลับเข้าไปในห้องของพวกเขาอีกครั้งผ่านทางหน้าต่าง

ทันทีที่พวกเขาเข้าไปข้างใน พวกเขาก็เห็นเจ้าของโรงแรมยืนงุนงงอยู่ตรงนั้น