บทที่ 1712

เมื่อได้ยินเช่นนั้น จูโน่ก็หันไปมองเจอรัลด์ก่อนจะตอบอย่างตรงไปตรงมาว่า “ว่าไงนะ? ฉันก็กินจุแบบนี้มาตั้งแต่เกิดแล้ว!”

เจอรัลด์ส่ายหัวและรูดซิปปากของเขา เขากังวลว่าจูโน่อาจจะโกรธจนคว่ำโต๊ะ หากเขายังล้อเลียนเธอต่อไป

หลังจากรับประทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว ทั้งคู่ก็มุ่งหน้าไปยังสนามฝึกของเมืองเลือดมังกร

ในทวีปไลคอม แต่ละเมืองจะมีสนามฝึกซ้อมของตัวเอง และสถานที่ดังกล่าวถูกใช้เพื่อจัดการแข่งขันประจำปีทุกประเภท แน่นอนว่าสนามฝึกซ้อมยังใช้เป็นสถานที่ฝึกฝนทักษะสำหรับผู้ที่เชี่ยวชาญด้านศิลปะการต่อสู้อีกด้วย

เมื่อพวกเขาเดินทางไปถึงสนามฝึก พวกเขาก็เห็นคนหลายคนกำลังประลองฝีมือกันอยู่

เมื่อเห็นจูโน่ปรากฏตัว ทุกคนที่นั่นก็แสดงความเคารพเธอทันที บางคนถึงกับเสนอพื้นที่ฝึกซ้อมให้กับจูโน่อีกด้วย

การกระทำของคนเหล่านั้นแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าจูโน่มีอิทธิพลค่อนข้างมากในเมืองเลือดมังกร ท้ายที่สุดแล้ว ผู้มีอำนาจมักได้รับความเคารพจากผู้อื่นเสมอ โดยไม่คำนึงถึงความแตกต่างทางเพศ

จูโน่ปฏิเสธข้อเสนอของพวกเขา โดยเลือกพื้นที่เงียบสงบก่อนจะมองไปที่เจอรัลด์แล้วพูดว่า "เรามาดวลกันดีกว่า เจอรัลด์!"

"ได้เลย!" เจอรัลด์ตอบรับโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ก่อนหน้านี้เขาเคยให้สัญญาว่าจะสอนศิลปะการต่อสู้ให้กับจูโน่ และคงจะไม่มีวิธีใดที่จะเรียนรู้ทักษะดังกล่าวได้ดีไปกว่าการประลองฝีมือกัน ยิ่งพวกเขาฝึกซ้อมมากเท่าไร ทักษะศิลปะการต่อสู้ของจูโน่ก็จะยิ่งพัฒนาเร็วขึ้นเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้ ทั้งสองจึงแยกกันยืนคนละฝั่ง...

จากนั้นจูโน่ก็มองไปที่เจอรัลด์ ก่อนจะถามว่า “คุณพร้อมหรือยัง?”

“พร้อมแล้ว!” เจอรัลด์ตอบพร้อมกับพยักหน้า

เมื่อได้ยินเช่นนั้น จูโนก็ไม่ยอมปล่อยให้เสียเวลาอีกต่อไป และเริ่มพุ่งเข้าหาเจอรัลด์ทันที! ด้วยการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว หมัดของเธอจึงเข้าใกล้ใบหน้าของเจอรัลด์เพียงไม่กี่นิ้วเท่านั้น!